Η Στρατηγική της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τις Νεοφυείς και Αναπτυσσόμενες Επιχειρήσεις αποτελεί θεμέλιο των προσπαθειών της EE για την προώθηση της καινοτομίας, την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας και την επίτευξη βιώσιμης οικονομικής ανάπτυξης. Καθώς η παγκόσμια μάχη για τεχνολογική ηγεσία εντείνεται, η ΕΕ αναγνωρίζει ότι η στήριξη δυναμικών νέων επιχειρήσεων είναι κρίσιμη όχι μόνο για τη δημιουργία θέσεων εργασίας, αλλά και για την προώθηση της πράσινης και της ψηφιακής μετάβασης. Οι νεοφυείς και αναπτυσσόμενες επιχειρήσεις—ιδίως στους τομείς της βαθιάς τεχνολογίας, της καθαρής ενέργειας και των ψηφιακών υπηρεσιών—είναι βασικοί μοχλοί για τη βιομηχανική και τεχνολογική αυτονομία της Ευρώπης.
Παρότι η Ευρώπη διαθέτει πλούσιο ταλέντο και ερευνητική αριστεία, λίγες νεοφυείς επιχειρήσεις καταφέρνουν να αναπτυχθούν σε παγκόσμιας κλάσης εταιρείες. Σε αντίθεση με τις ΗΠΑ ή την Κίνα, οι ευρωπαϊκές νεοφυείς και αναπτυσσόμενες επιχειρήσεις αντιμετωπίζουν δυσκολίες στην πρόσβαση σε χρηματοδότηση, στην κατανόηση και λειτουργία εντός ενός κατακερματισμένου ρυθμιστικού πλαισίου και στην προσέλκυση ταλέντων. Ως αποτέλεσμα, πολλά υποσχόμενες επιχειρήσεις μεταφέρονται ή εξαγοράζονται από ξένους επενδυτές πριν αναπτυχθούν πλήρως.
Για την αντιμετώπιση αυτών των προκλήσεων, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δημοσιοποίησε στις 28 Μάϊου τη Στρατηγική για τις Νεοφυείς και Αναπτυσσόμενες Επιχειρήσεις και που βασίζεται στους ακόλουθους πυλώνες:
1. Απλούστευση Ρυθμίσεων και Ενοποίηση Αγοράς
Οι νεοφυείς επιχειρήσεις συχνά συναντούν εμπόδια λόγω διαφορετικών εθνικών κανονισμών εντός της ενιαίας αγοράς. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα προτείνει το πρώτο τρίμηνο του 2026 τη θέσπιση ενός ειδικού ενωσιακού καθεστώτος (28th regime) που θα εναρμονίσει τους κανόνες όσον αναφορά, μεταξύ άλλων, τη φορολογία, το εργασιακό δίκαιο και το πτωχευτικό ώστε οι νεοφυείς και αναπτυσσόμενες επιχειρήσεις να αντιμετωπίζουν λιγότερα διοικητικά βάρη καθώς και απλοποιημένες διαδικασίες εγγραφής και ψηφιοποίησης των υπηρεσιών εντός της ενιαίας αγοράς. Το εν λόγω καθεστώς θα είναι προαιρετικό που σημαίνει ότι οι επηρεαζόμενες εταιρίες θα διατηρούν την επιλογή να παραμείνουν με τους εθνικούς κανόνες αν το επιθυμούν.
Επίσης, θα προτείνει το πρώτο τρίμηνο του 2026 μία Ευρωπαϊκή Πράξη Καινοτομίας για την προώθηση των regulatory sandboxes που θα διευκολύνουν την ανάπτυξη και δοκιμή νέων ιδεών.
2. Πρόσβαση σε Χρηματοδότηση
Η ΕΕ θα ενισχύσει τη διαθεσιμότητα κεφαλαίων, κυρίως σε στάδια ανάπτυξης όπου παρατηρείται υστέρηση. Πιο συγκεκριμένα, το 2025 θα προταθεί η αύξηση της χρηματοδοτικής ικανότητας του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Καινοτομίας και η απλοποίηση των κανόνων του και το 2026, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα καταθέσει πρόταση για τη δημιουργία ενός Scaleup Europe Fund για την κάλυψη του χρηματοδοτικού κενού των deep tech scaleups.
Το ίδιο έτος, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα προτείνει την ανάπτυξη ενός εθελοντικού European Innovation Investment Pact, που θα απευθύνεται σε θεσμικούς επενδυτές που επιθυμούν να επενδύσουν σε ευρωπαϊκά funds-of-funds, VC funds και scaleups.
3. Πιο γρήγορη διείσδυση και επέκταση στη αγορά
Η στρατηγική θα ενισχύσει μεταξύ άλλων τη διασύνδεση πανεπιστημίων, ερευνητικών κέντρων και επιχειρήσεων, υποστηρίζοντας την εμπορική αξιοποίηση της έρευνας μέσω της πρωτοβουλίας Lab to Unicorn που αναμένεται το 2026. Επίσης, θα προταθεί το ίδιο έτος απλοποίηση του συστήματος προμηθειών για καινοτόμες λύσεις ώστε να έχουν πιο εύκολα πρόσβαση οι startups & scaleups.
4. Ταλέντο και Ανάπτυξη Δεξιοτήτων
Για τη προσέλκυση και τη διατήρησης ταλέντων υψηλής ειδίκευσης από χώρες εντός της ΕΕ και από τρίτες χώρες, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, μέσω της πρωτοβουλίας Blue Carpet, θα προτείνει μεταξύ άλλων:
σύσταση για την εξάλειψη των φορολογικών εμποδίων για τους εξ αποστάσεως διασυνοριακούς υπαλλήλους για νεοφυείς και επεκτεινόμενες επιχειρήσεις
αποσαφήνιση των κανόνων συντονισμού της κοινωνικής ασφάλισης σε περίπτωση διασυνοριακής εξ αποστάσεως εργασίας
τη δυνατότητα μεταφοράς δεξιοτήτων για την περαιτέρω διευκόλυνση και απλούστευση της αναγνώρισης των επαγγελματικών προσόντων, μεταξύ άλλων και για υπηκόους τρίτων χωρών
μία EU Visa Strategy για την καλύτερη προσέλκυση φοιτητών, ερευνητών, επιχειρηματιών και καταρτισμένων εργαζομένων υψηλής ειδίκευσης από τρίτες χώρες
5. Πρόσβαση σε υποδομές, δίκτυα και υπηρεσίες
Για να απλοποιήσει την πρόσβαση των startups και scaleups σε υποδομές έρευνας και τεχνολογίας, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα προτείνει εντός του έτους ένα χάρτη πρόσβασης των βιομηχανικών χρηστών στις υποδομές έρευνας και τεχνολογίας το οποίο θα συμπεριλαμβάνει χρηματοδότηση για την υποστήριξη της πρόσβασης σε υπολογιστικές εγκαταστάσεις τεχνητής νοημοσύνης για νεοφυείς επιχειρήσεις. Η εν λόγω πρωτοβουλία θα υποστηριχθεί και νομοθετικά το πρώτο τρίμηνο του 2026 μέσω της Ευρωπαϊκή Πράξη Καινοτομίας (European Innovation Act).
Τέλος, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα δημοσιοποιήσει το 2026 κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με το πλαίσιο κρατικών ενισχύσεων ώστε να αποσαφηνιστούν οι όροι υπό τους οποίους τα πανεπιστήμια και οι δημόσιοι ερευνητικοί οργανισμοί μπορούν να παρέχουν πρόσβαση σε υποδομές.
Για το 2025 η Ελλάδα υποχώρησε κατά τρεις (3) θέσεις στη διεθνή κατάταξη ανταγωνιστικότητας που εκδίδει κάθε χρόνο το παγκοσμίου φήμης Business School IMD με έδρα τη Λοζάνη της Ελβετίας.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της «Παγκόσμιας Επετηρίδας Ανταγωνιστικότητας» (World Competitiveness Yearbook – WCY) του International Institute for Management Development (IMD), τα οποία δημοσιεύθηκαν, την Τρίτη 17 Ιουνίου 2025, από τον «ΣΥΝΔΕΣΜΟ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ», (ΣΒΕ), η Ελλάδα για το 2025 υποχώρησε σε όρους διεθνούς ανταγωνιστικότητας και βρίσκεται πλέον στην 50η θέση μεταξύ 69 χωρών από την 47η στην οποία βρισκόταν το 2024.
Η θέση της Ελλάδας στη διεθνή κατάταξη ανταγωνιστικότητας την πενταετία 2021 – 2025 υποχώρησε κατά τέσσερεις (4) θέσεις, αφού το 2021 βρισκόταν στην 46η θέση και πλέον το 2025 βρίσκεται στην 50η θέση. Η Ελλάδα για μια ακόμη χρονιά βρίσκεται στην τελευταία «εικοσάδα» των χωρών με τη χαμηλότερη ανταγωνιστικότητα παγκοσμίως.
Υπογραμμίζεται ότι τα αποτελέσματα που παρουσιάζονται αφορούν τις επιδόσεις όλων των χωρών για το έτος 2024.
Κατάταξη της Ελλάδας στην Παγκόσμια Επετηρίδα Ανταγωνιστικότητα του IMD κατά την τελευταία 5ετία (θέση μεταξύ 69 οικονομιών)
Η υποχώρηση της ανταγωνιστικότητας της Ελληνικής οικονομίας αποτιμάται σε σχέση με την πτώση της σε τρεις από τις τέσσερεις ομάδες δεικτών που μετρώνται με βάση τη μεθοδολογία εξαγωγής των αποτελεσμάτων της Παγκόσμιας Επετηρίδας Ανταγωνιστικότητας του IMD και τη στασιμότητά της στην τέταρτη ομάδα δεικτών.
Συγκεκριμένα η Ελλάδα παρουσιάζει υποχώρηση:
Κατά εννέα (9) θέσεις στην κατηγορία δεικτών «Επιχειρηματική Αποτελεσματικότητα». Από την 44η θέση το 2024, πλέον η χώρα μας βρίσκεται στην 53η θέση για το 2025.
Κατά μια (1) θέση στην κατηγορία δεικτών «Οικονομική Αποδοτικότητα». Από την 52η θέση το 2024 η χώρα μας βρίσκεται στην 53η θέση το 2025.
Κατά μια (1) θέση στην κατηγορία δεικτών «Κυβερνητική Αποτελεσματικότητα». Από την 52η θέση το 2024, η Ελλάδα κατατάσσεται στην 53η θέση το 2025.
Στην κατηγορία δεικτών «Υποδομές» η χώρα παραμένει στάσιμη και συγκεκριμένα στην 40η θέση της παγκόσμιας κατάταξης.
Η Πρόεδρος του ΣΒΕ κυρία Λουκία Σαράντη, σχολιάζοντας τα φετινά αποτελέσματα της Παγκόσμιας Επετηρίδας Ανταγωνιστικότητας του IMD, προέβη στην ακόλουθη δήλωση:
Η χαμηλή ανταγωνιστικότητα της Ελλάδας παραμένει ένα διαχρονικό εμπόδιο για τη βιώσιμη οικονομική ανάπτυξη. Παρά τις προσπάθειες μεταρρυθμίσεων, προβλήματα όπως η γραφειοκρατία, η αργή απονομή δικαιοσύνης και το υψηλό κόστος λειτουργίας επιχειρήσεων συνεχίζουν να περιορίζουν την παραγωγικότητα και την προσέλκυση επενδύσεων.
Η θέση της βιομηχανίας στο παραγωγικό μοντέλο της χώρας σχετίζεται άμεσα με τη χαμηλή ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας. Η έλλειψη στρατηγικής για την αναζωογόνηση του μεταποιητικού τομέα, οι περιορισμένες επενδύσεις σε καινοτομία και τεχνολογία, καθώς και τα διαρθρωτικά εμπόδια, στερούν από την Ελλάδα μια ισχυρή βάση για εξαγωγές, βιώσιμη ανάπτυξη και δημιουργία ποιοτικών θέσεων εργασίας.
Για τον ΣΒΕ, απαραίτητη προϋπόθεση για την επαύξηση της ανταγωνιστικότητας – που είναι συνώνυμη με τη βιωσιμότητα της παραγωγικής δυναμικής της Ελλάδας – είναι η εντατικοποίηση του μεταρρυθμιστικού έργου, με στόχο τη δημιουργία ενός φιλικότερου περιβάλλοντος για τις επιχειρήσεις και την στρατηγική μετάβαση σε ένα νέο παραγωγικό μοντέλο, στο οποίο η βιομηχανία θα κατέχει εξέχοντα ρόλο.
Η βιομηχανία μας χρειάζεται εθνική στρατηγική και υπερκομματική δέσμευση. Σήμερα, ενώ έχουν γίνει μελέτες και οι αρμόδιοι φορείς έχουν καταθέσει τις τοποθετήσεις τους – ασφαλώς και ο ΣΒΕ – προς την Πολιτεία, η εξειδίκευση της στρατηγικής εκκρεμεί. Η επανεργοποίηση της Κυβερνητικής Επιτροπής Βιομηχανίας και των Ομάδων Εργασίας που θα εξειδικεύσουν τη νέα βιομηχανική πολιτική της χώρας μας είναι κινήσεις που πρέπει να γίνουν άμεσα. Σε μια εξαιρετικά κρίσιμη συγκυρία, κατά την οποία το διεθνές οικονομικό περιβάλλον είναι ιδιαίτερα ασταθές και οι διεθνείς ισορροπίες δοκιμάζονται, η βιομηχανία – και γενικότερα όλες οι επιχειρήσεις να υποστηριχθούν έμπρακτα, για να διασφαλίσουν την ανταγωνιστικότητά τους και να αντιμετωπίσουν τις σύνθετες προκλήσεις.
Στο πλαίσιο αυτό θα πρέπει να εστιάσουμε στα εξής σημεία:
Στην αντιμετώπιση του υπέρογκου κόστους ενέργειας και των ανεξέλεγκτων διακυμάνσεων της τιμής του ρεύματος. Ιδίως στην περιφέρεια, όπου οι επιχειρήσεις καλούνται να λειτουργήσουν με ένα παλιό δίκτυο που πρέπει άμεσα να εκσυγχρονιστεί.
Στο μεγάλο πρόβλημα αναφορικά με την εξεύρεση προσωπικού με τις κατάλληλες δεξιότητες. Η ουσιαστική διασύνδεση της εκπαίδευσης με την αγορά εργασίας, η συμμετοχή μελών της επιχειρηματικής κοινότητας σε εκπαιδευτικά κι ερευνητικά ιδρύματα, η επαναξιολόγηση του Εθνικού Συστήματος Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης είναι καταλυτικής σημασίας.
Στην μείωση της αναπτυξιακής μονομέρειας και των περιφερειακών ανισοτήτων.
Στην επιτακτική ανάγκη για εκσυγχρονισμό των υποδομών, ιδίως στην περιφέρεια. Δεν μπορεί να ενισχυθεί η ανταγωνιστικότητα και η προσέλκυση ξένων επενδύσεων χωρίς καλά στελεχωμένα λιμάνια και ένα ολοκληρωμένο σιδηροδρομικό δίκτυο από εμπορικά και επιβατικά τρένα και τις συνδυασμένες μεταφορές.
Στην ενίσχυση της εξωστρέφειας και της ανταγωνιστικότητας. Η επένδυση στην καινοτομία, τον ψηφιακό μετασχηματισμό και την πράσινη μετάβαση αποτελούν πλέον μονόδρομο. Για να γίνει αυτό εφικτό θα πρέπει να διευκολυνθεί η πρόσβαση των επιχειρήσεων στα κατάλληλα χρηματοδοτικά εργαλεία.
Στη δημιουργία ενός φιλικότερου ρυθμιστικού περιβάλλοντος. Αυτό θα επιτευχθεί μέσα από τη μείωση της γραφειοκρατίας, την αναμόρφωση του συστήματος δικαιοσύνης και τις παράλληλες μεταρρυθμίσεις στην αγορά εργασίας.
Η ρεαλιστική προσέγγιση αυτών των σημείων και η ουσιαστική αντιμετώπισή τους μπορούν να συμβάλλουν καταλυτικά στη θωράκιση των επιχειρήσεών μας και στη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας της Ελλάδας. Ως ΣΒΕ θα συνεχίσουμε να εργαζόμαστε προς αυτήν την κατεύθυνση.
Αφορμή για τη συγγραφή αυτού του άρθρου, αποτέλεσε η όχι και τόσο ασυνήθιστη πρόσφατη περιπέτεια της συζύγου μου. Πιο συγκεκριμένα, πριν λίγο καιρό, χρειάστηκε να μεταβεί στο νοσοκομείο Ερρίκος Ντυνάν για να παραλάβει κάποιες εξετάσεις της. Οταν εξήλθε, μετά από λίγα λεπτά, κατάλαβε ότι δεν ήταν εκείνη η ημέρα η τυχερή της, αφού αντίκρισε, στο παρανόμως είναι αλήθεια, παρκαρισμένο επί της Μεσογείων αυτοκίνητο της, υπαλλήλους του Δήμου Αθηναίων να αφαιρούν τις πινακίδες της.
Αυτό δεν θα το έλεγες και σπουδαίο γεγονός. Αλλά η συνέχεια, όπως θα την αναλύσουμε βήμα -βήμα, είναι πραγματικά σπουδαία. Καταρχήν, ο υπάλληλος του Δήμου έγραψε στην κλήση, ότι το αυτοκίνητο ήταν παρκαρισμένο μόλις 50 εκατοστά από διάβαση πεζών, ενώ η αλήθεια είναι ότι η απόσταση ήταν τουλάχιστον 1,5 έως 2 μέτρα, γεγονός που το επισήμανε στον συγκεκριμένο υπάλληλο για να λάβει την αόριστη απάντηση ότι έπρεπε να είναι ακόμα πιο μακριά από αυτές τις διαγραμμίσεις. Πόσο πιο μακριά όμως; κατά πάσα πιθανότητα ούτε ο ίδιος γνώριζε και ομολογώ, ούτε και εγώ δεν το γνωρίζω ακόμα και σήμερα. Πιστεύω όμως στα λεγόμενα της συζύγου μου, ότι όταν παρκάρισε, πρόσεξε επιμελώς να μείνει μακριά από τη διάβαση. Ένας άνθρωπος, που σαν φαρμακοποιός υπηρετεί τις ανάγκες των πολιτών για πάνω από 45 χρόνια, έχοντας παράλληλα διατελέσει αιρετός πρόεδρος κατασκήνωσης για παιδιά ΑΜΕΑ επί σειρά ετών (Κερατέας) είναι βέβαιο ότι έχει αναπτύξει ιδιαίτερες ευαισθησίες σε ανθρώπους με ειδικές ανάγκες.
Στο δια ταύτα της υπόθεσης, η κλήση συνοψίζεται στα ακόλουθα: χρηματικό πρόστιμο 150,00€, αφαίρεση πινακίδων για 70 περίπου ημέρες, αφαίρεση άδειας οδήγησης που δεν αναφέρεται για πόσο, και κατάθεση της άδειας του αυτοκινήτου στις αρχές του Δήμου. Μόνο στο αυτόφωρο που δεν την πήγαν και εν συνεχεία στον Κορυδαλλό. Όταν δε προσπαθήσαμε, μέσω της ειδικής πλατφόρμας, να υποβάλουμε ένσταση, εκείνη μας απάντησε ότι είναι τέτοια η φύση του «εγκλήματος» που πρέπει να την υποβάλλουμε δια ζώσης!!. Ελάτε λοιπόν μαζί να αναλύσουμε τις παρενέργειες αυτής της υπόθεσης, της συνηθισμένης κατά τα άλλα, αλλά τόσο τραγικής και ουσιαστικής για την οικονομία και την ευημερία του Ελληνικού Λαού. Ένα καλά οργανωμένο Επιτελικό και Κράτος Δικαίου, πριν αρχίσει να τιμωρεί τους πάσης μορφής μικροπαραβάτες πολίτες του, και μάλιστα με ιδιαίτερη αυστηρότητα, όφειλε να έχει δώσει τις λύσεις εκείνες που διευκολύνουν την καθημερινότητα των πολιτών της και δεν τους αναγκάζει να υποπέσουν σε παραβάσεις εξ ανάγκης.
Η εικόνα αυτή είναι πλέον καθημερινή πραγματικότητα για εκατοντάδες χιλιάδες αθηναίους εργαζόμενους, όταν προσέρχονται και φεύγουν από την δουλειά τους. Σχετική έρευνα επιβεβαίωσε ότι σπαταλώνται ετησίως πάνω από 25 εκατομμύρια εργατοώρες που μεταφράζεται σε εκαντοντάδες εκατομμύρια επιβάρυνσης για την παραγωγικότητα της ελληνικής οικονομίας. Επιπρόσθετα, επιβαρύνεται σχεδόν ισόποσα και η ψυχική διάθεση των εργαζομένων και κατά συνέπεια και η απόδοση τους στον εργασιακό χώρο. Η ψυχική όμως επιβάρυνση, έχει και συνέπειες στην προσωπική και οικογενειακή ζωή των ελλήνων. Λύσεις υπάρχουν, αλλά χρειάζεται να σπάσουν “αυγά”.
Στο παραπάνω παράδειγμα, όλοι σχεδόν γνωρίζουν, ότι εκτός από το πάρκινγκ του νοσοκομείου, που είναι σχεδόν πάντα πλήρες, το πλησιέστερο ιδιωτικό, είναι τουλάχιστον 2 χιλιόμετρα μακριά, με αποτέλεσμα να πρέπει κανείς να περπατήσει σχεδόν 4 χιλιόμετρα για να κάνει την αναγκαία δουλειά του. Υπολογίστε ότι οι περισσότεροι είναι ασθενείς ή υπερήλικες, προσθέστε και τις θερμοκρασίες των 37ο βαθμών Κελσίου και πείτε μου πόσο εύκολο είναι αυτό στην πλειονότητα των περιπτώσεων. Εάν το θέσεις αυτό σαν επιχείρημα στους «αρμόδιους» διοικούντες μας,το πιο πιθανό είναι να σου απαντήσουν ότι να αφήσεις το αυτοκίνητο στο σπίτι και να φθάσεις στο νοσοκομείο με μέσα μαζικής μεταφοράς «Ωραία πάσα» για την περαιτέρω ανάλυση μας. Η σύζυγος μου και εγώ βέβαια, είμαστε κάτοικοι Κερατέας. Για να κατέβουμε στο κέντρο, θα πρέπει να περιμένουμε στη στάση τουλάχιστον μισή ώρα, να πάρουμε λεωφορείο που διασχίζει όλη την Νοτιοανατολική Αττική, άλλη μιάμιση ώρα, και να επιστρέψουμε αντίστροφα. Συνολικά 4 ώρες, με πιθανότητα να μείνεις όρθιος στο λεωφορείο για 2 τουλάχιστον ώρες και με αντίξοες συνθήκες . Και σε αυτήν την θέση δεν είναι μόνο η πόλη της Κερατέας, αλλά πάνω από 600.000 κάτοικοι από το Μαραθώνα έως την Ανάβυσσο και τη Σαρωνίδα. Εδώ και πολλά χρόνια συζητάνε την επέκταση του προαστιακού, τουλάχιστον μέχρι το Λαύριο και τη Ραφήνα, που θα ήταν κάποια λύση, αλλά συνεχώς βάζουν τους 2 αυτούς φακέλους στο συρτάρι. Τι συμφέροντα άραγε αντιδρούν σε ένα τέτοιο πρότζεκτ με οφθαλμοφανή αξία για την καθημερινότητα τόσων εκατοντάδων χιλιάδων πολιτών;
Γιατί σίγουρα δεν είναι θέμα χρημάτων. 22 μόλις χιλιόμετρα είναι το Λαύριο από το σταθμό του Κορωπίου και άλλα τόσα από την Κάτζα μέχρι τη Ραφήνα. Και όλα αυτά υπέργεια χωρίς ανάγκη υπογειοποιήσης. Για όσους δεν γνωρίζουν την περιοχή, το Λαύριο συνδεόταν, από το τέλος του 19ου αιώνα σιδηροδρομικώς με την Αθήνα και υπάρχουν και σήμερα οι παλιές γραμμές, σε μεγάλο τμήμα της διαδρομής. Άρα εδώ το «επιτελικό κράτος» κάποιες άλλες σκοπιμότητες εξυπηρετεί και δεν είναι το πρόβλημα στην έλλειψη πόρων. Γιατί δεν το εντάξανε στο Ταμείο Ανάκαμψης, που σίγουρα δεν πρόκειται να το απορροφήσουν μέσα στον επόμενο χρόνο που λήγει η προθεσμία;
Φάουλ λοιπόν νούμερο ένα.
Εκτός όμως από την απαράδεκτη εικόνα και αναποτελεσματικότητα των μέσω μαζικής μεταφοράς, για την Ελλάδα του 21ου αιώνα, υπάρχει και το μεγάλο πρόβλημα της επάρκειας, Δημοτικών ή έστω και ιδιωτικών παρκινγκ. Συχνά μας παρουσιάζουν στην τηλεόραση το πρόβλημα με τις παράνομες σταθμεύσεις, τα διπλά παρκαρίσματα κλπ. Δεν μας λένε όμως τι νόμιμες εναλλακτικές λύσεις έχουν οι πολίτες, πριν καταλήξουν στο παράνομο παρκάρισμα. Ελάτε στη θέση ενός οδηγού, που θέλει να αγοράσει τα φάρμακά του από ένα φαρμακείο, και όχι μόνο, έχει κάνει ήδη μερικά τετράγωνα για να βρει νόμιμο παρκινγκ κα συχνά πυκνά δεν τα καταφέρνει. Τι στα αλήθεια πιστεύετε ότι θα κάνει; θα διπλοπαρκάρει έξω από το φαρμακείο, θα κάνει τη δουλειά του σε 3-4 λεπτά και θα φύγει. Και εγώ ομολογώ το ίδιο θα έκανα. Τι όφειλε η Πολιτεία να έκανε ή έστω να κάνει; Απλά δημιουργία Δημοτικών χώρων στάθμευσης σ’ όλες τις επιβαρυμένες περιοχές της Αθήνας. Αν πιστεύει ότι θα λύσει το πρόβλημα με ευχολόγια ή αυστηρά πρόστιμα είναι μακριά νυχτωμένη. Οι ανάγκες των πολιτών είναι συχνά πιο επιτακτικές από κανονισμούς διοικητικής φύσεως. Είναι κανόνας. Η δημιουργία αρκετών δεκάδων Δημοτικών χώρων στάθμευσης είναι επιβεβλημένη και για άλλους λόγους. Σκεφθείτε σε ποιο τμήμα της πόλης των Αθηνών υπάρχουν επαρκείς χώροι στάθμευσης; Σίγουρα γύρω από το Σύνταγμα. Αναλογιστείτε τώρα πόσο χρεώνουν αυτοί οι ιδιωτικοί χώροι. Πάνω από 11€ ακόμα και τη μισή ώρα. Αν λοιπόν πρέπει να κατεβαίνεις συχνά στο κέντρο, πρέπει να υπολογίζεις και τουλάχιστον ένα βασικό καθαρό μισθό για παρκάρισμα. Αυτοί οι αθεόφοβοι χρεώνουν 800€ το τετραγωνικό το μήνα. Όσο δηλαδή ένα διαμέρισμα 90 τετραγωνικών ακόμα και με τη σημερινή ακρίβεια. Και το σπουδαίο; Κανένας δεν το έχει θίξει. Συμπέρασμα, η λύση είναι μόνο μία. Αυτή της δημιουργίας Δημοτικών χώρων στάθμευσης που θα δώσουν βιώσιμη λύση,πρακτική και οικονομική, σε χιλιάδες πολίτες στο κέντρο αλλά και στις συνοικίες στις παρυφές του κέντρου. ΕΣΠΑ και Ταμείο Ανάκαμψης η εύλογη λύση και από εκεί και πέρα πρόβλεψη στον κρατικό προϋπολογισμό.
Φάουλ νούμερο 2.
Έχουν όμως και συνέχεια οι παρενέργειες της κλήσης της συζύγου μου. Πρόσφατη μελέτη έδειξε, ότι κάθε χρόνο, χάνονται στον Κηφισό τουλάχιστον 6,5 εκατομμύρια εργατοώρες λόγω του κυκλοφοριακού. Προσθέστε και την Κηφισίας, την Μεσογείων, την Βουλιαγμένης, την Ποσειδώνος, για να μην αναφερθούμε και σε άλλες πολλές, και θα φτάσετε ευκολά σε 25 εκατομμύρια χαμένες εργατοώρες μόνο στην Αττική. Πολλαπλασιάστε αυτό το νούμερο με το μέσο κόστος εργατοώρας που εγώ το υπολογίζω 10€, και έχετε ένα πολύ όμορφο και αναμφισβήτητο ποσό 250 εκατομμυρίων ευρώ. Προσθέστε εδώ και το κόστος επιπλέον καυσίμων, ανταλλακτικών, επιβάρυνση περιβάλλοντος και φθάνουμε αισίως στα 350 – 400 εκατομμύρια μόνο στην Αττική. Ποια θα ήταν η λύση εδώ; Δεν είμαι συγκοινωνιολόγος αλλά σίγουρα είμαι άνθρωπος με common sense που λένε και οι φίλοι μας οι Εγγλέζοι. Και ρωτώ τους αρμόδιους του επιτελικού μας κράτους: γιατί άραγε το δημόσιο και όλοι οι παραγωγικοί ιδιωτικοί κλάδοι θα πρέπει να ξεκινούν εργασία από τις 08:00-09:00 και να σχολάνε μεταξύ 16:00-17:00; έχουν σκεφθεί ποτέ τις θετικές επιπτώσεις αν οι Δημόσιοι υπάλληλοι ξεκινούσαν για παράδειγμα 08:30 π.μ., τα σχολεία 08:00 π.μ., ο ιδιωτικός τομέας 09:30 π.μ., τα μαγαζιά και τα εμπορικά κέντρα 10:30, οι τροφοδοσίες φορτηγών 5:00-7:30π.μ. ή 21:00-23:00μ.μ.; και βέβαια αντίστοιχα και οι αποχωρήσεις των εργαζομένων το απόγευμα; Κάποιοι αρμόδιοι θα υποστήριζαν ότι αυτό θα προκαλούσε τις έντονες αντιδράσεις πολλών σωματείων και εργαζομένων. Να το δεχθώ. Εμείς οι Έλληνες αντιδρούμε πάντα στις αλλαγές ακόμα και αν είναι ξεκάθαρα για το καλό μας σε μεσομακροπρόθεσμο ορίζοντα. Το σωστό επιτελικό κράτος όμως, κάνει αυτό που είναι προς το γενικότερο συμφέρον της οικονομίας και της κοινωνίας και δεν μετράει τις πολιτικές της, πρόσκαιρες συνήθως, επιπτώσεις.
Εδώ έχουμε την αντίθετη ακριβώς στρατηγική. «Άστα όπως τα βρήκες».
Παρά τον πανικό ότι τα ρομποτ και η τεχνητή νοημοσύνη θα αντικαταστήσουν τον ανθρώπινο παράγοντα στην παραγωγική διαδικασία, για πολλά χρόνια ακόμα, το κυριάρχο στοιχείο για την επιτυχή λειτουργία μιας εταιρίας, ανεξαρτήτως μεγέθους, θα είναι το ανθρώπινο δυναμικό της. Για τον σκοπό αυτό ο ιδιωτικός τομέας, που αποτελεί και την ατμομηχανή της ελληνικής οικονομίας, οφείλει χωρίς συμβιβασμούς και ατομικά οφέλη, να πιέζει την δημόσια διοίκηση σε αποτελεσματικές και διάφανες διαδικασίες. Την ίδια στιγμή, θα πρέπει με εσωτερικό μάνατζμεντ, να βελτιώνει διαρκώς τις εργασιακές συνθήκες, απορροφώντας σε ικανοποιητικό βαθμό τις ατέλειες του μακροοικονομικού περιβάλλοντος. Η ψυχική υγεία των εργαζομένων, τουλάχιστον στον βαθμό που εξαρτάται απο το εργασιακό περιβάλλον, είναι καθοριστικός συντελεστής παραγωγικότητας αλλά και μιας ισορροπημένης κοινωνίας.
Φάουλ νούμερο 3.
Και συνεχίζουμε. Πρόσφατη έρευνα του IMD Ελβετίας, που παρουσίασε ο ΣΒΕ (Σύνδεσμος Βιομηχανιών Ελλάδος) και μπορείτε να τη διαβάσετε αναλυτικά σε άρθρο αυτής της έκδοσης του περιοδικού, έδειξε ότι η Ελλάδα, το 2024-2025, έχασε τρεις θέσεις στη διεθνή κατάταξη ανταγωνιστικότητας και βρίσκεται στην 50η θέση από 69 χώρες που περιλαμβάνει η έρευνα. Από το κακό στο χειρότερο. Είμαστε δηλαδή στην τελευταία 20άδα σε παγκόσμιο επίπεδο!! Την ίδια στιγμή, άλλη έρευνα, έχει σαφώς καταδείξει, ότι οι Έλληνες, εργάζονται περισσότερες ώρες εβδομαδιαίως, από ότι οι άλλοι ευρωπαίοι. Τώρα πως γίνεται και να δουλεύουμε παραπάνω και να παράγουμε λιγότερο; ακατανόητα αντιφατικό. Αν κάνεις αυτή την ερώτηση σε επιπόλαιους οικονομολόγους ή στους αρμόδιους αξιωματούχους της Δημόσιας Διοίκησης, κατά πάσα πιθανότητα θα πάρεις την κλασική και αβίαστη απάντηση, ότι αυτό οφείλεται στο ότι η ελληνική οικονομία στηρίζεται στο 98% σε μικρές και πολύ μικρές επιχειρήσεις και συνεπώς εδώ δεν μπορούν να εφαρμοστούν οικονομίες κλίμακας και τεχνολογίες αιχμής, που αυξάνουν την παραγωγικότητα. «Πράσινα άλογα», στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες με πολύ υψηλό δείκτη παραγωγικότητας, ακόμα και στην Αμερική, οι μικρές εταιρείες ξεπερνούν το 90% του συνόλου των παραγωγικών μονάδων. Εκεί τι κάνουν; εφαρμόζουν οικονομίες κλίμακας και τεχνολογίες αιχμής; Όχι βέβαια. Δεν υποτιμώ και εγώ, σαν κλασικός κατά τα άλλα οικονομολόγος, τη σημασία του μεγέθους των εταιρειών και την ευεργετική αξία των οικονομιών κλίμακας.
Το πρόβλημα όμως της παραγωγικότητας, για την Ελλάδα ειδικότερα, είναι πολύ πιο σύνθετο από την κλασική οικονομική θεωρία. Κατά την άποψη μας, θεωρώ, ότι είναι μόλις το 30-40% του προβλήματος. Το άλλο 60-70% οφείλεται σε άλλους λόγους, που έχουν να κάνουν με το οργανωμένο κράτος, την οικονομική ευμάρεια του λαού, την εν γένει κοινωνική δομή και τις σχέσεις εργοδοσίας και εργαζομένων, σε ένα διαρκώς μεταβλητό κοινωνικοοικονομικό περιβάλλον. Αν δεν σας κούρασα, ελάτε επί τροχάδην, να δούμε κάποιες τουλάχιστον από τις παραπάνω παραμέτρους. Το συγκοινωνιακό πρόβλημα, με το οποίο αρχίσαμε, δεν έχει μόνο άμεσες οικονομικές και μετρήσιμες συνέπειες, όπως καταδείξαμε, αλλά και κοινωνικές και επιπλέον έμμεσα οικονομικές. Για παράδειγμα, όταν κάποιος εργαζόμενος φτάνει στην εργασία του μετά από μιάμιση ή δύο ώρες μετακίνησης, τότε είναι αποδεδειγμένο, ότι ξεκινάει με απώλεια ενέργειας τουλάχιστον 8%, από ότι αν έφτανε για παράδειγμα σε μισή ώρα διαδρομής. Οι συνέπειες δεν είναι μόνο στην εργασιακή του απόδοση αλλά στην όλη ψυχολογική του διάθεση και απέναντι στους συναδέλφους του και απέναντι στους οικείους του, όταν επιστρέφει το βράδυ, σχεδόν απόλυτα εξουθενωμένος. Το επιτελικό κράτος, που δεν έχει βρει λύσεις στα καθημερινά θέματα των πολιτών, απλά προσπαθεί με πρόστιμα να επιβάλει διοικητικούς και όχι μόνο κανονισμούς, και το μόνο που καταφέρνει είναι να μειώνει ακόμα περισσότερο το ήδη χαμηλό διαθέσιμο εισόδημα της πλειονότητας των Ελλήνων, ανακυκλώνοντας το θυμό και την κακή ψυχολογία αυτών, με σοβαρές συνέπειες στην παραγωγικότητα τους αλλά και σε θέματα ενδοοικογενειακής βίας και βίας ανηλίκων.
Το χαμηλό διαθέσιμο των πολιτών, επιδρά άμεσα ωστόσο και στο σύνολο του Ελληνικού Ακαθάριστου Προϊόντος, αφού η ιδιωτική κατανάλωση από μόνη της συμβάλλει στο 70% του ΑΕΠ, όταν για την υπόλοιπη Ευρώπη είναι μόλις 50% και για την Κίνα μόλις το 30%!! Τις συνέπειες θα τις νιώσουμε πολύ πιο έντονα με τη λήξη του Ταμείου Ανάκαμψης, μετά τον Αύγουστο του 2026. Σημαντικός εξάλλου παράγοντας απορρύθμισης της ελληνικής οικονομίας, αλλά και της κοινωνικής συνοχής των Ελλήνων, είναι τα συνεχή σκάνδαλα των πολιτικών μας που επιβραβεύουν, μεταξύ άλλων, πρακτικές παράνομου πλουτισμού, όχι μόνο των ίδιων αλλά και ενός ευρύτερου περίγυρου που τίθεται στην υπηρεσία τους. Τέλος θα ήθελα να αναφερθώ και στις ευθύνες των διοικήσεων και των managers των ιδιωτικών επιχειρήσεων μικρών και μεγάλων. Είμαι σίγουρος, ότι όλοι τους θα συμφωνήσουν μαζί μου, ότι παρά την εξέλιξη της τεχνολογίας και των ρομπότ, το μεγαλύτερο asset για μία επιχείρηση είναι το προσωπικό της. Και θα συνεχίσει να είναι, για πάρα πολλά χρόνια παρά τις οποιεσδήποτε εξελίξεις στην Τεχνητή Νοημοσύνη. Είναι λοιπόν περισσότερο από αναγκαίο, να χτίζουμε σχέσεις εμπιστοσύνης και εταιρικής αφοσίωσης με το προσωπικό μας, έτσι ώστε σε ένα ασταθές και συχνά άδικο περιβάλλον, όπως αναλύσαμε παραπάνω, να απορροφώνται κραδασμοί που επηρεάζουν αρνητικά την ψυχική υγεία των εργαζομένων άρα και την αποδοτικότητα τους. Με δεδομένο μάλιστα ότι οι κυρίαρχες εργασιακά γενιές, πολύ σύντομα, θα είναι αυτές των Millenians και των Z, με αποδεδειγμένη ευαίσθητη νοοτροπία στο εργασιακό και όχι μόνο περιβάλλον, ένας λόγος παραπάνω οι διοικήσεις και το management των παραγωγικών μονάδων, θα πρέπει να εργαστεί σκληρά και προς την λειτουργία ενός δίκαιου και αποτελεσματικού επιτελικού κράτους, αλλά και σε ατομικό επίπεδο, να διαφυλάξει, με κάθε τρόπο, το μεγάλο asset που λέγεται ανθρώπινο κεφάλαιο.
Κλείνοντας, θέλω να πιστεύω, ότι αναδείξαμε ότι σε ένα τόσο σύνθετο κόσμο, μια απλή πράξη, όπως ένα διοικητικό πρόστιμο, δεν είναι τόσο τετριμμένο και μεμονωμένο γεγονός. Κρύβει τεράστιες ατέλειες και αγκυλώσεις που επηρεάζουν και την οικονομική και την κοινωνική συνοχή ενός κράτους όταν αυτό δεν ενδιαφέρεται για την αποτελεσματική μακροοικονομική πολιτική του και είναι κατ’ ουσία οιονοί επιτελικό και δίκαιο.
Καλό καλοκαίρι
Η ψηφιακή μεταρρύθμιση του ελληνικού νηολογίου συνεχίζεται, με νέες λειτουργίες να εντάσσονται στο niologio.gov.gr, απλοποιώντας περαιτέρω τις διαδικασίες και μειώνοντας τη γραφειοκρατία. Η πλατφόρμα, η οποία τέθηκε σε λειτουργία τον Μάιο του 2024, έχει ήδη αποδώσει απτά αποτελέσματα, με τη νηολόγηση νέων πλοίων, την ψηφιακή χορήγηση εγγράφων εθνικότητας και την επιτάχυνση διοικητικών πράξεων για τη ναυτιλιακή κοινότητα.
Από την έναρξη της λειτουργίας του συστήματος, 21 νέα ποντοπόρα πλοία έχουν εγγραφεί στο ελληνικό νηολόγιο, εκ των οποίων τα 19 μέσω της νέας ψηφιακής διαδικασίας, ενώ 37 Ψηφιακά Έγγραφα Εθνικότητας έχουν εκδοθεί ηλεκτρονικά για μεταβιβάσεις, ανακαταμετρήσεις και λοιπές πράξεις του νηολογίου. Επιπλέον, 4 ακόμη πλοία βρίσκονται στο τελικό στάδιο νηολόγησης, επιβεβαιώνοντας ότι η νέα πλατφόρμα λειτουργεί στην πράξη και εξελίσσεται διαρκώς.
Σε πλήρη λειτουργία η ψηφιακή νηολόγηση
Οι ναυτιλιακές εταιρείες έχουν πλέον τη δυνατότητα να ολοκληρώνουν, εξ’ ολοκλήρου, ψηφιακά την αίτηση νηολόγησης και να λαμβάνουν μέσω της εφαρμογής, το Έγγραφο Εθνικότητας, το οποίο εκδίδεται σε σύγχρονη ψηφιακή μορφή με QR Code για άμεση επαλήθευση.
Νέες λειτουργίες σε πιλοτική εφαρμογή
Από τον Μάρτιο του 2025, βρίσκονται σε πιλοτική εφαρμογή οι ακόλουθες λειτουργίες, οι οποίες θα τεθούν σύντομα σε πλήρη παραγωγική χρήση:
Έκδοση Πιστοποιητικών Καταμέτρησης και Άδειας Τηλεπικοινωνιακού Σταθμού, που πλέον ολοκληρώνεται ψηφιακά.
Ηλεκτρονική Αίτηση Εγγράφου Εθνικότητας λόγω Ανακαταμέτρησης ή Οριστικής Καταμέτρησης, χωρίς φυσική παρουσία στις υπηρεσίες.
Ηλεκτρονική Αίτηση Μεταβίβασης Πλοίου, με πλήρη ψηφιακή διαχείριση της διαδικασίας.
Οι επόμενες πλήρεις λειτουργίες για τον εκσυγχρονισμό του νηολογίου
Η ψηφιακή αναβάθμιση του niologio.gov.gr συνεχίζεται, με νέες λειτουργίες που θα ενεργοποιηθούν τους επόμενους μήνες:
Ηλεκτρονική εγγραφή και εξάλειψη υποθηκών, με αυτόματη ενημέρωση της μερίδας του πλοίου.
Ηλεκτρονική αίτηση διαγραφής πλοίου, για πλήρη ψηφιοποίηση της διαδικασίας διαγραφής ενός πλοίου από το ελληνικό νηολόγιο.
Το ψηφιακό νηολόγιο ως στρατηγικό πλεονέκτημα
Η πλήρης μετάβαση του ελληνικού νηολογίου σε ένα σύγχρονο ψηφιακό περιβάλλον, διαμορφώνει νέες συνθήκες για τη ναυτιλιακή κοινότητα. Οι αλλαγές αυτές ενισχύουν την ελκυστικότητα της ελληνικής σημαίας, βελτιώνουν την εξυπηρέτηση των ναυτιλιακών εταιρειών και καθιστούν τις διαδικασίες πιο διαφανείς, γρήγορες και αξιόπιστες.
Αισιοδοξία και δυναμική προοπτική χαρακτηρίζουν το 2025 για τον ελληνικό τουρισμό, καθώς η Ελλάδα επιβεβαιώνει τη θέση της ως κορυφαίος ταξιδιωτικός προορισμός παγκοσμίως. Οι ενδείξεις από τη μεγάλη τουριστική έκθεση ITB Berlin 2025 και οι σημαντικές συναντήσεις της Υπουργού Τουρισμού Όλγας Κεφαλογιάννη με διεθνείς φορείς του κλάδου καταδεικνύουν ότι ο ελληνικός τουρισμός διαθέτει τα απαραίτητα εργαλεία για να ανταπεξέλθει στις διεθνείς προκλήσεις, προωθώντας παράλληλα τη βιωσιμότητα, την επιμήκυνση της τουριστικής περιόδου και τη δημιουργία νέων προορισμών.
Η Υπουργός Τουρισμού κατά την επίσκεψή της στο Βερολίνο, συναντήθηκε διαδοχικά με κορυφαίους εκπροσώπους της τουριστικής βιομηχανίας, μεταξύ των οποίων υψηλόβαθμα στελέχη της TUI, της Lufthansa, της Jet2 holidays, της AIDA Cruises και της DER Touristik. Στο πλαίσιο αυτών των επαφών, παρουσίασε τη στρατηγική της χώρας για βιώσιμη τουριστική ανάπτυξη, λαμβάνοντας θετικά μηνύματα για τη δυναμική του ελληνικού τουριστικού προϊόντος.
Στρατηγικές Συνεργασίες & Επεκτάσεις Δικτύου
Η Υπουργός Τουρισμού κατά τη διάρκεια της έκθεσης, συνάντησε τον εκπρόσωπο της TUI Mr. Tomas Ellerbeck ο οποίος την ενημέρωσε ότι η Ελλάδα είναι 2η μετά την Ισπανία σε κρατήσεις και 5ος κορυφαίος προορισμός παγκοσμίως ανάμεσα στους πελάτες της, ενώ αναφέρθηκε και στις νέες συνεργασίες της με προορισμό την Ελλάδα.
Με επιπλέον πόρους από το Πρόγραμμα ΕΣΠΑ «Ανταγωνιστικότητα 2021-2027» επανεκκινείται το σκέλος των δανείων του Ταμείου Επιχειρηματικότητας ΙΙΙ (ΤΕΠΙΧ ΙΙΙ), με στόχο την περαιτέρω χρηματοδότηση της μικρομεσαίας επιχειρηματικότητας με χαμηλότοκα δάνεια και τη διεύρυνση της περιμέτρου των ΜμΕ με πρόσβαση στο τραπεζικό σύστημα.
Συγκεκριμένα, το Ταμείο Δανείων ΤΕΠΙΧ ΙΙΙ θα χρηματοδοτήσει επιπλέον νέα δάνεια προς ΜμΕ, που αναμένεται να ξεπεράσουν τα 250 εκατομμύρια ευρώ, με την μόχλευση τραπεζικών κεφαλαίων. Η αύξηση αυτή αποφασίστηκε μετά και από την εξάντληση των διαθέσιμων πόρων για τα συγχρηματοδοτούμενα δάνεια Επενδυτικού Σκοπού και Κεφαλαίων Κίνησης, που χορηγήθηκαν έως τώρα από το Ταμείο Δανείων ΤΕΠΙΧ ΙΙΙ και τα οποία ξεπέρασαν τα 450 εκατομμύρια ευρώ.
Μετά και την ολοκλήρωση της διαδικασίας υπογραφής των πρόσθετων Επιχειρησιακών Συμφωνιών μεταξύ της Ελληνικής Αναπτυξιακής Τράπεζας και των συνεργαζόμενων τραπεζών, το Ταμείο Δανείων του ΤΕΠΙΧ ΙΙΙ είναι πλέον διαθέσιμο για υποβολή αιτήσεων μέσω της ηλεκτρονικής πλατφόρμας KYC – Know Your Customer της ΕΑΤ και του Ολοκληρωμένου Πληροφοριακού Συστήματος Κρατικών Ενισχύσεων (ΟΠΣΚΕ).
Κύρια χαρακτηριστικά των δανείων:
Επενδυτικά Δάνεια: ‘Ύψος δανείων από 20 χιλιάδες έως 6 εκατομμύρια ευρώ, διάρκεια από 2 έως 12 έτη, με περίοδο χάριτος έως 24 μήνες.
Δάνεια Κεφαλαίου Κίνησης Ειδικού Σκοπού: Ύψος δανείων από 10 χιλιάδες έως 500 χιλιάδες ευρώ, διάρκεια από 2 έως 5 έτη, με περίοδο χάριτος έως 12 μήνες.
Χρηματοδοτική στήριξη: Το 40% του δανειακού ποσού είναι άτοκο για όλη τη διάρκεια του δανείου, ενώ για το υπόλοιπο 60% παρέχεται επιδότηση επιτοκίου έως 3% για τα πρώτα 2 έτη.
Περίοδος χάριτος: Κατά τη διάρκεια της περιόδου χάριτος, οι επιχειρήσεις αποπληρώνουν μόνο τους τόκους, χωρίς να απαιτείται αποπληρωμή κεφαλαίου.
Ο Αναπληρωτής Υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, Νίκος Παπαθανάσης, υπογράμμισε: «Στο πλαίσιο της αναπτυξιακής πολιτικής της Κυβέρνησης και της περαιτέρω ενίσχυσης της επιχειρηματικότητας, αλλά και ανταποκρινόμενοι στη μεγάλη ζήτηση που παρουσιάστηκε κατά την πρώτη περίοδο λειτουργίας του ΤΕΠΙΧ ΙΙΙ, ταυτόχρονα με την συνέχιση της στήριξης της εγγυοδοσίας δανείων, επανεκκινούμε το Ταμείο Δανείων του Προγράμματος, χρηματοδοτώντας με επιπλέον πόρους του ΕΣΠΑ τις ΜμΕ, με παράλληλο στόχο την διεύρυνση της περιμέτρου πρόσβασής τους στο τραπεζικό σύστημα. Με αποφασιστικότητα και μεθοδικότητα, υλοποιούμε όλα όσα δεσμευτήκαμε, έτσι ώστε η Ελλάδα να παραμείνει στις πρώτες θέσεις της Ε.Ε. ως προς την απορρόφηση ευρωπαϊκών κονδυλίων, και κάθε ευρώ να κατευθυνθεί στην κοινωνία και στην αύξηση του διαθέσιμου εισοδήματος των συμπολιτών μας».
Η Διευθύνουσα Σύμβουλος της Ελληνικής Αναπτυξιακής Τράπεζας Ισμήνη Παπακυρίλλου, δήλωσε: «Η ενίσχυση του Ταμείου Δανείων ΤΕΠΙΧ ΙΙΙ με πρόσθετους πόρους, συμβάλλει σημαντικά στο έργο της ΕΑΤ προς την κατεύθυνση της στήριξης επιχειρηματικών πρωτοβουλιών και την ανάπτυξη των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, ενισχύοντας παράλληλα την ανταγωνιστικότητα της εθνικής οικονομίας».
Τα αποτελέσματα της νέας έρευνας που έκανε η Opinion για λογαριασμό του Επαγγελματικού Επιμελητηρίου Αθηνών επιβεβαιώνουν τις θέσεις που έχει εκφράσει στο δημόσιο διάλογο το Επιμελητήριο μας για την πορεία του επιχειρείν και της οικονομίας.
Βλέπουμε ξεκάθαρα την αγωνία του επιχειρηματικού κόσμου για το μέλλον καθώς οι 6 στους 10 επαγγελματίες θεωρούν ότι το 2025 δεν θα βελτιωθεί η κατάσταση των επιχειρήσεων και της αγοράς ενώ πιο απαισιόδοξοι είναι οι ελεύθεροι επαγγελματίες άνω των 46 ετών.
Σημειώνεται ότι ακόμα και για τις επιχειρήσεις που αυξήθηκε ο τζίρος, δεν συνεπάγεται και αντίστοιχη αύξηση κερδών, καθώς μεγάλο μέρος της αύξησης του κύκλου εργασιών εδράζεται στην αύξηση των τιμών ως παρακολούθημα των ανατιμήσεων στις προμήθειες των επιχειρήσεων και της συνολικής εκτόξευσης του συνολικού κόστους της επιχείρησης.
Σημαντικό εύρημα είναι επίσης ότι το 37,6% των επιχειρήσεων διαπιστώνουν μείωση του τζίρου τους την περίοδο των εορτών.
Απογοητευτική ήταν και η εκπτωτική περίοδος για το σύνολο των επιχειρήσεων, καθώς μόλις 0,5% δηλώνει απόλυτη ικανοποίηση από το οικονομικό αποτέλεσμα των εκπτώσεων, το 10,1% είναι αρκετά ικανοποιημένο, το 20,9% λίγο ικανοποιημένο και το 21,3% καθόλου ικανοποιημένο. Το 47,2% μάλιστα των επιχειρήσεων αρνείται να απαντήσει στο συγκεκριμένο ερώτημα, γεγονός που είναι πρωτοφανές και ενδεικτικό της απογοήτευσης που επικρατεί.
Ως κύριες αιτίες για την απογοητευτική αγοραστική κίνηση, οι ελεύθεροι επαγγελματίες αναδεικνύουν το περιορισμένο διαθέσιμο εισόδημα των νοικοκυριών (47,6%) και την ακρίβεια (46%). Θέματα δηλαδή που το Ε.Ε.Α. αναδεικνύει συνεχώς ζητώντας στοχευμένα μέτρα αντιμετώπισης τους.
Η δύσκολη κατάσταση που βρίσκονται οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις φαίνεται και από το γεγονός ότι οι παράγοντες που επιβαρύνουν κατά κύριο λόγο τις επιχειρήσεις αναδεικνύονται με μεγάλη διαφορά η φορολογική τους επιβάρυνση (63,9%) και το ενεργειακό κόστος (41,2%).
Επίσης η συντριπτική πλειονότητα των επιχειρήσεων, το 89,9%, θεωρούν μη επαρκή τα μέτρα για τις τραπεζικές χρεώσεις και θεωρούν ότι χρειάζονται πρόσθετες παρεμβάσεις.
Σχεδόν οκτώ στις δέκα επιχειρήσεις (78,5%) θεωρούν ότι απαιτούνται νέα μέτρα/ρυθμίσεις για τη βελτίωση του τρόπου είσπραξης ληξιπρόθεσμων οφειλών από το δημόσιο και τα ασφαλιστικά ταμεία.
Η κυβέρνηση πρέπει να δει με προσοχή τα ευρήματα της έρευνας του Ε.Ε.Α. και να προχωρήσει άμεσα σε βελτιωτικές κινήσεις με στόχο την προστασία και ανάπτυξη των ΜμΕ και των ελεύθερων επαγγελματιών της χώρας».
Ακολουθούν τα βασικά συμπεράσματα της έρευνας:
Πλειοψηφία της τάξης του 60.9% των εμπόρων πιστεύουν ότι το 2025 δεν θα είναι μια καλύτερη χρονιά για την Αγορά και την Επιχειρηματικότητα, αναδεικνύοντας διάχυτη απαισιοδοξία. Αντίθετη άποψη έχει το 36.9%.Τα χαμηλότερα ποσοστά αισιοδοξίας βρίσκονται στις περιφερειακές ενότητες Δυτικής Αττικής με 32.3%, Βόρειου Τομέα με 34.4% και Δυτικού Τομέα Αθηνών με 34.2%. Επίσης, στις μικρότερες Επιχειρήσεις με 1-5 εργαζόμενους με 34.4%. Σε όλες πάντως τις περιφερειακές ενότητες και τις κατηγορίες με βάση τον αριθμό εργαζομένων η απαισιοδοξία κυριαρχεί.
Το 39.1% δηλώνει ότι έκλεισε το 2024 με υψηλότερο τζίρο σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά, το 21.3% τον ίδιο και το 27.5% χαμηλότερο. Πάντως , κατά την διάρκεια της περιόδου των γιορτών, το 37.6% εμφανίζεται να είχε χαμηλότερο τζίρο σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά και το 24.9% περίπου τον ίδιο. Το 22.2% εμφανίζεται να είχε υψηλότερο τζίρο. Οι χαμηλότεροι τζίροι στις γιορτές εμφανίζονται στον Νότιο Τομέα με 40.9%, την Ανατολική Αττική με 40% και την Αθήνα με 39.9%. Επίσης στις μικρότερες Επιχειρήσεις με 45.8% όσων έχουν 1-6 εργαζόμενους και 37.5% όσων έχουν 1-5 εργαζόμενους.
Το 42.2% δηλώνει λίγο και καθόλου ικανοποιημένοι από την κίνηση κατά την περίοδο των εκπτώσεων ( λίγο 20.9%, καθόλου 21.3%) , ενώ μόλις το 10.6% δηλώνει πολύ αρκετά ικανοποιημένοι ( 0.5% πολύ, 10.1% αρκετά).
Το 51.5% δηλώνουν πολύ και αρκετά αισιόδοξοι για την πορεία της Επιχείρησής του ( 12.5% πολύ και 39% αρκετά) και 46.7% λίγο και καθόλου αισιόδοξοι( 34.4% λίγο και 12.3% καθόλου). Τα υψηλότερα συγκριτικά ποσοστά αισιοδοξίας τα βρίσκουμε στον Βόρειο Τομέα με 52.5%, Δυτικό Τομέα με 53.1%, Αθήνα με Ανατολική Αττική με 52%. Επίσης τα βρίσκουμε στις σχετικά μεγαλύτερες Επιχειρήσεις με 66.7% σε όσους έχουν πάνω από 20 εργαζόμενους και 57.1% στους έχοντες 11-20 εργαζόμενους.
Το 47.6% πιστεύει ότι αρνητικά στην άνοδο της αγοραστικής κίνησης επιδρά το περιορισμένο διαθέσιμο εισόδημα, το 46% η ακρίβεια και το 2.5% στην δημιουργία ολιγοπωλίων και μεγάλων αλυσίδων που απορροφά μεγάλο τμήμα των αγορών σε βάρος των μικρομεσαίων Επιχειρήσεων.
Επισημαίνεται μια μεγάλη ανησυχία για τις προοπτικές και την βιωσιμότητα των Επιχειρήσεών τους . Πολύ και αρκετά ανήσυχοι εμφανίζονται το 59.1% ( 21.5% πολύ, 37.6% αρκετά), ενώ το 39.6% λίγο και καθόλου ( 26% λίγο, 13.6% καθόλου). Πιο έντονη ανησυχία εντοπίζεται στην Αθήνα με 65.4% και στον Δυτικό Τομέα Αθηνών με 63.3%. Επίσης στις Επιχειρήσεις με 6-10 εργαζόμενους με 67.1% και 1-5 εργαζόμενους με 59.6%.
Ως παράγοντες που επιβαρύνουν περισσότερο τον εμπορικό κόσμο εμφανίζονται μακράν δύο: Το φορολογικό με 63.9% και το ενεργειακό κόστος με 41.2%. Ακολουθούν οι ληξιπρόθεσμες οφειλές προς το Δημόσιο (εφορία, ασφαλιστικά ταμεία, ΟΤΑ) , το ύψος του ενοικίου με 20.7%, οι οφειλές προς τους προμηθευτές 6.6% και οι αποπληρωμές τραπεζικών δανείων και καρτών. Σημειώνεται ότι υπήρχε δυνατότητα μέχρι δύο απαντήσεων.
Το 52.5% δεν θεωρεί θετικά τα μέτρα της Κυβέρνησης για τις Τράπεζες, ενώ θετικά τα βλέπει τα 38.5%. Ουσιαστικά ασκείται κριτική για το περιορισμένο του χαρακτήρα τους , αφού στην αμέσως επομένη ερώτηση ένα συντριπτικό, καθολικό ποσοστό της τάξης του 89.9% θεωρεί ότι χρειάζονται πρόσθετες βελτιωτικές κινήσεις.
Για το θέμα των προστίμων που επιβάλλονται σε μεγάλες Πολυεθνικές, το 35.3% τα κρίνει θετικά αλλά ότι πρέπει και στην συνέχεια να ελέγχεται αν οδηγούν σε μείωση των τιμών και το 30.1% τα κρίνει πάλι θετικά αλλά ότι χρειάζεται ένταση των ελέγχων και επιβολή προστίμων όπου χρειάζεται. Το 17.4% δεν τα κρίνει ως κάτι σημαντικό, το 6.7% τα βλέπει ως αρνητικό μέτρο και το 4.9% δηλώνει ότι δεν γνωρίζουν ότι επιβάλλονται σε μεγάλες Πολυεθνικές.
Το 78.5% θεωρεί ότι χρειάζονται νέα μέτρα / ρυθμίσεις για την βελτίωση του τρόπου είσπραξης ληξιπρόθεσμων χρεών προς το Δημόσιο ( εφορία, ασφαλιστικά ταμεία, ΟΤΑ) , ενώ το 16.1% έχει αντίθετη άποψη. Στις Επιχειρήσεις με 6-10 εργαζόμενους νέα μέτρα ζητάει το 84.1% και σ΄αυτές με 11-20 εργαζόμενους το 79.4%. Είναι τα δύο μεγαλύτερα ποσοστά ανάμεσα στις κατηγορίες μεγεθών των Επιχειρήσεων.
Για την ενίσχυση του ορεινού τουρισμού και την αναβάθμιση των ορεινών περιοχών της χώρας, το Υπουργείο Τουρισμού προχώρησε στη θεσμοθέτηση νέας καινοτόμας μορφής ειδικής τουριστικής υποδομής με την ονομασία «Προορισμός Βιώσιμου Ορεινού Τουρισμού». Η σχετική απόφαση της Υπουργού Τουρισμού Όλγας Κεφαλογιάννη ( ΥΑ 1020/2025 ), δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως και προβλέπει την από κοινού σε ενιαία έκταση λειτουργία καθ’ όλη την διάρκεια του έτους χιονοδρομικού κέντρου , καταφυγίου σε συνδυασμό με ξενοδοχειακό κατάλυμα . Ο «Προορισμός Βιώσιμου Ορεινού Τουρισμού» θα αναπτύσσεται σύμφωνα και σε εναρμόνιση με το χωροταξικό/πολεοδομικό πλαίσιο της περιοχής καθώς και κάθε πλαίσιο ειδικού καθεστώτος προστασίας περιοχών και δασικών εκτάσεων .
Ο ορεινός και χειμερινός τουρισμός αποτελούν μία από τις κορυφαίες στρατηγικές επιλογές του Υπουργείου Τουρισμού, συμβάλλοντας στην ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας και τον ποιοτικό εμπλουτισμό των τουριστικών υποδομών της χώρας.
Η πρωτοβουλία αυτή , μετά και το πρόγραμμα ενισχύσεων των χιονοδρομικών κέντρων μέσω του ταμείου ανάκαμψης και του πρόσφατα ψηφισθέντος νόμου για την λειτουργία αυτών καθόλη την διάρκεια του χρόνου εντάσσεται στο πλαίσιο μιας ολιστικής στρατηγικής ανάπτυξης του ορεινού τουρισμού και επιμήκυνσης της τουριστικής περιόδου .
Η θεσμοθέτηση της νέας υποδομής στοχεύει στη δημιουργία ενός βιώσιμου μοντέλου τουριστικής ανάπτυξης, το οποίο θα ενισχύσει τις τοπικές οικονομίες, θα προστατεύσει τον φυσικό πλούτο και θα προσφέρει στους επισκέπτες αυθεντικές και υψηλής ποιότητας τουριστικές εμπειρίες.
Το Υπουργείο Τουρισμού συνεχίζει να εργάζεται με συνέπεια προς την κατεύθυνση της βιώσιμης τουριστικής ανάπτυξης, αναδεικνύοντας τις δυνατότητες των ορεινών προορισμών της Ελλάδας.
Επιταγές (vouchers) θα λάβουν 64.300 μικρομεσαίες και ατομικές επιχειρήσεις για την απόκτηση νέων ψηφιακών προϊόντων και υπηρεσιών, μέσω αγοράς ή μίσθωσης, σύμφωνα με τον προσωρινό πίνακα των δικαιούχων του Προγράμματος «Ψηφιακά Εργαλεία ΜμΕ Β’», ο οποίος αναρτήθηκε στο site της Δράσης «Ψηφιακός Μετασχηματισμός ΜμΕ».
Οι ενδιαφερομένοι μπορούν να ενημερωθούν για την πορεία της, είτε απευθείας στην πλατφόρμα του Προγράμματος https://beneficiary.digitalsme.gov.gr/, είτε μέσω του gov.gr στην ενότητα «Επιχειρηματική Δραστηριότητα» και την υποενότητα «Ενίσχυση Επιχειρήσεων».
Υπενθυμίζεται ότι οι δικαιούχοι θα λάβουν voucher αξίας 630 έως 1600 ευρώ ανάλογα με την κατηγορία που εντάσσονται, ώστε να αποκτήσουν ψηφιακές υπηρεσίες και λογισμικά, όπως εφαρμογές διαχείρισης προσωπικού, πωλήσεων, υποστήριξης πελατών, καθώς και εξοπλισμό, όπως tablets, laptops, σταθερούς υπολογιστές, συστήματα τηλεδιασκέψεων.
Οι δικαιούχοι εντάσσονται σε τέσσερις κατηγορίες: α) συμβολαιογράφοι, β) δικαστικοί επιμελητές, γ) γενικότερα μικρομεσαίες επιχειρήσεις, ατομικές επιχειρήσεις και ελεύθεροι επαγγελματίες, δ) ενώ ειδική μέριμνα έχει ληφθεί για τις περιοχές των Περιφερειών Αττικής, Στερεάς Ελλάδας, Θεσσαλίας και Πελοποννήσου, που επλήγησαν από τις πλημμύρες τον Σεπτέμβριο του 2023.
Επισημαίνεται ότι λόγω του αυξημένου ενδιαφέροντος των επιχειρήσεων, ο Υπουργός Ψηφιακής Διακυβέρνησης, Δημήτρης Παπαστεργίου και ο Αναπληρωτής Υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, Νίκος Παπαθανάσης αποφάσισαν την αύξηση του προϋπολογισμού του Προγράμματος κατά 4 εκατ. ευρώ. Με αυτόν τον τρόπο, ο συνολικός προϋπολογισμός του Προγράμματος «Ψηφιακά Εργαλεία ΜμΕ Β’», που αποτελεί μέρος της Δράσης «Ψηφιακός Μετασχηματισμός ΜμΕ» και υλοποιείται με πόρους του Ταμείου Ανάκαμψης, ανήλθε στα 46 εκατ. ευρώ.
Φορέας υλοποίησης του Προγράμματος «Ψηφιακά Εργαλεία ΜμΕ Β’» είναι η Κοινωνία της Πληροφορίας (ΚτΠ ΜΑΕ), φορέας του Υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης.
Στις 11 Μαρτίου, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή παρουσίασε τον νέο κανονισμό Critical Medicines Act για τη διασφάλιση της διαθεσιμότητας κρίσιμων φαρμάκων στην ΕΕ. Η Πανελλήνια Ένωση Φαρμακοβιομηχανίας (ΠΕΦ) χαιρετίζει τη νέα αυτή ευρωπαϊκή νομοθετική πρωτοβουλία που στοχεύει στην ενίσχυση της παραγωγής και διαθεσιμότητας κρίσιμων φαρμάκων και ανοίγει νέες προοπτικές για την ελληνική φαρμακοβιομηχανία.
Το νέο πλαίσιο αναγνωρίζει τη στρατηγική σημασία της διατήρησης και ενίσχυσης της ευρωπαϊκής παραγωγικής βάσης φαρμακευτικών προϊόντων, μειώνοντας την εξάρτηση από τρίτες χώρες. To Critical Medicines Act μπορεί να συντελέσει στη δημιουργία μιας βιομηχανικής εργαλειοθήκης για την αντιμετώπιση των ελλείψεων φαρμάκων και την υγειονομική ετοιμότητα της Ε.Ε. απέναντι σε παγκόσμιες προκλήσεις, όπως οι πανδημίες και οι γεωπολιτικές εντάσεις.
Ο νέος κανονισμός προβλέπει επιτάχυνση των αδειοδοτήσεων για νέες παραγωγικές μονάδες, αλλά και χρηματοδοτικά εργαλεία για επενδύσεις στην παραγωγή κρίσιμων φαρμάκων και τη βελτίωση του πλαισίου των δημόσιων συμβάσεων. Οι πολιτικές αυτές διαμορφώνουν το μέλλον του κλάδου και θωρακίζουν την πρόσβαση των ασθενών σε φάρμακα.
Ο Πρόεδρος της ΠΕΦ κ. Θεόδωρος Τρύφων, σχολίασε σχετικά: «Το Critical Medicines Act αποτελεί έναν κανονισμό-σταθμό για την ευρωπαϊκή φαρμακοβιομηχανία και ιδιαίτερα για την Ελλάδα. Η χώρα μας διαθέτει ισχυρή παραγωγική βάση, αντικατοπτρίζοντας το 12% της παραγωγικής ικανότητας της Ε.Ε., και διαθέτει υψηλή τεχνογνωσία. Κατά την περίοδο της κρίσης του COVID, η ελληνική φαρμακοβιομηχανία απέδειξε ότι αποτελεί στυλοβάτη του συστήματος υγείας εξασφαλίζοντας την επάρκεια σε κάθε αναγκαία θεραπεία. Σήμερα είμαστε σε θέση να κινηθούμε αποτελεσματικά και στρατηγικά, αξιοποιώντας τα νέα εργαλεία ώστε να εξασφαλίσουμε, ένα καλύτερο αύριο για την ευρωπαϊκή φαρμακοβιομηχανία και παράλληλα να θέσουμε την Ελλάδα στον πυρήνα των ευρωπαϊκών εφοδιαστικών αλυσίδων».
Ο Αντιπρόεδρος της ΠΕΦ κ. Δημήτρης Δέμος επεσήμανε ότι οι εξελίξεις στον τομέα των δημόσιων προμηθειών φαρμάκων διαμορφώνουν ένα νέο, πιο βιώσιμο και λειτουργικό πλαίσιο: «Οι προτάσεις της νέας νομοθεσίας για τις δημόσιες προμήθειες φαρμάκων, αφορούν στη χρήση κριτηρίων που διαμορφώνουν την πλέον οικονομικά συμφέρουσα προσφορά – MEAT (Most Economically Advantageous Tender) και σε μοντέλα διαγωνισμών με πολλαπλούς προμηθευτές, ώστε να διασφαλίζεται ο ομαλός εφοδιασμός στα νοσοκομεία σε πλαίσιο βιωσιμότητας για τους προμηθευτές. Οι κατευθύνσεις αυτές προσφέρουν ίσες ευκαιρίες πρόσβασης και διασφαλίζουν ποιοτικά φάρμακα για τους ασθενείς. Σημειώνεται ότι, ειδικά σε ότι αφορά στο μοντέλο των πολλαπλών προμηθευτών, η χώρα μας πρωτοπορεί εφαρμόζοντας ήδη το μοντέλο 50/30/20 για τρεις προμηθευτές, μέτρο που χαρακτηρίζεται ως Καλή Πρακτική σε επίπεδο Ε.Ε για αυτό και δεν υπήρχαν ελλείψεις στα ελληνικά νοσοκομεία».
