Category: ΤΕΧΝΕΣ

  • Ευανθία  Ρεμπούτσικα: «Η ευτυχία λένε πως είναι στιγμές. Που σε αγγίζει για λίγο μέσα από ένα βλέμμα, μια νότα, μια αγκαλιά…»

    Ευανθία Ρεμπούτσικα: «Η ευτυχία λένε πως είναι στιγμές. Που σε αγγίζει για λίγο μέσα από ένα βλέμμα, μια νότα, μια αγκαλιά…»

    Το πρώτο κεφάλαιο της διαδρομής σας.
    Γεννήθηκα και μεγάλωσα στην Κάτω Αχαΐα Πατρών, σε ένα σπίτι γεμάτο μουσική. Ο πατέρας μου έψελνε και από εκείνον άκουσα τις πρώτες μελωδίες που με μάγεψαν. Η μουσική δεν μπήκε στη ζωή μου ως απόφαση, ήταν εκεί πριν ακόμη το καταλάβω. Οι ήχοι, οι μυρωδιές, οι φωνές της γειτονιάς, όλα έγιναν μελωδία μέσα μου.

    Τα χρόνια που διαμορφώνεται η προσωπικότητα.
    Ήταν τα χρόνια του ονείρου και της αναζήτησης. Θυμάμαι το σπίτι των παιδικών μου χρόνων, τον κινηματογράφο του πατέρα μας, το πιάνο, το βιολί, τις ώρες μελέτης και όταν παίζαμε με τα αδέρφια μου σαν κουαρτέτο. Ήθελα να βρω τη δική μου φωνή μέσα από τις νότες, να μπορέσω να εκφράσω τα συναισθήματα μου με την μουσική. Μεγάλωσα με την μουσική, ωρίμασα και διαμόρφωσα τον χαρακτήρα μου με συνοδοιπόρο την μουσική.

    Όταν κτίστηκε η καριέρα — πότε νιώσατε δημιουργός;
    Την πρώτη φορά που ήθελα να γράψω μια μελωδία και προσπάθησα, είδα πόσο εύκολα βγήκε από μέσα μου. Και κατάλαβα, πως αυτό δεν ήταν μια απόφαση για να κάνω καριέρα, αλλά μια ανάγκη ζωής. Όταν αργότερα άκουσα τις μουσικές μου να αγγίζουν τους ανθρώπους, με συγκίνησε και τότε είπα πως αυτό είναι ένα δικό μου ταξίδι. Η καριέρα μου χτίστηκε με την αγάπη που είχα για την μουσική, αλλά πάνω από όλα την χαρά του να γεννιέται μια μελωδία, να γεννιέται ο ήχος που διηγείται μια ιστορία. Μια ιστορία που μπορεί να είναι δική μου προσωπική, ή κάποιου άλλου που με έχει αγγίξει. Αυτό είναι που μου γέμισε την ζωή και προχωράω.

    Οι αμφισβητήσεις που σάς έδειξαν την άλλη όψη των πραγμάτων.
    Υπήρξαν στιγμές που ένιωσα ότι δεν χωρούσα εύκολα στα «κουτιά» κανενός συστήματος. Όμως, κάθε αμφισβήτηση, με βοήθησε να επιστρέψω στον πυρήνα μου, στη μουσική που έρχεται μέσα από την καρδιά. Οι αμφιβολίες είναι απαραίτητες· γιατί σε κρατούν ζωντανό, σε κάνουν να ψάχνεις βαθύτερα.

    Γιατί πετύχατε;
    Είναι μεγάλη κουβέντα να πεις πως έχεις πετύχει. Ποτέ δεν έβαλα ως στόχο την επιτυχία. Ακολούθησα αυτό που με συγκινούσε. Και το κοινό, νομίζω, αναγνωρίζει την αλήθεια όταν τη συναντά. Όταν παίζω, προσπαθώ μονάχα να μιλήσω με την μουσική μου και να μοιραστώ στιγμές με τους άλλους ανθρώπους.

    Στο φάσμα του καλλιτεχνικού έργου σας, τι το σημαντικότερο κατακτήθηκε;
    Το πιο σημαντικό είναι η επικοινωνία. Να βλέπεις τα μάτια των ανθρώπων να λάμπουν όταν ακούνε μια μελωδία σου. Αυτή η σιωπηλή συνεννόηση, χωρίς λόγια, είναι το μεγαλύτερο δώρο. Να νιώθουν την μουσική σου κομμάτι της δικής τους ζωής. Αυτό ομόρφυνε την ζωή μου.

    Η δημιουργία σας — από όλες — που εμφανώς αγαπάτε.
    Κάθε μουσική που έχω γράψει είναι ένα κομμάτι της ζωής μου. Όμως αν έπρεπε να διαλέξω, ο πρώτος μου δίσκος «Το αστέρι κι η ευχή» θα είχε μια ξεχωριστή θέση. Με τον καιρό, ανακάλυψα πως μέσα από την «Πολιτική Κουζίνα» δημιούργησα τις γέφυρες ανάμεσα σε Ανατολή και Δύση.

    Τα χαρακτηριστικά στην προσωπικότητα μιας γυναίκας που διακρίνεται.
    Η ευαισθησία, η επιμονή, και το θάρρος να παραμείνει ο εαυτός της. Μια γυναίκα που αγαπά βαθιά, που τολμά να εκτεθεί, και που δεν φοβάται να είναι ευάλωτη. Η γυναίκα που είναι μαχήτρια και δυνατή.

    Οι αδιαπραγμάτευτες αξίες σας.
    Η ειλικρίνεια, ο σεβασμός και η αγάπη για τον άνθρωπο. Δεν μπορώ να κάνω μουσική χωρίς αλήθεια. Και δεν μπορώ να σταθώ απέναντι σε κανέναν χωρίς σεβασμό.

    Το στοίχημα που, ως ελληνική κοινωνία, πρέπει να κερδίσουμε.
    Να ξαναβρούμε την ψυχή μας. Να θυμηθούμε πως πολιτισμός δεν είναι μόνο τα μεγάλα έργα, αλλά ο τρόπος που φερόμαστε, που αγαπάμε, που σεβόμαστε τον άνθρωπο και την διαφορετικότητα του.

    «Και χρωστάμε στην διάρκεια μιας λάμψης την πιθανή ευτυχία μας» (Οδ. Ελύτης). Η έννοια της ευτυχίας — για εσάς;
    Η ευτυχία λένε πως είναι στιγμές. Που σε αγγίζει για λίγο μέσα από ένα βλέμμα, μια νότα, μια αγκαλιά. Είναι εκείνη η λάμψη που περνά πολλές φορές μέσα από την ζωή μας και νιώθουμε ευτυχισμένοι.

    Η Αλεξάνδρεια που ετοιμάζεται στο Παλλάς…
    Είναι ένα ταξίδι στην ψυχή, στη νοσταλγία, στην ποίηση του Καβάφη και στις μνήμες της Ανατολής. Με τη μουσική μου θέλω να γεφυρώσω εποχές και κόσμους, να νιώσει ο θεατής ότι ταξιδεύει, όχι μόνο σε μια πόλη, αλλά σε ένα εσωτερικό ταξίδι που τον οδηγεί και τον διαμορφώνει μέσα στους αιώνες. Είναι ένα θεατρικό έργο σε σκηνοθεσία του Φωκά Ευαγγελινού που πιστεύω πως θα συγκινήσει πολύ κόσμο.

  • GIORGIO ARMANI: «Η κομψότητα δεν είναι για να σε προσέχουν αλλά για να σε θυμούνται»

    GIORGIO ARMANI: «Η κομψότητα δεν είναι για να σε προσέχουν αλλά για να σε θυμούνται»

    Giorgio Armani…ένας μοναδικός δημιουργός και παράλληλα ένας παγκοσμίου εμβέλειας επιχειρηματίας που με διακριτικό τρόπο και δημιουργικό όραμα πορεύτηκε προς την τελειότητα…

    Στο χώρο της μόδας επέκτεινε τα όρια της με καθαρότητα στο στυλ του, ακολουθώντας τις θεμελιώδεις αξίες του με σχολαστικότητα και σκληρή δουλειά.

    Έβαλε το στίγμα του στο τελευταίο τέταρτο του 20ου αι. και στο πρώτο τέταρτο του 21ου αι. και έδειξε ότι η μόδα δεν είναι luxury, είναι πολιτισμός!

    Ο ίδιος στην αυτοβιογραφία του είχε πει «…με ελκύει η σιωπή και μου αρέσουν τα απαραίτητα. Αντιπαθώ την υπερβολή και τον θόρυβο…δημιουργώ ένα κόσμο στον οποίο η πολυτέλεια δεν κάνει ομοιοκαταληξία με το χρυσαφένιο και αστραφτερό, αλλά με το ήσυχο, το οικείο, το αιθέριο…».

    Με τα ρούχα του έδωσε αυτοπεποίθηση και δυναμισμό στη business woman, ενώ χαλάρωσε την ανδρική εμφάνιση, τυλίγοντας την με έναν ελεύθερο αέρα σιγουριάς χωρίς αυστηρότητα και φλυαρία. Με τα αρώματα του ενσάρκωσε τη διαχρονική κομψότητα και φινέτσα, με μια τέλεια ισορροπία μεταξύ πολυτέλειας και απλότητας. Η αισθητική φιλοσοφία του στο interior design εστίαζε σε απλές γραμμές και τέλειες αναλογίες, εμπλουτισμένες με πολύτιμα υλικά, εκλεπτυσμένα φινιρίσματα και κομψά υφάσματα.

    Τίποτε από τα παραπάνω δεν είναι τυχαίο γιατί όπως είχε πει «Το ογδόντα τοις εκατό από όσα κάνω είναι πειθαρχία. Το υπόλοιπο είναι δημιουργικότητα.»

    «Η κομψότητα δεν είναι για να σε προσέχουν αλλά για να σε θυμούνται»

    Giorgio Armani, σε ευχαριστούμε!!! Είναι σίγουρο ότι θα σε θυμούνται πολλές γενιές σαν δημιουργό και επιχειρηματία.

     

  • Βίκυ Φλέσσα: «Οι εκπομπές μου αποτελούν ένα είδος σχολείου, είναι δηλαδή, χρήσιμες στον βίο των ανθρώπων»

    Βίκυ Φλέσσα: «Οι εκπομπές μου αποτελούν ένα είδος σχολείου, είναι δηλαδή, χρήσιμες στον βίο των ανθρώπων»

    Συνέντευξη στην Άννα Γριμάνη

    Το πρώτο κεφάλαιο της διαδρομής σας.
    Τα δοκίμια, που έγραφα ως μαθήτρια Λυκείου στην αργολική εφημερίδα «Θάρρος», αν και στην πραγματικότητα το πρώτο κεφάλαιο έχει γραφεί ἐξ ἁπαλῶν ὀνύχων στο αρχαίο θέατρο του Άργους, εκεί όπου παίζαμε τα παιδικά μας παιχνίδια και ένιωθα ως καθημερινό βίωμα την αρχαιότητα και τον πολιτισμό μας. Τα βράδια των παιδικών μου χρόνων χανόμουν με τις ώρες σε βιβλία και εγκυκλοπαίδειες με αποτέλεσμα να έχω μία πρώιμη γλωσσική ενηλικίωση. Χάρις σε αυτήν απέκτησα μεγάλη μαθητική αυτοπεποίθηση και από τότε αποφάσισα ότι θα γίνω δασκάλα της ελληνικής γλώσσας και μάλιστα, της αρχαίας.

    Τα χρόνια που δημιουργείται η προσωπικότητα.

    Η προσωπικότητα θεμελιώνεται στα πρώτα χρόνια του βίου μας, αλλά διαμορφώνεται έως την τελευταία μας ανάσα, καθώς είμαστε το σύνολο των σχέσεων που έχουμε καλλιεργήσει στο πέρασμα των χρόνων με πρώτιστη την σχέση με τον εαυτό μας.

    Όταν κτίστηκε η καριέρα.
    Ήταν το 1989 από τον Δημοτικό Ραδιοφωνικό Σταθμό της Αθήνας, το 1990 ακολούθησαν οι εφημερίδες και τα περιοδικά και το 2000 ξεκίνησε η τηλεοπτική μου σταδιοδρομία. Μεγάλο σχολείο και το ραδιόφωνο και οι εφημερίδες πριν από την τηλεόραση, πολύ χρήσιμο- κατά την γνώμη μου- για όλες και όλους τις και τους δημοσιογράφους, που εμφανίζονται στην τηλεόραση.

    Οι αμφισβητήσεις που σάς έδειξαν την άλλη όψη των πραγμάτων.
    Η μοναδική βεβαιότητα που έχω-παρότι είναι πίστη και πεποίθηση και όχι προϊόν γνώσεως- είναι ότι υπάρχει η Ανώτερη Δύναμη, ο Θεός, και έχει ισχύ ο πνευματικός νόμος στο διηνεκές. Είναι αυτό που λέμε με άλλα λόγια «Εδώ είναι ο Παράδεισος και η Κόλαση εδώ».
    Κατά τα άλλα, είμαι φιλύποπτη τις περισσότερες φορές, θέλω να ερευνώ και έχω ερωτηματικά, ιδιαίτερα όταν μία κατάσταση εμφανίζεται ως ιδανική και ένα πρόσωπο ως περίπου τέλειο.
    Είναι, βεβαίως, εξουθενωτικό να αμφιβάλλεις για όλους και για όλα-θυμάμαι μία επιγραφή στα λατινικά “Dubito de omnibus” στο οικόσημο της έπαυλης Αμυμώνη στο Ναύπλιον, όπου κατοικούσε ο Ιωάννης Καποδίστριας και σύμφωνα με τον θρύλο είχε φυτέψει στην αυλή της συμβολικά έναν φοίνικα, του οποίου σήμερα σώζεται μόνον ο κορμός. Μού ασκούσε μία περίεργη έλξη από παιδί αυτό το ξύλινο οικόσημο σε σχήμα μεσαιωνικής ασπίδας. Δεν ήξερα τότε λατινικά και δεν καταλάβαινα τί σήμαινε η φράση. Στο Λύκειο με την διδασκαλία των Λατινικών φωτίστηκε η επιγραφή και το πιο γοητευτικό σε αυτήν είναι ότι ο τύπος “omnibus” είναι κοινός και για τα τρία γένη, αρσενικό, θηλυκό, ουδέτερο, άρα για όλους, για όλες, για όλα.
    Ωστόσο, αν πιστεύεις στον «Ὀφθαλμό, ὅς τὰ πάνθ΄ὁρᾶ», αποκτάς μία εσωτερική γαλήνη και δεν ζεις μέσα στο χάος των αμφισβητήσεων και των αμφιβολιών. Τέλος, οφείλεις να διευρευνάς τα κίνητρά σου, όταν γίνεσαι πνεύμα αντιλογίας, διότι η αλαζονεία ελλοχεύει και μάλιστα, πλήττει κυρίως όσες και όσους ασχολούνται με πνευματική εργασία. Και δεν μιλώ για τον «ξερολισμό», που είναι κωμικός, αλλά για μία αίσθηση υπεροχής έναντι των άλλων, που δεν ξέρουν και δεν καταλαβαίνουν…Απαιτείται, λοιπόν, να έχουμε πολλή προσοχή και διάκριση, όταν αμφισβητούμε.

    Γιατί πετύχατε;

    Χάρις στην φιλομάθεια και την άοκνη εργατικότητά μου. Όση «προίκα» και αν έχεις ή ταλέντο, ή ακόμη και «άκρες» όπως λέμε χύδην και μπορεί να σκέπτονται ορισμένοι ότι αρκούν- αν δεν έχεις εργατικότητα δεν τά καταφέρνεις. Όχι μόνον στην δημοσιογραφία, αλλά πουθενά.

    Στη δημοσιογραφική πορεία σας, τί -το σημαντικότερο κατακτήθηκε;
    Σε ένα δύσκολο και απαξιωμένο στην Ελλάδα επάγγελμα, όπως η δημοσιογραφία, με τιμά η εκτίμηση, η αγάπη και ο σεβασμός, που εισπράττω από τα λόγια των τηλεθεατών και σχόλια όπως «μαθαίνουμε πάντοτε από τις εκπομπές σας!».
Και τότε σκέπτομαι πόσο ευλογημένη είμαι στη δουλειά μου, διότι κι εγώ μαθαίνω-αυτό άλλωστε ήθελα από παιδί- και οι εκπομπές μου αποτελούν ένα είδος σχολείου, είναι δηλαδή χρήσιμες στον βίο των ανθρώπων.

    Ο νεωτερισμός σας.

    Όταν άλλαξε πορεία η επαγγελματική σταδιοδρομία μου και από τις εφημερίδες εμφανίστηκα στην τηλεόραση ἐν ἔτει 2000, στο τηλεοπτικό τοπίο της εποχής δεν υπήρχε χώρος για ανθρώπους του Πνεύματος και της Επιστήμης.
Είμαι υπερήφανη, διότι με επιμονή και υπομονή κατάφερα να διευρύνω αυτό το τηλεοπτικό τοπίο στην ελληνική τηλεόραση.
    Καθιέρωσα τὴν εκπομπή ΣΤΑ ΑΚΡΑ ως το τηλεοπτικὸ βήμα των στοχαστών και των επιστημόνων, οι οποίοι ήταν άγνωστοι στο ευρύ κοινό αλλά χάρις σε αυτές τις συνεντεύξεις ο κόσμος τούς γνώρισε, άρχισε να ενδιαφέρεται για τον λόγο τους-απόδειξη ότι η καλή τηλεόραση προσελκύει το κοινό!-κι έτσι άρχισαν να τούς καλούν και σε εκπομπές των ιδιωτικών καναλιών και να γίνονται πλέον αναγνωρίσιμα πρόσωπα του δημόσιου λόγου. Αναφέρω ενδεικτικά τον αστροφυσικό ακαδημαϊκό κ.Σταμάτη Κριμιζή, τον ψυχίατρο Ματθαίο Γιωσαφάτ, τον ψυχοθεραπευτή πατέρα Φιλόθεο Φάρο, τον φιλόσοφο Στέλιο Ράμφο, τον ψυχίατρο Δημήτρη Καραγιάννη, την ποιήτρια Κική Δημουλά
τον Καθηγητή Επιστήμης των Υπολογιστών στο ΜΙΤ Κωνσταντίνο Δασκαλάκη, τον Καθηγητή στο ΕΜΠ Θεοδόση Τάσιο, τον Καθηγητή Φιλοσοφίας Θεοφάνη Τάση, κ.α.

    Γυναικεία ηγεσία- και τα χαρακτηριστικά στην προσωπικότητα μιας γυναίκας που διακρίνεται.
    Η γυναίκα στην ηγεσία οφείλει- κατά την γνώμη μου- να μην μιμείται τους άνδρες. Να επενδύει στα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του φύλου της που είναι η επικοινωνία, η ενσυναίσθηση και η συντηρητική σκέψη με την έννοια της διατήρησης και προστασίας των πολύτιμων της ζωής μας.

    Οι αδιαπραγμάτευτες αξίες σας.
    Η πίστη μου στον Θεό, η φροντίδα στην οικογένειά μου, η υπερηφάνειά μου για την πατρίδα μας και τον ελληνικό πολιτισμό, καθώς και η λατρεία μου στην γλώσσα μας.

    Το στοιχείο- που ως κοινωνία πρέπει να κερδίσουμε.
    Να προσπαθούμε να αγαπάμε τον πλησίον μας «ὡς σεαυτόν». Αν βγαίναμε από την πόρτα του σπιτιού μας κάθε ημέρα με αυτήν την διάθεση να προσπαθήσουμε να κάνουμε πράξη-όσο μπορούμε–αυτήν την ευαγγελική ρήση απέναντι στο άγνωστο πλησίον, οι ζωές μας θα ήταν διαφορετικές και η κοινωνίας μας πιο συνεκτική.

    «Και χρωστάμε στην διάρκεια μιας λάμψης την πιθανή ευτυχία μας» (Οδ. Ελύτης). Η έννοια της ευτυχίας – για εσάς.
    Είναι απλή υπόθεση για μένα η ευτυχία. Αν δεν έχεις βάσανα υγείας ή οικογενειακά προβλήματα, τα οποία να σού προξενούν δυστυχία και είσαι ολιγαρκής, τότε όλες τις στιγμές, κατά τις οποίες αυτό που ζεις, συμπίπτει με αυτό που θέλεις, είσαι ευτυχής.

    Η συνέντευξη που θα ξαναθέλατε- on camera.
    Κυρἰα Γριμάνη, Άννα μου, έχω στο μυαλό μου ως επιθυμία μόνον μελλοντικές συνεντεύξεις, καταλαβαίνετε εσείς…

     

    Info:

    H Bίκυ Φλέσσα είναι απόφοιτος της Φιλοσοφικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών (Φιλολογικό Τμήμα, Κλασική Κατεύθυνση). Επίσης, είναι πτυχιούχος της Νομικής Σχολής Αθηνών. Έχει σπουδάσει Ιστορία της Τέχνης (Ζωγραφική και Θέατρο) στην Ἐν Ἀθὴναις Ἀρχαιολογικὴ Ἑταιρεὶα. Στην εφηβεία της ήταν πανελλήνια πρωταθλήτρια στο άλμα εις ύψος.

    Έχει εργαστεί 35 χρόνια ως δημοσιογράφος σε εφημερίδες, στο ραδιόφωνο και στην τηλεόραση. Η εκπομπή της «ΣΤΑ ΑΚΡΑ» στην ΕΡΤ είναι η μακροβιότερη εκπομπή συνεντεύξεων στην ελληνική τηλεόραση και έχουν φιλοξενηθεί σε αυτήν εξέχουσες προσωπικότητες της Επιστήμης, της Τέχνης, της Θεολογίας και της Φιλοσοφίας από την Ελλάδα και τον κόσμο.

    Είναι συγγραφέας του βιβλίου “Γιατί Ψυχανάλυση, κύριε Γιωσαφάτ; Ο ψυχίατρος Ματθαίος Γιωσαφάτ απαντά στην Βίκυ Φλέσσα” (εκδόσεις ΑΡΜΟΣ). Με τον πρώην Πρύτανη του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών και Καθηγητή Γλωσσολογίας κ. Γεώργιο Μπαμπινιώτη επιμελούνται και παρουσιάζουν την γλωσσική εκπομπή «Σὲ προσκυνῶ, γλώσσα» στον Τηλεοπτικό Σταθμό της Βουλής των Ελλήνων. Είναι μέλος της ΕΣΗΕΑ, της Πανελλήνιας Ένωσης Φιλολόγων, της Διεθνούς Αμνηστίας και της Πανελλαδικής Οργάνωσης Γυναικών «Παναθηναϊκή».

    Επίσης, είναι μέλος της Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας, της Ενώσεως Σμυρναίων, καθώς και του Πατριωτικού Ομίλου Απογόνων Αγωνιστών του 1821 και Ιστορικών Γενών της Ελλάδος.

  • ΕΚΘΕΣΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ ΤΟΥ ΗΛΙΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΚΟΠΟΥΛΟΥ – ELSEWHERE  Η απεικόνιση μιας αόρατης πραγματικότητας

    ΕΚΘΕΣΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ ΤΟΥ ΗΛΙΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΚΟΠΟΥΛΟΥ – ELSEWHERE Η απεικόνιση μιας αόρατης πραγματικότητας

    Το BOOZE Κ.Ο.Τ.Ε.Σ. φιλοξενεί την ατομική έκθεση φωτογραφίας του Ηλία Κωνσταντακόπουλου elsewhere (ΑΛΛΟΥ) (σε κάποιον άλλον τόπο_προς κάποιον άλλον τόπο) από την Τετάρτη 4 Οκτωβρίου έως την Τετάρτη 28 Οκτωβρίου 2023.

    Για τον Ηλία Κωνσταντακόπουλο, η φωτογραφία, πέρα από τη μοναδική της ικανότητα να παράγει «πιστά» δυσδιάστατα αντίγραφα της ορατής για τον άνθρωπο πραγματικότητας, μπορεί να δημιουργήσει εικόνες αισθητικής απόλαυσης και εμπειρίες που δεν αποτελούν κατ’ ανάγκη ρεαλιστικές αναπαραστάσεις.

    Η φωτογραφία του βασίζεται σε πρωτογενές υλικό «του ορατού», που, επεξεργασμένο ψηφιακά, οδηγεί την εικόνα σε φανταστικά πεδία, αποδίδοντας με προσωπικό τρόπο την απεικόνιση μιας αόρατης πραγματικότητας, με αποδέκτη το συναίσθημα του θεατή.

    Ο Ηλίας Κωνσταντακόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα το Νοέμβριο του 1956 και σπούδασε Βιολογία στο Πανεπιστήμιο της Πάτρας, καθώς και Σκηνοθεσία στη Σχολή Σταυράκου.

    Εργάστηκε ως διευθυντής φωτογραφίας στον κινηματογράφο και σχεδιαστής φωτισμού στο θέατρο. Επίσης, σχεδίασε το φωτισμό σε πολλούς μουσειακούς χώρους.

    Έχει εκθέσει δουλειά του φωτογραφίας μικτής τεχνικής στη Galerie ‘f’και στο Πνευματικό Κέντρο του Παλαιού Φαλήρου.

    Την έκθεση επιμελήθηκε η Χριστίνα Τζαμάλα.

    Εγκαίνια: Τετάρτη 4 Οκτωβρίου 2023, στις 19.00.

    Διάρκεια: Από 4 έως 18 Οκτωβρίου, καθημερινά, από 12.00 έως 20.00.

    Είσοδος ελεύθερη

    Χώρος: BOOZE Κ.Ο.Τ.Ε.Σ, 1ος όροφος, Κολοκοτρώνη 57 (μετρό Μοναστηράκι), Τ. 2114053733

  • Η τέχνη στην υπηρεσία της πρόληψης

    Η τέχνη στην υπηρεσία της πρόληψης

    «Του δε απείρου ουκ έστι αρχή, είη γαρ αν αυτού πέρας», έλεγε ο Αναξίμανδρος. Αυτή τη διάσταση της γυναικείας ύπαρξης, το άπειρο μέσα από την απεικόνιση του γυναικείου στήθους στην εγκυμοσύνη, στη φθαρτότητα, ακόμη και στην ασθένειά του, «αποθεώνουν»  στο εικαστικό πρότζεκτ «Το σύμβολο του Άπειρου στον καρκίνο του μαστού» η ΑΚΟΣ, σε συνεργασία με το τρίτο εικαστικό εργαστήριο της Σχολής Καλών Τεχνών Φλώρινας του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας, περνώντας ταυτόχρονα το μήνυμα της πρόληψης.
    Πρωταγωνιστής του πρότζεκτ είναι το άπειρο, απεικονιζόμενο με δύο μαστούς. Οι καλλιτέχνες δημιούργησαν το μοτίβο εννοιολογικά ή γεωμετρικά  με όποιο μέσο επιθυμούσαν και το κατέγραψαν φωτογραφικά.
    Ο Χάρης Κοντοσφύρης, εικαστικός, Καθηγητής της Σχολής Καλών Τεχνών Φλώρινας του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας και συντονιστής του εικαστικού εργαστηρίου υπογραμμίζει: «Με την αίσθηση της αφής διακρίνουμε απτικά με απλές κινήσεις την ομορφιά, αλλά και τη δυσμορφία των μαστών. Αυτή η απλή κίνηση, κυκλική και απεριόριστη, αποτελεί σταθμό για τη συμβολική αποθέωση του στήθους ως τροφού και ως απέραντου ερωτικού καλέσματος. Αυτή η μοναδική εικόνα του γυναικείου στήθους ωσάν απείρου θα ψηλαφιστεί για να ιχνηλατηθεί η αγάπη και η φροντίδα. Θα ψηλαφίζεται άπειρα από το βρέφος, από τον αγαπημένο αλλά και από τον γνωμοδότη μαστογράφο, με αυτήν την αμφίπλευρη απειροελάχιστη ενσαρκωμένη κυκλικότητα της ζωής και των κινδύνων της. Το άπειρο στην τέχνη είναι ένα εικαστικό κατόρθωμα γεωμετρίας, ένα μοτίβο ζωής και εν-συναίσθησης του απειροελάχιστου της ζωής, ικανό να ενεργοποιεί την υπενθύμιση της μαστογραφίας και της αυτοεξέτασης».
    Το μήνυμα της πρόληψης
    Αυτή δεν είναι η πρώτη φορά που η ΑΚΟΣ «επιστρατεύει» την τέχνη για να ευαισθητοποιήσει το κοινό σε θέματα πρόληψης.
    «Μία στις οκτώ Ελληνίδες θα νοσήσει κάποια στιγμή στη ζωή της. Είναι η πιο συχνή μορφή καρκίνου στις γυναίκες η οποία ωστόσο πλήττει -αν και σπανιότερα- και τους άνδρες. Η έγκαιρη διάγνωση της νόσου υπόσχεται αποθεραπεία. Ο προσυμπτωματικός έλεγχος με τακτική αυτοεξέταση  των μαστών, μαστογραφία και συνοδό υπερηχογράφημα είναι υποχρεωτικός. Ας μην είμαστε αμελείς», σημειώνει η Ογκολόγος ακτινοθεραπευτής & Πρόεδρος της ΑΚΟΣ, Δρ. Δέσποινα Κατσώνη.
    Αλκοόλ, τσιγάρο, επιπλέον κιλά, αντισυλληπτικά, ορμονοθεραπεία μετά την εμμηνόπαυση, κακή διατροφή και καθιστική ζωή είναι οι κύριοι «ένοχοι» για την εμφάνιση του καρκίνου στον μαστό. Η πρόληψη είναι χρέος. Είναι στο χέρι μας να θωρακίσουμε την υγεία μας.
    Τη δράση στηρίζουν ο  Σύλλογος Καρκινοπαθών Αμυνταίου και Περιχώρων « Μαζί για τη Ζωή», ο  Σύλλογος Καρκινοπαθών Φλώρινας, ο  Δήμος Αμυνταίου,  το περιφερειακό  τμήμα Φλώρινας του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού, το Κέντρο Υγείας Αμυνταίου και το Συμβουλευτικό Κέντρο γυναικών Δήμου Φλώρινας.