Category: ΕΠΙΣΤΗΜΗ

Ένα δίχτυ ασφαλείας γύρω από κρίσιμους τεχνολογικούς τομείς θέλει να δημιουργήσει η Ευρώπη, εκφράζοντας εμμέσως πλην σαφέστατα φόβους για “διαρροή” τεχνολογίας από την Ε.Ε. προς τρίτα μέρη και κυρίως προς την Κίνα. Κατά την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, οι προηγμένοι ημιαγωγοί, η τεχνητή νοημοσύνη, οι κβαντικές τεχνολογίες και η βιοτεχνολογία, αποτελούν κρίσιμους για την οικονομική ασφάλεια της Ε.Ε. τομείς, οι οποίοι χρήζουν περαιτέρω εκτίμησης κινδύνου από κοινού με τα κράτη-μέλη.

Σε αυτό το πλαίσιο, η Επιτροπή εξέδωσε σύσταση, που αφορά την αξιολόγηση ενός από τα τέσσερα είδη κινδύνων: του τεχνολογικού κινδύνου και της διαρροής τεχνολογίας. Η εκτίμηση κινδύνου θα έχει αντικειμενικό χαρακτήρα και στο παρόν στάδιο δεν μπορούν να προβλεφθούν τα αποτελέσματά της, ούτε τα τυχόν επακόλουθα μέτρα.

Από τους δέκα κρίσιμους τεχνολογικούς τομείς, που εξέτασε συνολικά η Επιτροπή, κατέληξε ότι οι πλέον ευαίσθητοι και άρα αυτοί που απειλούνται από άμεσους κινδύνους τεχνολογικής ασφάλειας και διαρροής τεχνολογίας, είναι:

– Οι προηγμένες τεχνολογίες ημιαγωγών (μικροηλεκτρονική, φωτονική, μικροκυκλώματα υψηλής συχνότητας, εξοπλισμός κατασκευής ημιαγωγών).

– Οι τεχνολογίες τεχνητής νοημοσύνης (υπολογιστική υψηλών επιδόσεων, υπολογιστικό νέφος, υπολογιστική παρυφών, ανάλυση δεδομένων, όραση υπολογιστή, γλωσσική επεξεργασία, αναγνώριση αντικειμένων).

– Οι Κβαντικές τεχνολογίες (κβαντική υπολογιστική, κβαντική κρυπτογραφία, κβαντικές επικοινωνίες, κβαντική ανίχνευση και κβαντικά ραντάρ).

-Οι Βιοτεχνολογίες (τεχνικές γενετικής τροποποίησης, νέες γονιδιωματικές τεχνικές, γονιδιωματική καθοδήγηση, συνθετική βιολογία).

Τι φοβάται η Ε.Ε.

Η Επιτροπή συνιστά να διενεργηθούν συλλογικές εκτιμήσεις κινδύνου από τα κράτη-μέλη, από κοινού με την Επιτροπή, αρχικά για τους τέσσερις αυτούς τομείς, έως το τέλος του τρέχοντος έτους. Η σύσταση περιλαμβάνει ορισμένες κατευθυντήριες αρχές για τη διάρθρωση των συλλογικών εκτιμήσεων κινδύνου, συμπεριλαμβανομένης της διαβούλευσης με τον ιδιωτικό τομέα και της προστασίας της εμπιστευτικότητας.

Κατά τη λήψη αποφάσεων σχετικά με προτάσεις για περαιτέρω συλλογικές εκτιμήσεις κινδύνου με τα κράτη-μέλη σε έναν ή περισσότερους από τους απαριθμούμενους πρόσθετους τεχνολογικούς τομείς ή σε υποσύνολα αυτών, η Επιτροπή θα λαμβάνει υπόψη εν εξελίξει ή προγραμματισμένες δράσεις για την προώθηση ή τη συνεργασία στον υπό εξέταση τεχνολογικό τομέα.

Γενικότερα, η Επιτροπή θα λαμβάνει υπόψη ότι τα μέτρα. που λαμβάνονται για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας της Ε.Ε. στους σχετικούς τομείς. μπορούν να συμβάλουν στη μείωση ορισμένων τεχνολογικών κινδύνων.

Επόμενα βήματα

Η Επιτροπή θα συνεργαστεί με τα κράτη-μέλη, μέσω των κατάλληλων φόρουμ εμπειρογνωμόνων, για την έναρξη των συλλογικών εκτιμήσεων κινδύνου στους τέσσερις προαναφερθέντες τεχνολογικούς τομείς.

Επιπλέον, θα ξεκινήσει ανοικτό διάλογο με τα κράτη-μέλη σχετικά με το κατάλληλο χρονοδιάγραμμα και το εύρος των περαιτέρω εκτιμήσεων κινδύνου, λαμβάνοντας υπόψη, μεταξύ άλλων, τη συμβολή του παράγοντα “χρόνος” στην εξέλιξη των κινδύνων.

Η Επιτροπή μπορεί να παρουσιάσει περαιτέρω σχετικές πρωτοβουλίες έως την άνοιξη του 2024, βάσει του εν λόγω διαλόγου και της πρώτης εμπειρίας από τις αρχικές συλλογικές εκτιμήσεις κινδύνου, καθώς και περαιτέρω εισηγήσεων, που ενδέχεται να υποβληθούν σχετικά με τους απαριθμούμενους τεχνολογικούς τομείς.

Όπως διευκρινίζει, πάντως, η σύσταση δεν θα προδικάζει το αποτέλεσμα της εκτίμησης κινδύνου.

Πηγή: https://www.sepe.gr

Σύμφωνα με το Σενάριο του 1,5°C, η παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας θα υπερτριπλασιαστεί από το 2020 έως το 2050 φτάνοντας σε 90 PWh, με το 91% της συνολικής παροχής ηλεκτρικής ενέργειας (82PWh) να προέρχεται από Ανανεώσιμες Πηγές, σε σύγκριση με 28% (7,6PWh) το 2020. Η παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας με βάση τον άνθρακα και το πετρέλαιο θα μειωθεί έως να καταργηθεί μέχρι το 2050. Το φυσικό αέριο αναμένεται να καλύπτει το 5% (4,5PWh) των συνολικών αναγκών σε ηλεκτρική ενέργεια, με το υπόλοιπο 4% (3,60PWh) να καλύπτεται από πυρηνικούς σταθμούς. Η παγκόσμια παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας από Ανανεώσιμες πηγές θα πρέπει σχεδόν να 11πλασιαστεί σε σύγκριση με τα επίπεδα του 2020, προκειμένου να επιτευχθεί ο στόχος του 1,5°C

Τετραπλασιασμός των παγκόσμιων φυσικών καταστροφών από τη δεκαετία του ‘70 έως σήμερα. Η Κλιματική Κρίση, κορυφαίος παράγοντας πρόκλησης καταστροφών. Οι μεγαλύτερες αυξήσεις αφορούν τις πυρκαγιές (+1.300%), τις ξηρασίες (+550%), τις ακραία υψηλές θερμοκρασίες (+500%) και τις πλημμύρες (+380%).

Οι οικολογικές επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής είναι τεράστιες, όπως και ο οικονομικός αντίκτυπος. Από οικονομικές απώλειες $184 δισ. τη δεκαετία του ’70, με διαρκείς αυξήσεις ενδιάμεσα, φτάσαμε στα $1,4τρισ. το διάστημα 2010-2019 (+700%). Ουσιαστικά όμως, οι οικονομικές απώλειες είναι πολύ υψηλότερες, αφού εκτιμάται ότι το 63% των απωλειών, δεν αναφέρονται.

Νορβηγία, Μεγ. Βρετανία, Ολλανδία, Ιταλία, Ρουμανία, οι μεγαλύτεροι ευρωπαίοι παραγωγοί πετρελαίου και φυσικού αερίου το 2021. Η Νορβηγία, ο μεγαλύτερος παραγωγός πετρελαίου (93,8 εκατ. τόνοι) και φυσικού αερίου (114,3 δισ.κυβ.μέτρα) στην Ευρώπη (59% του πετρελαίου και 54% του φυσικού αερίου). Ακολουθεί η Μεγ. Βρετανία με 40,9 εκατ. τόνους πετρελαίου (26%) και 32,7 δισ.κυβ.μέτρα αντίστοιχα αερίου (16%). Στο φυσικό αέριο, η Ολλανδία με την Ουκρανία, σημαντικοί παραγωγοί.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες το 2022 κατανάλωναν 19 εκατ. βαρέλια πετρελαίου/ημέρα, ακολουθούμενες από την Κίνα, με 14 εκατ. βαρέλια ημερησίως. Οι υπόλοιποι 6 κορυφαίοι καταναλωτές (Ινδία, Σαουδική Αραβία, Ρωσία, Ιαπωνία, Κορέα και Βραζιλία) κατανάλωσαν τα 2/3 της ποσότητας ΗΠΑ και Κίνας. Τα τελευταία 10 χρόνια (2012 – 2022), η μεγαλύτερη αύξηση στην κατανάλωση πετρελαίου παρατηρείται σε Κίνα (+42,1%) και Ινδία (+41,1%), ενώ και οι ΗΠΑ έχουν αύξηση 9%. Ενδιαφέρον παρουσιάζει η κατά 28,6% μείωση της κατανάλωσης πετρελαίου στην Ιαπωνία.

Στο συνολικό κύκλο ζωής τους, τα ηλεκτρικά οχήματα εκπέμπουν 29% λιγότερους ρύπους από τα συμβατικά και 15% λιγότερο από τα υβριδικά. Το παγκόσμιο μείγμα ηλεκτρισμού (61% από ορυκτά καύσιμα, με 36% από άνθρακα), είναι η μεγαλύτερη πηγή εκπομπών των ηλεκτρικών αυτοκινήτων (26 tCO2e).

Το μέσο βάρος ενός νέου οχήματος που πωλήθηκε στις ΗΠΑ το 2022, ήταν 1.961kg, δηλ. +453kg βαρύτερο από το 1980 και περίπου +80kg βαρύτερο τα 3 τελευταία χρόνια. Στα ηλεκτρικά αυτοκίνητα (EVs) οι μπαταρίες προσθέτουν 450 – 680kg. Αυτή η προσθήκη 450kg αυξάνει την πιθανότητα θανάτου σε ατύχημα κατά 47% (National Bureau of Economic Research). Ορισμένες ευρωπαϊκές χώρες φορολογούν τα ΙΧ με βάση το βάρος τους.

Σε εγρήγορση για τις εξελίξεις, που φέρνει μαζί της η ανάπτυξη της τεχνητής νοημοσύνης, βρίσκεται η Ευρωπαϊκή Ένωση, ανοίγοντας μια βεντάλια θεσμικών – και όχι μόνο – παρεμβάσεων. “Η τεχνητή νοημοσύνη θα βελτιώσει την υγειονομική περίθαλψη, θα αυξήσει την παραγωγικότητα, θα αντιμετωπίσει την κλιματική αλλαγή. Θα πρέπει, όμως, να μην υποτιμούμε και τις εξαιρετικά απτές απειλές”, τόνισε η επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ursula von der Leyen, κατά την πρόσφατη ομιλία της για την Κατάσταση της Ένωσης.

“Εκατοντάδες κορυφαίοι προγραμματιστές τεχνητής νοημοσύνης, πανεπιστημιακοί και ειδικοί, μας προειδοποίησαν πρόσφατα λέγοντας τα εξής: Η μείωση του κινδύνου αφανισμού από την τεχνητή νοημοσύνη θα πρέπει να αποτελέσει παγκόσμια προτεραιότητα, παράλληλα με άλλους κινδύνους που απειλούν το σύνολο της κοινωνίας, όπως οι πανδημίες και ο πυρηνικός πόλεμος”, σχολίασε κατά την ομιλία της η Πρόεδρος της Επιτροπής.

Η κυρία von der Leyen υπερασπίστηκε την πρόταση για τη δημιουργία ενός νέου παγκόσμιου πλαισίου όσον αφορά την τεχνητή νοημοσύνη, το οποίο θα στηρίζεται σε τρεις πυλώνες:  προστατευτικά μέτρα, διακυβέρνηση και καθοδήγηση της καινοτομίας.

“Πρωταρχική μας προτεραιότητα είναι να φροντίσουμε, ώστε η τεχνητή νοημοσύνη να αναπτύσσεται με ανθρωποκεντρικό, διαφανή και υπεύθυνο τρόπο. Αυτός είναι ο λόγος που, στις πολιτικές κατευθύνσεις μου, δεσμεύτηκα να διαμορφώσω μια νομοθετική προσέγγιση μέσα στις πρώτες 100 ημέρες”, σημείωσε η ίδια.

Πράξη για το ΑΙ

Αναφερόμενη στην Πράξη για την τεχνητή νοημοσύνη, την πρώτη ολοκληρωμένη νομοθετική πράξη για την τεχνητή νοημοσύνη στον κόσμο, σχολίασε ότι “αποτελεί ήδη υπόδειγμα για όλο τον κόσμο”, σημειώνοντας ότι πλέον οι προσπάθειες εστιάζουν στην ταχύτερη έγκριση των κανόνων, ώστε να ξεκινήσει η εφαρμογή τους.

Αναφερόμενη στον αντίκτυπο της τεχνητής νοημοσύνης, η κυρία Ursula von der Leyen στάθηκε στην πρωτοβουλία για ένα ενιαίο σύστημα διακυβέρνησης στην Ευρώπη. “Θα πρέπει επιπλέον να ενώσουμε τις δυνάμεις μας με τους εταίρους μας, για να εξασφαλίσουμε μια παγκόσμια προσέγγιση ως προς την κατανόηση του αντίκτυπου που έχει η τεχνητή νοημοσύνη στις κοινωνίες μας. Σκεφτείτε, για παράδειγμα, την ανεκτίμητη συμβολή της Διακυβερνητικής Επιτροπής για την Κλιματική Αλλαγή, μιας διεθνούς ομάδας, που παρέχει τα πλέον πρόσφατα επιστημονικά στοιχεία στους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής”, υπογράμμισε κατά την ομιλία της.

Και πρόσθεσε: “Χρειαζόμαστε έναν παρόμοιο φορέα για τη τεχνητή νοημοσύνη για τους κινδύνους και τα οφέλη της για την ανθρωπότητα. Έναν φορέα, όπου θα συμμετέχουν επιστήμονες, εταιρείες τεχνολογίας και ανεξάρτητοι εμπειρογνώμονες. Αυτό θα μας επιτρέψει να αντιδράσουμε γρήγορα και να συντονιστούμε σε παγκόσμιο επίπεδο, αξιοποιώντας το έργο που επιτεύχθηκε από τη διαδικασία της Χιροσίμα και άλλες πρωτοβουλίες”.

Επενδύσεις στην καινοτομία

Με στόχο να ενισχύσει την καινοτομία, η Ευρώπη έχει εξαγγείλει “βαριά” επενδυτική ατζέντα. Μάλιστα, η Ursula von der Leyen τόνισε ότι η Ένωση σκοπεύει να αξιοποιήσει την υπερυπολογιστική ισχύ που διαθέτει (σ.σ. 3 από τους 5 ισχυρότερους υπερυπολογιστές στον κόσμο είναι στην Ευρώπη) για να αυξήσει την καινοτομία στον χώρο του ΑΙ.

“Θα διαθέσουμε τους υπολογιστές μας υψηλών επιδόσεων σε νεοφυείς εταιρείες τεχνητής νοημοσύνης για να εκπαιδεύσουν τα μοντέλα τους. Αυτό, όμως, δεν θα είναι παρά ένα μέρος των εργασιών μας για την καθοδήγηση της καινοτομίας. Χρειαζόμαστε ανοιχτό διάλογο με όσους αναπτύσσουν και χρησιμοποιούν την τεχνητή νοημοσύνη”, τόνισε η Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Πηγή: www.sepe.gr

Δήμητρα Σφήκα: “Η μητρότητα αποτελεί τον καλύτερο στίβο προπόνησης”

Οι γυναίκες επιχειρηματίες αποτελούν ένα πολύ σημαντικό κομμάτι της τοπικής, της εθνικής και της παγκόσμιας οικονομίας. Οι λεγόμενες “Mumpreneurs” (σ.σ. νεολογισμός στην αγγλική γλώσσα που περιγράφει τις γυναίκες που ισορροπούν σε δύο “βάρκες”, αυτή της μητρότητας και εκείνης του επιχειρείν) έρχονται αντιμέτωπες με πολλές προκλήσεις: από την ισορροπία οικογενειακής και επαγγελματικής ζωής, το να κερδίσουν εισόδημα και σεβασμό στον επαγγελματικό στίβο, τη διεκδίκηση της εκπλήρωσης και της επιτυχίας σε μια κοινωνία με στερεότυπα και πολλούς περιορισμούς.

“Ένας από τους πιο σημαντικούς παράγοντες που δημιουργούν τις ανισότητες μεταξύ των φύλων στην επιχειρηματικότητα είναι οι αυξημένες οικογενειακές υποχρεώσεις της γυναίκας-μητέρας και οι οποίες περιορίζουν τη δυνατότητά της για συνεχή δικτύωση, ενημέρωση, κατάρτιση και γενικά για δραστηριότητες που μπορούν να βοηθήσουν στην ανάπτυξη και βελτίωση της επιχείρησης”, σημειώνει μιλώντας στο Women in Business and Science (WIBS) η Ψυχολόγος – Ψυχοθεραπεύτρια Δήμητρα Σφήκα.

Με τη βοήθειά της κάνουμε μια “βουτιά” στην πολυπλοκότητα των ρόλων της σύγχρονης γυναίκας, στις δυσκολίες, στις πιέσεις και στις προκλήσεις που αντιμετωπίζει.

H μητρότητα μπορεί να αλλάξει μία γυναίκα επιχειρηματία; Προς ποια κατεύθυνση;
Η σύγχρονη γυναίκα τρέχει από μικρή ηλικία για να μορφωθεί, ενώ η κοινωνία την πιέζει να τα προλάβει όλα, να γίνει επαγγελματίας, μητέρα, σύζυγος αλλά να παραμένει και γυναίκα.
Στα 18 πάει στο πανεπιστήμιο, ακολούθως πρέπει να εργαστεί με έναν χαμηλό μισθό για αρχή, ενώ μέχρι και τα 30 της προσπαθεί να ανελιχθεί με κόπο και μόχθο και φυσικά δεν μπορεί να μείνει έγκυος γιατί η ανώτερη θέση θα δοθεί πιθανότατα σε κάποιον άντρα συνάδελφο της που «δεν έχει υποχρεώσεις». Οι γυναίκες, λοιπόν, αφήνουν στην άκρη τη μητρότητα ώστε να ανελιχθούν και να φτάσουν τον στόχο τους και παλεύουν καθημερινά για να αποδείξουν ότι μπορούν τα ίδια με τους άντρες.

Η πολυπλοκότητα των ρόλων στους οποίους καλείται να ανταπεξέλθει η γυναίκα επιχειρηματίας είναι ένα στοιχείο που χαρακτηρίζει, καθορίζει και διαφοροποιεί τις γυναίκες συγκριτικά με τους άντρες στον επιχειρηματικό στίβο. Η γυναίκα επιχειρηματίας καλείται καθημερινά να συνδυάσει επιτυχώς τρεις απαιτητικότατους και ουσιαστικότατους ρόλους: αυτούς της εργαζόμενης, της μητέρας και της νοικοκυράς. Όσο κι αν άλλαξαν τα ήθη και όσο κι αν το σύγχρονο ζευγάρι επιμερίζεται την οικονομική συντήρηση και την ευθύνη της οικογένειας και του σπιτιού, ο συνδυασμός και η εκτέλεση των συγκεκριμένων ρόλων βαραίνει μονομερώς σχεδόν πάντα τη γυναίκα.

Τα ευρήματα των νευροεπιστημών μιλούν για αντιληπτικές και νευροφυσιολογικές διαφορές μεταξύ των δύο φύλων. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα οι γυναίκες με τους άνδρες να διαφοροποιούνται σε πολλά σημεία: στο ύφος της επικοινωνίας, στον τρόπο αντίδρασης, στη συμπεριφορά και στα συναισθήματα. Οι γυναίκες έχουν μεγαλύτερη ικανότητα να αντεπεξέρχονται σε δραστηριότητες που απαιτούν πολλαπλές λειτουργίες και στόχους, φαίνεται μάλιστα πως έχουν καλύτερα αντανακλαστικά και υψηλή ενσυναίσθηση.

Ποια εφόδια μιας επιχειρηματία είναι χρήσιμα στη μητρότητα και ποια στοιχεία μπορεί να προσδώσει η μητρότητα στο επιχειρείν;
Η ανάγκη σωστού προγραμματισμού, η αποτελεσματική διαχείριση του χρόνου, η ταυτόχρονη ενασχόληση με πολλά διαφορετικά πράγματα, η δυνατότητα να βρίσκεις άμεσες και πρακτικές λύσεις που ικανοποιούν με κάποιο τρόπο αντίθετες πλευρές για να μπορέσεις να ανταπεξέλθεις στην πολυπλοκότητα και το πλήθος των καθημερινών απαιτήσεων επιχείρησης και οικογένειας είναι τα εφόδια μιας γυναίκας επιχειρηματία που καλείται να λειτουργήσει στα πλαίσια αυτών των ρόλων και χρειάζεται να είναι η δέσμευσή της τόσο προς την οικογένεια όσο και προς την επιχείρηση το ίδιο ισχυρή.

Σε αρκετές περιπτώσεις η γυναίκα επιχειρηματίας πρέπει να δουλεύει σκληρότερα ή αποδοτικότερα για να αναγνωριστεί και να εδραιωθεί στην ανδροκρατούμενη, ακόμα, επιχειρηματική αρένα.
Αλλά πρωταρχικής σημασίας για την απόφαση της γυναίκας να γίνει επιχειρηματίας δεν μπορεί να είναι τα εμπόδια, οι προκαταλήψεις και τα στερεότυπα, αλλά η δική της προσωπική, συνειδητή και σταθμισμένη απόφαση να εισέλθει στον επιχειρηματικό στίβο.

Πρόσφατες μελέτες αποδεικνύουν ότι η μητρότητα αποτελεί τον καλύτερο στίβο προπόνησης, προετοιμάζοντας τις καλύτερες υποψήφιες για τη στελέχωση υψηλόβαθμων θέσεων. Ως μητέρα γίνεσαι καλύτερη ακροάτρια, μαθαίνεις να είσαι πιο ήρεμη στη διαχείριση κρίσεων, πιο διπλωματική στην επικοινωνία, καλύτερη στην ομαδική συνεργασία, πιο ανθεκτική στις αλλαγές και πιο ευρηματική όσον αφορά τις λύσεις.

Ποιες είναι οι προκλήσεις που καλείται να αντιμετωπίσει μια γυναίκα επιχειρηματίας που πρόκειται να φέρει στον κόσμο ένα παιδί;
Η επιχειρηματικότητα θεωρείται θετικά συνδεδεμένη με την οικονομική ανάπτυξη. Παραδοσιακά, όμως, υπάρχει η πεποίθηση ότι η επιχειρηματικότητα σχετίζεται με το αρσενικό φύλο.
Η επιστημονική έρευνα της γυναικείας επιχειρηματικότητας ξεκίνησε στα τέλη της δεκαετίας του ’70, δεκαετία ορόσημο καθώς τότε επετεύχθη ραγδαία αύξηση των γυναικών στον επαγγελματικό στίβο.
Όμως, οι οικογενειακές υποχρεώσεις περιορίζουν τις δυνατότητες της γυναίκας για συνεχή έρευνα, δικτύωση, κατάρτιση.
Εκτός των άλλων εμποδίων, τα κοινωνικά στερεότυπα έχουν σημαντική επίδραση στη διαμόρφωση ανισοτήτων στην επαγγελματική ανέλιξη των γυναικών.
Έτσι, παρά την αυξανόμενη συμμετοχή της γυναίκας στην αγορά εργασίας και τον επιχειρηματικό χώρο, ο συνδυασμός των οικογενειακών υποχρεώσεων με τους απαιτητικούς ρυθμούς εργασίας θεωρείται δύσκολο επίτευγμα.
Η έλλειψη αυτοπεποίθησης και ο φόβος της αποτυχίας αποτελεί ακόμα αντίκτυπο παγιωμένων πολιτισμικών και κοινωνικών αντιλήψεων.
Μία γυναίκα πρέπει να αφιερώσει περισσότερο χρόνο για την επίτευξη των στόχων της και επιπροσθέτως έχει να ανησυχεί για τη φροντίδα του παιδιού της.
Οι γυναίκες επιχειρηματίες έχουν να διαχειριστούν τη μητρότητα, αλλά και να αποδεικνύουν συνεχώς ότι είναι τουλάχιστον το ίδιο ικανές με τους άντρες. Οι άνδρες επιχειρηματίες αντιθέτως μπορούν να ρίξουν το μεγαλύτερο βάρος τους στη δουλειά, εκχωρώντας άνισα πολλές φορές το βάρος της οικογένειας στις συζύγους τους.
Στην περίπτωση των γυναικών καριέρας, ωστόσο, το κοινωνικό περιβάλλον, αλλά ενίοτε και οι ενοχές που νιώθει μια γυναίκα ότι εγκαταλείπει το παιδί της, δυσχεραίνουν τα πράγματα.

Πόσο σημαντική είναι η άδεια μητρότητας για τη μητέρα και το βρέφος (πρακτικά και ψυχολογικά);
Ο πρώτος χρόνος θεωρείται ο σημαντικότερος όλων. Στη διάρκειά του καθορίζεται η προσωπικότητα του ανθρώπου, καθώς και οι πιθανότητες, μικρότερες ή μεγαλύτερες, να είναι ευτυχισμένος σ’ αυτή τη ζωή.
Η μητέρα αποτελεί για το παιδί το πρώτο περιβάλλον σε ψυχοσωματικό επίπεδο και η ποιότητα της μεταξύ τους σχέσης που θα εδραιωθεί θα έχει σημαντική επίδραση στη μετέπειτα ψυχοσυναισθηματική εξέλιξή του. Επομένως, είναι πολύ σημαντικό για μια κοινωνία να παρέχει στη μητέρα άδεια μητρότητας έτσι ώστε η εξέλιξη του παιδιού σε όλα τα επίπεδα να είναι πιο ομαλή στο μέλλον.
Κατά τη διάρκεια της άδειας μητρότητας, η μητέρα καταφέρνει να κατανοήσει καλύτερα το παιδί της και να βρίσκει νέους τρόπους και τεχνικές για την όσο το δυνατόν πιο εύστοχη ικανοποίηση των αναγκών του.
Από την άλλη μεριά, με τη γέννηση του παιδιού γεννιέται ψυχικά και η μητέρα, δηλαδή έχει πλέον μία νέα ταυτότητα, η οποία δημιουργείται σταδιακά και αθροιστικά, περνώντας από ορισμένα στάδια: το ξεκίνημά τους είναι πριν τη γέννηση του παιδιού και συνεχίζεται και μετά από αυτή. Οπότε, και η μητέρα έχει ανάγκη την άδεια μητρότητας, ώστε να συγκροτηθεί η νέα ψυχική οργάνωση η οποία θα είναι πλέον κομμάτι του εαυτού της.

Γράφει η Koρίνα Θ. Διονυσοπούλου, δικηγόρος Αθηνών, επικεφαλής του κύκλου Lean In Young Women Lawyers του Lean In Network Greece

Με αφορμή ένα θέμα που επανέρχεται διαρκώς στην επικαιρότητα, η Αρετή Γεωργιλή, Regional Co-Leader της οργάνωσης Lean In Network Greece και μέλος της Συντακτικής Επιτροπής του περιοδικού μας, μοιράζεται μαζί μας ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο για τις περιπτώσεις του «Stealthing».

Στις 8.6.2022 δημοσιεύθηκε η 6/2022 Γνωμοδότηση του Αντιεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, κατόπιν αιτήσεως του Συλλόγου Οροθετικών Ελλάδος «Θετική Φωνή», σχετικά με το εάν η αφαίρεση ή η σκόπιμη καταστροφή του προφυλακτικού χωρίς τη συναίνεση του έτερου σεξουαλικού συντρόφου (“stealthing”) μπορεί να στοιχειοθετήσει το έγκλημα της παραγράφου 4 του άρθρου 336 ΠΚ, στην οποία προβλέπεται ότι: «όποιος, εκτός από την περίπτωση της παρ. 1, τελεί γενετήσια πράξη χωρίς τη συναίνεση του παθόντος, τιμωρείται με κάθειρξη έως δέκα (10) έτη».
Λίγα λόγια για το stealthing: Αρχικώς, η εν λόγω μέθοδος είχε χρησιμοποιηθεί για να περιγράψει τη με τουλάχιστον ενδεχόμενο δόλο μετάδοση του HIV/AIDS μεταξύ ομοφυλόφιλων ανδρών. Εν τούτοις, με την πάροδο του χρόνου το stealthing μετετράπη σε μέθοδο που επιχειρείται και από τους άνδρες ως μία μορφή «αναπαραγωγικού εξαναγκασμού» (“reproductive coercion”) σε βάρος των γυναικών προερχόμενη από ιδεοληψίες περί «φυσικού δικαιώματος» του άνδρα σε υπεροχή και βίαιη συμπεριφορά.
Η χωρίς συναίνεση τέλεση της γενετήσιας πράξης, όπως επιτέλους και ευτυχώς προβλέπεται πλέον στην παράγραφο 4 του άρθρου 336 ΠΚ, διευρύνει την έννοια του βιασμού, καθώς στην έννοια του τελευταίου πλέον δεν εντάσσονται μόνο οι περιπτώσεις στις οποίες ενυπάρχει το στοιχείο του εξαναγκασμού. Ως εκ τούτου, ανοίγεται σε νομικό επίπεδο ο διάλογος περί εγκυρότητας της συναίνεσης και συγκεκριμένα αναφύεται το ερώτημα αν μπορεί να θεωρηθεί έγκυρη η συναίνεση σε γενετήσια πράξη όταν έχει μεσολαβήσει μη αποδεκτή αφαίρεση της προφύλαξης.
Στο άρθρο 36 παρ. 2 της Σύμβασης της Κωνσταντινουπόλεως περί σεξουαλικής βίας, συμπεριλαμβανομένου του βιασμού, η παροχή συναίνεσης ορίζεται ως εξής: «2. Η συναίνεση πρέπει να παρέχεται εκουσίως, ως αποτέλεσμα της ελεύθερης βούλησης του ατόμου η οποία αξιολογείται στο πλαίσιο των περιστάσεων». Επομένως, η συναίνεση θα πρέπει να δίνεται «ελεύθερα/οικειοθελώς» ανάλογα με τις συνθήκες και τις περιστάσεις της συγκεκριμένης πράξης. Με άλλους λόγους, «μόνο το ναι σημαίνει ναι».
Σύμφωνα με την ανωτέρω Γνωμοδότηση, η μέθοδος stealthing δεν εμπίπτει στη διάταξη του άρθρου 336 παρ. 4 ΠΚ, με το σκεπτικό ότι η παραπλάνηση του ενός ερωτικού συντρόφου από τον άλλον σχετικά με την τέλεση μη προφυλαγμένης συνουσίας κατά τη διάρκεια αυτής συνιστά περίπτωση που ανατρέχει στο είδος και την ένταση (!) της ερωτικής πράξεως και η ποινική τιμώρησή της εναπόκειται στην αυτοτελή, ειδική και συγκεκριμένη θέσπιση-λειτουργία του ποινικού νομοθέτη.
Ωστόσο, αφ’ ενός δεν αναφέρεται ο λόγος για τον οποίο το είδος της ερωτικής πράξεως είναι αδιάφορο για την κατάφαση της μη συναίνεσης, όπως απαιτεί η παράγραφος 4 του άρθρου 336 ΠΚ, αφ’ ετέρου άξιο απορίας είναι το πώς η ένταση της ερωτικής πράξης θα συναξιολογηθεί ποινικά για αυτοτελή και ειδική θέσπιση από τον νομοθέτη!
Η διευρυμένη ερμηνεία του νέου ΠΚ περί συναινέσεως δεν συνιστά δικαιωματισμό, αν αναλογισθεί κανείς ότι τα θύματα του stealthing βιώνουν ακριβώς τα ίδια συναισθήματα που βιώνουν και τα θύματα του βιασμού , όπως για παράδειγμα κατάθλιψη, ενοχή και απώλεια εμπιστοσύνης. Ο νομικός πολιτισμός έχει φτάσει στο ευτυχές σημείο να απαιτεί ρεαλιστικούς ορισμούς και να εκπληρώνει τις προσδοκίες της ζώσας πραγματικότητας αναφορικά με τη συναίνεση και τη συνουσία. Επομένως, η τροποποίηση του άρθρου 336 ΠΚ με την προσθήκη της παραγράφου 4 αποτελεί ένα πολύ σημαντικό βήμα για την καταπολέμηση της κουλτούρας του βιασμού. Συνιστά, επομένως, πολιτισμική και νομική κατάκτηση και ως τέτοια θα πρέπει όχι μόνο να ερμηνεύεται, αλλά και να εφαρμόζεται.