Category: OIKONOMIA

Η Ελλάδα είναι μία από τις χώρες της ΕΕ που διαθέτει σηµαντικό ορυκτό πλούτο, ο οποίος συνίσταται σε ποικιλία ορυκτών και µεταλλευµάτων µε µεγάλο βιοµηχανικό ενδιαφέρον. Η υψηλή ποιότητα και οι πολλές και εξειδικευμένες χρήσεις των ορυκτών που διαθέτει η Ελλάδα σε σύγκριση με τις χώρες της ΕΕ και γενικότερα με τη διεθνή αγορά, δίνει σημαντικά πλεονεκτήματα στην οικονομία της χώρας. Ο εξορυκτικός κλάδος, έχει έντονα εξωστρεφή χαρακτήρα, αφού οι εξαγωγές αντιπροσωπεύουν πάνω από το 65% των πωλήσεών του, κατέχοντας ηγετικές θέσεις στην παγκόσμια αγορά. Σήμερα, εταιρείες του κλάδου κατέχουν σημαντικά μερίδια σε προϊόντα όπως βωξίτης, αλούμινα, αλουμίνιο, νικέλιο, καυστική μαγνησία, μπεντονίτη, περλίτη, κίσσηρη, μάρμαρα και φυσικοί λίθοι.

Επιπλέον η χώρα διαθέτει σημαντικά υπό εκμετάλλευση κοιτάσματα αστρίων, γύψου, καολίνη, μικτών θειούχων (μολύβδου, ψευδαργύρου), ολιβίνη, ποζολάνης, χαλαζία κλπ. Τέλος διαθέτει κοιτάσματα που δεν έχουν ακόμη υποστεί εκμετάλλευση ή η εκμετάλλευσή τους έχει ανασταλεί (μαγγανίου, χρωμίτη, ουρανίου, χρυσού, πετρελαίου, σμύριδας, αλατιού κ.λπ.), καθώς και σημαντικότατο γεωθερμικό δυναμικό κατάλληλο είτε για ηλεκτροπαραγωγή είτε για θερμικές εφαρμογές.

Ο ελληνικός εξορυκτικός κλάδος, αποτελεί σηµαντικό τοµέα της οικονοµικής δραστηριότητας της χώρας (συμμετοχή 4-5% στο ΑΕΠ αν ληφθεί υπόψη και ο μεταποιητικός τομέας) ο οποίος τροφοδοτεί µε τα απαραίτητα υλικά-πρώτες ύλες µια σειρά σημαντικών κλάδων όπως την τσιµεντοβιοµηχανία, τις κατασκευές, την παραγωγή ενέργειας, τη βιοµηχανία μη σιδηρούχων μετάλλων (αλουµινίου, νικελίου, κ.λπ.), τη βιομηχανία ανοξείδωτου χάλυβα κ.ά. Επιπλέον, εξασφαλίζει θέσεις απασχόλησης και επειδή κατά κανόνα δραστηριοποιείται στην Περιφέρεια, συμβάλλει σημαντικά στην Περιφερειακή Ανάπτυξη.

Η Γενική Διεύθυνση Ορυκτών Πρώτων Υλών εντάσσεται διοικητικά στην Γενική Γραμματεία Ενέργειας και Ορυκτών Πρώτων Υλών (ΓΓΕΟΠΥ) και αποτελεί υπηρεσιακή μονάδα με επιτελικό χαρακτήρα η οποία διαχειρίζεται διοικητικά τις Ορυκτές Πρώτες Ύλες (ΟΠΥ) της χώρας (πλην υδρογονανθράκων) αλλά και τα θέματα δημόσιων πολιτικών που σχετίζονται με αυτές. Στοχεύει και έχει ως σκοπό την ορθολογική αξιοποίηση του ορυκτού πλούτου της χώρας, με βάση την αρχή της αειφορίας, την ισόρροπη οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη, χωρίς να παραβλάπτεται η φέρουσα ικανότητα του περιβάλλοντος και γενικότερα η περιβαλλοντική προστασία.

ΥΠΕΡΒΑIΝΕΙ ΤΑ 41 ΕΚΑΤ. ΕΥΡΩ Ο ΣΥΝΟΛΙΚΟΣ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ

Το σύνολο των προτάσεων που υποβλήθηκαν και πληρούσαν τα κριτήρια για τη «Δημιουργία εθνικού δικτύου μονοπατιών και διαδρομών πεζοπορίας» σε όλη τη χώρα, εντάσσεται στο Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας, με Απόφαση του Υπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας, κ. Θόδωρου Σκυλακάκη και του Αναπληρωτή Υπουργού Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, κ. Νίκου Παπαθανάση. Πρόκειται για 107 προτάσεις, ύψους 41.224.054,39 ευρώ, οι οποίες κατατέθηκαν από Δήμους, Περιφέρειες και Ιερές Μονές.
Σημειώνεται πως στην αρχική Υπουργική Απόφαση (Οκτώβριος 2024) είχαν εγκριθεί 64 προτάσεις, ενώ με αυτή τη νέα Υπουργική Απόφαση εγκρίνονται ακόμη 43, μετά την εμπρόθεσμη κατάθεση των δικαιολογητικών, σύμφωνα με το εγκεκριμένο Πρακτικό της Επιτροπής Αξιολόγησης και της Επιτροπής Ενστάσεων του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας και του Οργανισμού Φυσικού Περιβάλλοντος και Κλιματικής Αλλαγής (ΟΦΥΠΕΚΑ).

Στις προτάσεις περιλαμβάνονται, μεταξύ άλλων, έργα για τη δημιουργία ή και την ανάδειξη μονοπατιών στα Αστερούσια της Κρήτης, στην Κάλυμνο, στη Φολέγανδρο, σε Δήμους της Περιφέρειας Πελοποννήσου, σε Δήμους της Περιφέρειας Ηπείρου, καθώς και σε Νησιωτικούς Δήμους και πληγείσες περιοχές της Περιφέρειας Θεσσαλίας.

Στόχος του έργου είναι η δημιουργία και η ανάδειξη ενός εκτεταμένου δικτύου πεζοπορικών μονοπατιών, το οποίο εκτείνεται σε όλη την επικράτεια, συμβάλλοντας στη διατήρηση και στην προστασία της υπαίθρου, της φυσικής αλλά και της πολιτισμικής κληρονομιάς.

Η Δράση έχει ενταχθεί στο Εθνικό Σχέδιο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας «Ελλάδα 2.0» και, ειδικότερα, στον Άξονα 1.4 «Αειφόρος χρήση των πόρων, ανθεκτικότητα στην κλιματική αλλαγή και διατήρηση της βιοποικιλότητας» του Άξονα «Η προστασία της βιοποικιλότητας ως κινητήριος μοχλός βιώσιμης ανάπτυξης», με ενδιάμεσο φορέα υλοποίησης και χρηματοδότησης τον ΟΦΥΠΕΚΑ.

Η παγκόσμια εξέλιξη της τεχνητής νοημοσύνης δημιούργησε τις προϋποθέσεις για βελτίωση κάθε έκφανσης της καθημερινότητας, όχι μόνο των πολιτών, αλλά και των κρατών και των επιχειρήσεων. Η Δημιουργική Τεχνητή Νοημοσύνη (Generative AI – Gen AI) αποτελεί κλάδο της Τεχνητής νοημοσύνης, ικανό να δημιουργήσει πρωτότυπο περιεχόμενο έχοντας δυνατότητες αυτόνομης μάθησης.

Σε αυτό το πλαίσιο, κατά τις εργασίες του συνεδρίου του ΣΕΠΕ, digital economy forum 2023: Shaping Greece’s Digital Future, παρουσιάστηκε η Μελέτη “Η Επίδραση του Gen AI στην ελληνική οικονομία”, η οποία πραγματοποιήθηκε για λογαριασμό του ΣΕΠΕ από το Τμήμα Συμβουλευτικών Υπηρεσιών της Deloitte, με την υποστήριξη του Εθνικού Κέντρου Τεκμηρίωσης και Ηλεκτρονικού Περιεχομένου (ΕΚΤ).

Στη μελέτη αναδεικνύεται ο τρόπος με τον οποίο η Δημιουργική Τεχνητή Νοημοσύνη έχει ήδη επηρεάσει ή αναμένεται να επηρεάσει τον τρόπο λειτουργίας των ελληνικών επιχειρήσεων, τόσο στον κλάδο Τεχνολογιών Πληροφορικής & Επικοινωνιών (ΤΠΕ), όσο και στους λοιπούς κλάδους της οικονομίας, ποσοτικοποιώντας τον αντίκτυπο του Gen AI στην ελληνική οικονομία και το κενό μεταξύ προσφοράς και ζήτησης ειδικών ΤΠΕ. Παράλληλα, αποτιμάται ο βαθμός επίδρασης του Gen AI στην Εθνική οικονομία και στην απασχόληση ειδικών ΤΠΕ.
Βάσει της ανάλυσης της Deloitte σχετικά με τον αντίκτυπο του Gen AI στο ΑΕΠ της χώρας, η επίδρασή του προβλέπεται πολύ σημαντική, με τον σωρευτικό αντίκτυπό του να υπολογίζεται στο +5,5% επί του ΑΕΠ της χώρας ως το 2030 (δηλαδή €10,7 δισ.) και ο οποίος αντίκτυπος, υπό συγκεκριμένες συνθήκες, μπορεί να αγγίξει ακόμα και το +9,8%. Αξίζει να σημειωθεί, ότι περίπου το 50% αυτής της επίδρασης εκτιμάται ότι θα προέλθει από 5 κλάδους της οικονομίας: Χρηματοπιστωτικές και Ασφαλιστικές Υπηρεσίες, Χονδρικό Εμπόριο, Μεταποίηση, Παροχή Υπηρεσιών και Ενημέρωση & Επικοινωνία.

Όπως προκύπτει από την έρευνα, η υιοθέτηση του Gen AI από τις ελληνικές επιχειρήσεις όλων των κλάδων της οικονομίας, βρίσκεται ακόμη σε πρώιμο στάδιο, με το 15% περίπου των ερωτηθέντων επιχειρήσεων να απαντά ότι έχει ξεκινήσει να πειραματίζεται με την εν λόγω προηγμένη ψηφιακή τεχνολογία, παρ’ όλο που 8 στις 10 επιχειρήσεις πιστεύουν πως η υιοθέτηση λύσεων Gen AI μπορεί να βελτιώσει την αποδοτικότητα και να ενισχύσει την ανάπτυξή τους. Επίσης, 2 στις 3 εταιρείες του κλάδου Ψηφιακής Τεχνολογίας δηλώνουν ότι δεν έχουν ακόμα προσαρμόσει τη στρατηγική τους για την ενσωμάτωση λύσεων Gen AI.

Ταυτόχρονα, 3 στις 5 εταιρείες του κλάδου εκτιμούν ότι η έλευση του Gen AI θα δημιουργήσει σημαντικές ανάγκες υποστήριξης των λοιπών κλάδων της οικονομίας, διογκώνοντας έτσι την πρόκληση που αντιμετωπίζουν στην εξεύρεση εξειδικευμένου προσωπικού, καθώς υφίσταται σημαντικό κενό μεταξύ προσφοράς και ζήτησης σε ειδικούς ΤΠΕ. Βάσει της έρευνας, οι δεξιότητες που λείπουν, κυρίως, από το υφιστάμενο προσωπικό είναι η βαθιά μάθηση (deep learning), τα νευρωνικά δίκτυα και η επεξεργασία φυσικής γλώσσας.
Προσδιορίστηκε μέσω εμπεριστατωμένης μεθοδολογικής προσέγγισης ότι η επίδραση του Gen AI στο κενό ειδικών ΤΠΕ θα είναι σημαντική, με το προβλεπόμενο κενό μεταξύ προσφοράς και ζήτησης να αυξάνεται κατά ~25.500 θέσεις αγγίζοντας σωρευτικά, έως το 2030, τις ~83.000 θέσεις.

Η εφαρμογή μέτρων πολιτικής, που θα οδηγήσουν στη μείωση του κενού ειδικών ΤΠΕ, καθίσταται επιτακτική. Ιδιαίτερη σημασία, πλέον, έχουν τα εστιασμένα και ταχύρρυθμα προγράμματα ανάπτυξης δεξιοτήτων σε αποφοίτους STEM, αλλά και λοιπών κατευθύνσεων εκτός STEM, που οδηγούν σε διεθνώς αναγνωρισμένες πιστοποιήσεις.

Αυστηρότερα πρότυπα στην επιλογή λογισμικού, προκειμένου να διασφαλιστεί η ασφάλεια των υποδομών IT, φέρνει η Οδηγία NIS2, που εγκρίθηκε από την Ευρωπαϊκή Ένωση τον Δεκέμβριο του 2022, έχοντας ως στόχο την ενίσχυση της κυβερνοασφάλειας σε κρίσιμες υποδομές και επιχειρήσεις. Από τις 18 Οκτωβρίου 2024, που τα κράτη-μέλη οφείλουν να έχουν ενσωματώσει στο εθνικό τους Δίκαιο της ΝIS2, οι επιλογές για τις IT υποδομές και τις στρατηγικές επιλογής λογισμικού των επιχειρήσεων έχουν επηρεαστεί σημαντικά, σύμφωνα με την εταιρεία Forscope.
«Η συμμόρφωση απαιτεί μια προληπτική προσέγγιση, με έμφαση στην ασφάλεια, την επικαιροποίηση των συστημάτων και την προστασία έναντι κυβερνοαπειλών. Οι επιχειρήσεις, που θα προσαρμοστούν έγκαιρα, θα μειώσουν τους κινδύνους και θα ενισχύσουν τη θωράκιση των πληροφοριακών τους συστημάτων απέναντι στις σύγχρονες απειλές», αναφέρει η εταιρεία.

Η NIS2 επιβάλλει αυστηρότερα πρότυπα στην επιλογή λογισμικού, προκειμένου να διασφαλιστεί η ασφάλεια των υποδομών IT
Όπως παρατηρεί σε ειδικό report, η NIS2 επιβάλλει αυστηρότερα πρότυπα στην επιλογή λογισμικού, προκειμένου να διασφαλιστεί η ασφάλεια των υποδομών IT. Ένας από τους κρίσιμους παράγοντες είναι η επιλογή λογισμικού, που υποστηρίζεται ενεργά από τον κατασκευαστή. Τα δευτερογενή λογισμικά, που συχνά προσφέρουν εξοικονόμηση κόστους έως 70%, πρέπει να πληρούν αυστηρά κριτήρια συμμόρφωσης.
Οι οργανισμοί καλούνται να διασφαλίσουν ότι χρησιμοποιούν λογισμικό, για το οποίο παρέχονται ενημερώσεις ασφαλείας. Ειδικότερα, είναι σημαντικό να αποφεύγεται η χρήση προϊόντων των οποίων ο κύκλος ζωής έχει λήξει, καθώς δεν λαμβάνουν πλέον κρίσιμες ενημερώσεις ασφαλείας.

Πεδίο εφαρμογής και αυστηρότερες απαιτήσεις
Η NIS2 καλύπτει περισσότερους τομείς από την προκάτοχό της, συμπεριλαμβανομένων της δημόσιας διοίκησης, των μεταφορών, της υγείας, της διαχείρισης αποβλήτων και της βιομηχανίας. Επιπλέον, διακρίνει τις επιχειρήσεις σε “βασικές” και “σημαντικές” οντότητες, με τις πρώτες να υπόκεινται σε αυστηρότερους ελέγχους.
Η συμμόρφωση με τη νέα οδηγία απαιτεί από τις επιχειρήσεις να εφαρμόσουν αυξημένα μέτρα κυβερνοασφάλειας, να αναπτύξουν μηχανισμούς διαχείρισης κινδύνου και να αναφέρουν περιστατικά κυβερνοεπιθέσεων εντός αυστηρών χρονικών προθεσμιών. Η αδυναμία συμμόρφωσης μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρές κυρώσεις, συμπεριλαμβανομένων προστίμων και νομικών συνεπειών.

Επιπτώσεις στην επιλογή λογισμικού
Όπως επισημαίνεται, ο κύκλος ζωής ενός λογισμικού περιλαμβάνει τέσσερις βασικές φάσεις: Πλήρης υποστήριξη – Παρέχονται όλες οι ενημερώσεις και υποστήριξη από τον κατασκευαστή, Εκτεταμένη υποστήριξη – Διατίθενται μόνο ενημερώσεις ασφάλειας, χωρίς αλλαγές στη λειτουργικότητα, Μετά την υποστήριξη – Οι ενημερώσεις παρέχονται έναντι πρόσθετης χρέωσης και Απουσία υποστήριξης – Το λογισμικό δεν προστατεύεται πλέον από τον κατασκευαστή.
«Οι επιχειρήσεις, που χρησιμοποιούν λογισμικό στις τελευταίες δύο φάσεις, διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο κυβερνοεπιθέσεων. Εναλλακτικά, μπορούν να υιοθετήσουν λύσεις, που ενισχύουν την ασφάλεια παλαιότερων λογισμικών μέσω ειδικών παρόχων», αναφέρει η Forscope.
Όπως τονίζει, εκτός από την επιλογή του κατάλληλου λογισμικού, οι οργανισμοί πρέπει να εφαρμόσουν επιπρόσθετα μέτρα προστασίας, όπως ισχυρούς κωδικοί πρόσβασης, εκπαίδευση προσωπικού, τακτικά αντίγραφα ασφαλείας και φυσική ασφάλεια IT υποδομών.

Το σημαντικό ρόλο των Επιμελητηρίων στη διαμόρφωση αναπτυξιακών προοπτικών ανέδειξε χθες στην Τακτική Συνέλευση του ΕΒΕΑ ο Υπουργός Ανάπτυξης Τάκης Θεοδωρικάκος. «Είναι ένας θεσμικός ουσιαστικός συνεργάτης του Υπουργείου Ανάπτυξης και είμαι βέβαιος ότι το επόμενο χρονικό διάστημα οι σχέσεις μας θα γίνουν πιο ουσιαστικές και δημιουργικές, γιατί το έχει ανάγκη τόσο η πολιτεία όσο και ο χώρος της επιχειρηματικότητας. Είμαστε ανοιχτοί σε προτάσεις», τόνισε στην ομιλία του ο Υπουργός, προαναγγέλλοντας νομοθετικές πρωτοβουλίες για αλλαγές με κατεύθυνση τον εκσυγχρονισμό του επιμελητηριακού θεσμού. «Μια τέτοια σοβαρή νομοθετική πρωτοβουλία πρέπει να την ωριμάσουμε από κοινού για να είναι αποτελεσματική και ουσιαστική» επισήμανε.

Ο Υπουργός Ανάπτυξης αναφέρθηκε στο δύσκολο και ρευστό γεωπολιτικό περιβάλλον μέσα στο οποίο η Ελλάδα οφείλει να βρίσκεται σε εγρήγορση ώστε συνεχιστεί η θετική αναπτυξιακή της πορεία: «Έχουμε ανταποκριθεί με δημοσιονομική ευθύνη στις υποχρεώσεις μας και έχουμε ανακτήσει την αξιοπιστία μας έναντι των εταίρων μας σε ολόκληρη τη γη. Ενισχύσαμε τις προϋποθέσεις να υποδεχόμαστε επενδύσεις. Να είμαστε ένας φιλοεπενδυτικός προορισμός με ετήσιους ρυθμούς ανάπτυξης της τάξης του 2%».
Στη συνέχεια, ο κ. Θεοδωρικάκος μίλησε για την ανάγκη η Ελλάδα να γίνει πιο παραγωγική με την ενίσχυση και τον εκσυγχρονισμό του πρωτογενούς τομέα και την αναβάθμιση του δυναμισμού της μεταποίησης και της βιομηχανίας ευρύτερα. «Ξεδιπλώνουμε την στρατηγική μας στον τομέα της έρευνας και της καινοτομίας και δίνουμε ιδιαίτερα έμφαση στην εφαρμοσμένη έρευνα και τη σύνδεση με την αγορά με στόχο τη δημιουργία περισσότερων καινοτόμων ανταγωνιστικών προϊόντων που θα μπορούμε να τα εξάγουμε. Δίνουμε 370 εκατ. ευρώ για την αναβάθμιση των υλικοτεχνικών υποδομών σε αυτόν τον τομέα» σημείωσε ο υπουργός Ανάπτυξης.

Ο κ. Θεοδωρικάκος ενημέρωσε για τις πρωτοβουλίες του Υπουργείου ανάπτυξης στο πλαίσιο του αναπτυξιακού νόμου:
Το καθεστώς των μεγάλων επενδύσεων άνω των 15 εκατ. ευρώ
Την ενίσχυση για τα 2 επόμενα χρόνια της μεταποίησης με 300 εκατ. ευρώ
Την πρωτοβουλία για ξεχωριστό καθεστώς ενισχύσεων και φορολογικών απαλλαγών για τις παραμεθόριες περιοχές
Τη συνεργασία με το υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης για διαμόρφωση ενός καθεστώτος που αφορά τις νέες τεχνολογίες και την ενσωμάτωση της τεχνητής νοημοσύνης
Τη διαμόρφωση σε συνεργασία με το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης ενός νέου καθεστώτος για τον πρωτογενή τομέα
Την αλλαγή του πλαισίου για τις εμβληματικές επενδύσεις, προκειμένου να δίνεται η δυνατότητα χρηματοδότησης και από άλλα χρηματοδοτικά εργαλεία μετά το τέλος του RRF.

Παράλληλα, παρουσίασε μια σειρά πρωτοβουλιών όπως η μεταρρύθμιση της εθνικής πολιτικής ποιότητας, που αφορά όλο το σύστημα διαπίστευσης και πιστοποίησης. «Είναι απαραίτητη προϋπόθεση αν θέλουμε να μιλάμε για ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων και αποτελεί επίσης εγγύηση ασφάλειας για τους πολίτες. Μέσα στο επόμενο δίμηνο θα νομοθετήσουμε και θα θεσμοθετήσουμε αλλαγές που θα ενισχύουν την ποιότητα των προϊόντων και των υπηρεσιών μας», τόνισε ο κ. Θεοδωρικάκος.
Διαβεβαίωσε επίσης ότι θα συνεχιστεί η πολιτική μείωσης της γραφειοκρατίας με άμεσο στόχο το γραφειοκρατικό διοικητικό κόστος για τις επιχειρήσεις να μειωθεί επιπλέον 25% σε συνέχεια των πολιτών που ξεκίνησαν το 2019. Τέλος, ανακοίνωσε νομοθετική πρωτοβουλία για περαιτέρω αναβάθμιση των βιομηχανικών μονάδων στο λεκανοπέδιο της Αττικής επισημαίνοντας πως «έχουμε μπροστά μας την πρόκληση του χωροταξικού σχεδιασμού προς όφελος της επιχειρηματικότητας και όλων των πολιτών».

Aπο τον Ζαχαρία Καπλανίδη, Οικονοµολόγο

Είναι γεγονός, ότι τις τελευταίες 60 ημέρες, το φαινόμενο Trump, έχει απασχολήσει όλα τα μέσα μαζικής ενημέρωσης σ’ όλα τα μήκη και πλάτη του πλανήτη Γη, και έχει γίνει αντικείμενο ανάλυσης και συζήτησης, σε κάθε σαλόνι και τραπέζι καφενείου της χώρας μας και όχι μόνο.

Ως εκ τούτου, δεν σκοπεύω, στο συγκεκριμένο άρθρο, να αναφερθώ σε ιδιαίτερες αναλύσεις, πολιτικής και οικονομικής χροιάς, καταθέτοντας, αν μη τι άλλο, τις προσωπικές μου απόψεις, για το εν λόγω φαινόμενο. Γιατί σίγουρα περί φαινομένου πρόκειται, αφού οι απόψεις, αλλά κυρίως οι αποφάσεις, του προέδρου της Αμερικής, μέχρι σήμερα τουλάχιστον, έχουν προκαλέσει παγκόσμιο σοκ, σε όλα σχεδόν τα επίπεδα της οικονομικής και πολιτικής πραγματικότητας. Θα μου επιτρέψετε, μόνο επιγραμματικά να αναφερθώ σε κάποια high lights της στρατηγικής του, και αυτό μάλιστα προς χάρη της συνέχειας του άρθρου, που έχει μεγαλύτερη σημασία για τη χώρα μας, και την ευρύτερη οικογένεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Στα ιδιαίτερα λοιπόν σημαντικά και σοκαριστικά, κατατάσσω τις επιθετικές εμπορικές ενέργειες του προέδρου της Αμερικής, κυρίως προς τους παραδοσιακούς συμμάχους της χώρας, όπως λόγου χάρη, τον Καναδά και το Μεξικό, με τις οποίες μάλιστα χώρες έχει συνάψει ειδικές συμφωνίες ελεύθερου εμπορίου. Πέρα λοιπόν από τις οποιεσδήποτε οικονομικές συνέπειες, ένθεν κακείθεν, είναι εύλογο ότι ανοίγει ένα πολιτικό μέτωπο με τα Βόρεια και Νότια σύνορα της Αμερικής. Σημαντικό στρατηγικό λάθος, τη στιγμή μάλιστα, που λόγω της τήξης των πάγων στο Βόρειο Πόλο, δημιουργούνται νέες προοπτικές για θαλάσσιες μεταφορές και αξιοποίησης ορυκτού πλούτου. Η ιδέα της προσάρτησης του Καναδά σαν 51η Πολιτεία μοιάζει περισσότερο με όνειρο απατηλό.
Δεύτερον, ανοίγει ένα ιδιαίτερα επικίνδυνο μέτωπο, οικονομικό άρα και πολιτικό, με την Ευρωπαϊκή Ένωση των 27 Κρατών, με όχημα απαράδεκτα υψηλούς δασμούς σε εισαγόμενα προϊόντα από την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Προφανώς και εδώ, υποτιμά τις συνέπειες αυτής της στρατηγικής του, ανοίγοντας μέτωπο με άλλον έναν παραδοσιακό σύμμαχο, όπως είναι η Ευρώπη των 500 σχεδόν εκατομμυρίων κατοίκων της, και τρίτης ισχυρότερης οικονομικής δύναμης στον κόσμο. Πάντα με όχημα τους υψηλούς δασμούς, προσπαθεί να προστατεύσει την εγχώρια βιομηχανία της από τον μεγάλο ανταγωνιστή της την Κίνα. Και τέλος σοκάρει την ίδια την αμερικανική κοινωνία, καταλύοντας δομές που έχουν να κάνουν με την υγεία, την παιδεία και γενικότερα τη δομή του κράτους.
Ταπεινή μου άποψη, όλα αυτά θα οδηγήσουν σε ακριβώς αντίθετα αποτελέσματα, αφού οι δασμοί σε εισαγόμενα προϊόντα θα αυξήσουν τον πληθωρισμό στην Αμερική, η τεχνική προστασία της βιομηχανίας θα είναι μόνο πρόσκαιρη, αφού ο προστατευτισμός, αποδεδειγμένα, μειώνει μεσομακροπρόθεσμα την εγχώρια ανταγωνιστικότητα και η εξαγωγική δυναμική της χώρας θα πληγεί αφού σίγουρα οι άλλες χώρες θα αντιδράσουν με ανάλογο τρόπο, δηλαδή αύξηση δασμών στα εισαγόμενα από την Αμερική προϊόντα.

Παράλληλα, τα επιτόκια στη χώρα θα παραμείνουν σε υψηλά επίπεδα με σημαντικές αρνητικές επιπτώσεις στην ανάπτυξη και την κατανάλωση.
Και κλείνοντας το κεφάλαιο Trump, να υπογραμμίσω, ότι το άνοιγμα προς τη Ρωσία με στόχο ίσως τη διάσπαση των BRICS, δεν πρόκειται να αποδώσει, γιατί ο Πούτιν δεν θα πέσει σ’ αυτή την παγίδα, γνωρίζοντας ότι ο νυν Πρόεδρος των ΗΠΑ θα είναι στο Οβάλ Γραφείο για 4 χρόνια και μετά ο επόμενος πρόεδρος θα επανέλθει, κατά πάσα πιθανότητα, στην κλασική σχέση Αμερικής Ρωσίας που βιώνουμε όλοι μας τουλάχιστον μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Προσπαθώ με δέος να μπω πραγματικά στη θέση του επόμενου προέδρου των ΗΠΑ. Θα τρέχει και δεν θα προλαβαίνει να μαζέψει τα ασυμμάζευτα.

Ας περάσουμε όμως στα καθ’ ημάς. Και αναφέρομαι στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Από την ιδρυτική της διακήρυξη στις αρχές του ‘50, έχει στηρίξει την οικονομική, πολιτική και στρατιωτική της ύπαρξη στις σχέσεις της με την Αμερική. Και εγώ να δεχθώ, αν θέλετε, αυτή τη στρατηγική, αφού μέχρι τις αρχές του 1980 η Ρωσία ήταν μια σημαντικά «κεκλεισμένων των θυρών» χώρα, με ένα πολίτευμα μη συμβατό με τις αξίες της δύσης, και η Κίνα μια χώρα με αδύναμη οικονομία, χαμηλή ανάπτυξη και σίγουρα σε μεγάλο βαθμό εσωστρεφής. Από το μακρινό όμως 1980 έχουν περάσει 45 χρόνια, μέσα στα οποία έγιναν τεκτονικές αλλαγές παγκοσμίως. Η Ρωσία έγινε θιασώτης της ελεύθερης οικονομίας, η Κίνα μεταμορφώθηκε ολοκληρωτικά σε οικονομικό και πολιτικό επίπεδο, νέες οικονομίες όπως η νότια Κορέα, οι Ινδίες, η Ινδονησία αλλά και η Νότια Αφρική, οι χώρες του κόλπου αλλά και η Τουρκία, εξελίχθηκαν σε σημαντικούς οικονομικούς, πολιτικούς αλλά και στρατηγικούς παράγοντες στο διεθνές μάλιστα γίγνεσθαι. Όταν όλα γύρω σου αλλάζουν δραματικά, δεν είναι δυνατόν εσύ να μένεις σταθερός στην ιδεολογία και τη στρατηγική του 1952 ή του 1985.

Το φαινόμενο Trump ίσως είναι μια τελευταία ευκαιρία της Ευρωπαϊκής Ένωσης να αφυπνιστεί και να δει τη νέα πραγματικότητα χωρίς προκαταλήψεις και ξεπερασμένες οικονομικά και πολιτικά στρατηγικές. Είναι το «λάκτισμα στα οπίσθια της», που ελπίζουμε να την ωθήσει προς τα εμπρός. Διαφορετικά θα ισχύσει αυτό που λένε και οι έμπειροι στην πολιτική και τη διπλωματία Εγγλέζοι, ότι κάθε «λάκτισμα στα οπίσθια δεν συμβάλλει απαραίτητα σε ώθηση προς τα εμπρός, κάποια απλώς σε πληγώνουν». Θέματα όπως η ασφάλεια, η στρατιωτική αυτοδυναμία, η εμπορική αξιοποίηση αγορών δισεκατομμυρίων καταναλωτών, όπως η Κίνα, η Ινδία, η Ινδονησία, η Νότια Αμερική και όχι μόνο, πρέπει να αποτελέσουν τις άμεσες προτεραιότητες της κοινής πολιτικής των οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης αλλά και των ηγετών των 27 χωρών μελών της. Ο πόλεμος της Ουκρανίας θα λήξει αναπόφευκτα μέσα στο 2025. Ο επαναπροσδιορισμός των σχέσεων με τη Ρωσία είναι από τα βασικά και κρίσιμα ζητούμενα. Δεν θεωρώ ότι Ρωσία αποτελεί στρατιωτική απειλή για την Ευρώπη. Δεν κινδυνεύει η Γερμανία, η Γαλλία ή η Ιταλία από τη Ρωσία. Και ιστορικά να το δούμε, από την εποχή του Ναπολέοντα και του πολέμου της Κριμαίας ή του Α’ και Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, η Ρωσία αμυνόταν εισβολείς στα πάτρια εδάφη. Την ίδια στιγμή, θεωρώ, ότι δεν διατρέχουν κίνδυνο στρατιωτικής εισβολής ούτε οι χώρες που δημιουργήθηκαν ή έφυγαν από τη Σοβιετική επιρροή, την δεκαετία του 80, μετά την ιστορική αυτοδιάσπαση της Σοβιετικής Ένωσης. Η Ουκρανία έκανε το λάθος να προκαλέσει την πληγωμένη Ρωσία, με το ΝΑΤΟ και το άγριο μπούλινγκ στους ρωσόφωνους της ανατολικής Ουκρανίας πολίτες, και βέβαια το πλήρωσε ακριβά. Δεν ρίχνεις αλάτι σε πληγωμένη αρκούδα και περιμένεις αυτή να μείνει αδρανής στο έδαφος. Εδώ ο Trump έχει δίκιο ότι η Ουκρανία έχει τις ευθύνες της για τον αιματηρό τριετή πόλεμο. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι η Ρωσία έχει επεκτατικές βλέψεις προς εμάς. Εδώ δεν τα κατάφερε με μία μέτρια οικονομικά και πληθυσμιακά χώρα όπως η Ουκρανία, θα τα βάλει με ένα group χωρών όπως η Ευρωπαϊκή Ένωση; θα πρέπει να είναι τρελή. Δεν νομίζω ότι είναι. Δεν τους υπερασπίζομαι αλλά ούτε είμαι κολλημένος με ιδεολογικές και πολιτικές ξεπερασμένες αντιλήψεις. Σαν οικονομολόγο με ενδιαφέρει η παγκόσμια ευημερία και η ειρηνική συνύπαρξη των λαών. Ιστορικά δε σκεπτόμενος, δεν πιστεύω ότι η Ρωσία αποτελεί εν δυνάμει εχθρό για την ασφάλεια της Ευρώπης. Αντίθετα, οι οικονομίες των βασικών χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ωφελήθηκαν τα μέγιστα από την παροχή ενέργειας και πρώτων υλών από τη Ρωσία, ιδιαίτερα μετά το 1988. Η Γερμανία ειδικότερα, πρέπει να κάνει την αυτοκριτική της και τώρα είναι η καταλληλότερη ώρα. Η Ευρώπη, σε αυτό το δύσκολο σταυροδρόμι, πρέπει να τολμήσει να ξεπεράσει τις αγκυλώσεις της και να λειτουργήσει σαν η τρίτη πληθυσμιακά και οικονομικά δύναμη που μπορεί να εξελιχθεί ακόμα πιο δυναμικά και αποτελεσματικά για το συμφέρον των πολιτών της. Είναι καθολική απαίτηση όλων μας.

Και ερχόμαστε τέλος στα καθ’ ημάς καθ’ ημάς, στην Ελλάδα. Στον τίτλο μας κάνουμε αναφορά στην μιζέρια μας. Έχουμε άδικο; Μια χώρα με μοναδικό φυσικό και κλιματικό περιβάλλον, με αξεπέραστη πολιτιστική κληρονομιά, ιδιαίτερης στρατηγικής σημασίας γεωγραφική θέση, μεταξύ ανατολής και δύσης, αλλά και βορρά και νότου, και καταφέρνουμε σε όλους τους διεθνείς δείκτες ευημερίας και ευτυχίας να βρισκόμαστε στις τελευταίες θέσεις, πίσω ακόμα και από χώρες όπως η Λιβύη. Διάβαζα πρόσφατα, ότι ο δείκτης ευτυχίας που μετράει μεταξύ των άλλων την διαφάνεια, την ασφάλεια, το βαθμό εμπιστοσύνης στη δικαιοσύνη, αλλά και το επίπεδο οικονομικών απολαβών ενός λαού, μας κατέταξε στην 80η θέση από την 60η που κατείχαμε. Μιλάμε ότι αυτό για τη χώρα μας δεν είναι δείκτης ευτυχίας, αλλά δείκτης πραγματικής μιζέριας. Ειλικρινά δεν το αξίζουμε. Είναι ντροπή μας. Θα τρίζουν σίγουρα τα κόκαλα του Περικλή, του Πλάτωνα αλλά και των Ελευθερίου Βενιζέλου και Κωνσταντίνου Καραμανλή του πρεσβύτερου. Φταίει το κράτος και οι κυβερνήσεις; ναι φταίει το κράτος και οι κυβερνήσεις που κυβέρνησαν τουλάχιστον μετά τον Β Παγκόσμιο Πόλεμο. Έκαναν όλοι τους, όσα δεν έπρεπε να κάνουν, και δεν έκαναν όσα έπρεπε να κάνουν. Να σας θυμίσω μερικά, αφού ανήκοντας στη γενιά των μπέιμπι μπουμερς είχα την τύχη ή ατυχία να τα βιώσω προσωπικά.

Πρώτον, τη συνεχή ανάμειξη της βασιλείας στην πολιτική της χώρας, με αποτέλεσμα λαός και κυβερνήσεις να χωριστούν σε δύο στρατόπεδα, από τη λήξη τουλάχιστον του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου έως το 1975. Το αποκορύφωμα η επταετία του «γύψου» για τη χώρα από το 1967 ως το 1974.

Δεύτερον, η χαμένη περίοδος του Ανδρέα Παπανδρέου, όπου η Ελλάδα έχασε μια μεγάλη ευκαιρία να αλλάξει το οικονομικό προφίλ της, και με τη βοήθεια της γενναίας οικονομικής ενίσχυσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, να μετατραπεί σε μια χώρα που παράγει περισσότερα από ότι καταναλώνει. Αντί αυτού, έγινε η χώρα των επιδομάτων και των δημόσιων αχρείαστων στην πλειονότητα τους υπαλλήλων. Σαν αποτέλεσμα, και με τις ανούσιες κυβερνήσεις Σημίτη και Καραμανλή του νεότερου, βρέθηκε στη χειρότερη, στη νεότερη ιστορία μας κρίση την περίοδο 2010-2020. Η κρίση αυτή, δεν ήταν μόνο οικονομική αλλά και βαθιά κοινωνική και πολιτική. Τραγική υποβάθμιση σε αξίες (βλέπε ακίνητα), υποδομές (βλέπε Τέμπη), δείκτες ευημερίας, ανάπτυξη χρηματιστηρίου, ανθρώπινου δυναμικού (βλέπε μετανάστευση Ελλήνων), θεσμών (βλέπε δικαιοσύνη), πολιτικών κομμάτων με διάσπαση σε πλειάδα ακροδεξιών, αριστερών και κεντρώων κόμματων, πώληση όλων των σημαντικών στρατηγικών δημόσιων υποδομών της χώρας, όπως τηλεπικοινωνίες, λιμάνια, αεροδρόμια, ορυκτό και ενεργειακό πλούτο (βλέπε Χαλκιδική-ΔΕΗ) παραλίγο και Ακρόπολη. 15 χρόνια μετά την έναρξη αυτής της αρχικά διεθνούς κρίσης, είμαστε η μοναδική χώρα που το ακαθάριστο εθνικό προϊόν σήμερα υπολείπεται του αντίστοιχου του 2009 (227 δις έναντι 237 δις). Η σημερινή κυβέρνηση, που αγωνίζεται όπως η ίδια ισχυρίζεται, να ανατρέψει τα επακόλουθα της μαύρης δεκαετίας 2010-2020, και μετά από 6 χρόνια διακυβέρνησης, βυθίζεται σε μια απίστευτη εσωστρέφεια, διαπράττοντας το ένα λάθος μετά το άλλο. Αντί λοιπόν να αξιοποιήσει ένα πακτωλό κοινοτικών χρημάτων για να βελτιώσει υποδομές, θεσμούς αλλά και παραγωγικό μοντέλο, επιτρέπει στον εαυτό της να εμπλακεί σε υποθέσεις αυτοκαταστροφής, όπως οι παρακολουθήσεις πολιτικών και όχι μόνο προσώπων, το θέμα της δικαιοσύνης για τα Τέμπη, τις εσωκομματικές διαμάχες, τα στενά οικονομικά συμφέροντα των ολιγαρχών. Υπερηφανεύεται ότι το ΑΕΠ, τα τελευταία χρόνια, έχει ανάπτυξη γύρω στο 2,5%, όταν αυτό, για να καλύψει την ψαλίδα, θα έπρεπε να είναι τουλάχιστον 5%. Το ίδιο κάνει με τον κατώτατο μισθό, που σήμερα ισοδυναμεί μόλις με το κόστος ενοικίασης ενός μέσου διαμερίσματος. Δηλαδή αντιμετώπιση ελέφαντα με οδοντογλυφίδα. Την ίδια στιγμή, είναι σχεδόν βέβαιο, ότι χάνονται τουλάχιστον 10 δισεκατομμύρια από το ταμείο ανάκαμψης και άλλα τόσα από ΕΣΠΑ και λοιπά χρηματοπιστωτικά εργαλεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Και πώς να μη γίνει αυτό, αφού από τις 700.000 μικρομεσαίες επιχειρήσεις, μόνο 30.000 έχουν πιστοληπτική ικανότητα να διεκδικήσουν χορηγίες, οι δε υπόλοιπες, κατά τη διάρκεια της δεκαετούς πρωτόγνωρης κρίσης βρέθηκαν με κόκκινα δάνεια και υποχρεώσεις και μαυρισμένο μητρώο.

Ποιοι λοιπόν θα απορροφήσουν το κοινοτικό χρήμα ανάπτυξης και αναδιάρθρωσης; όσοι ήταν να πάρουν το πήραν. Οι άλλοι βλέπουν το χρήμα μόνο σε τηλεοράσεις και τα χαρτιά. Τι θα γίνει άραγε μετά το τεράστιο ταμείο ανάκαμψης τον Αύγουστο του 2026; πού θα πέσει ο ρυθμός αύξησης του ΑΕΠ; πόσο θα συνεχίσει να αυξάνει ο ελληνικός τουρισμός, τα επόμενα χρόνια, για να μειώνει το ούτως ή άλλως τεράστιο (35 δις.) εμπορικό έλλειμμα; Ερωτήματα που έπρεπε να είχαν απαντηθεί από την Ελληνική Κυβέρνηση μέσα στα 6 χρόνια της διακυβέρνησής της. Πάμε όμως και στον Έλληνα πολίτη. Δεν φταίνε μόνο οι κυβερνήσεις όλων αυτών των χρόνων.

Άλλωστε και αυτοί που μας διοικούν, άνθρωποι από εμάς είναι και όχι εξωγήινοι. Φταίμε και εμείς. Και πρωτίστως εμείς. Ο τρόπος και κυρίως τα κριτήρια με τα οποία επιλέγουμε τις κυβερνήσεις μας, η καθημερινή μας συμπεριφορά στην εργασία, στους δρόμους, στις ανεξέλεγκτες χωματερές που πετάμε ότι κρίνουμε μη αναγκαίο, στην ανοχή χιλιάδων μικρών αλλά αθροιστικά σημαντικών γεγονότων που εξελίσσονται καθημερινά δίπλα μας, όπως λόγου χάρη η έμφυλη βία, η βία στους νέους στα σχολεία και άλλα πολλά, είναι τρομακτικής σημασίας για το επίπεδο διαβίωσης. Δεν αρκεί να ξεσηκωνόμαστε σε συμβάντα όπως τα Τέμπη ή το Μάτι. Χρειάζεται ενεργός συμμετοχή και σε ήσσονος σημασίας γεγονότα που όμως προϊδεάζουν και εκτρέφουν απόκλιση μιας ολόκληρης κοινωνίας από τις σωστές ράγες. Τα πάντα ξεκινούν μέσα από την ίδια την οικογένεια, για να ολοκληρωθούν στο σχολείο και στον κοινωνικό περίγυρο. Εδώ υπάρχει η ατομική ευθύνη και του σήμερα και του αύριο. Και αυτό ισχύει σε όλα τα επίπεδα. Και στο οικονομικό και στο κοινωνικό και βέβαια και στο πολιτικό. Αν θεωρούμε ότι οι πολιτικοί μας είναι ανίκανοι, και δεν μας αξίζουν, τότε η λύση είναι να γίνουμε εμείς πιο ικανοί και να καλύψουμε το κενό. Σε διαφορετική περίπτωση, ας μη διαμαρτυρόμαστε, και ας αποδεχτούμε εσαεί την αφάνταστη μιζέρια μας.

ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Η γυναίκα συμμετέχει, η πολιτική αλλάζει.

Συνέντευξη στην Φωτεινή Νάσσου.

Συστήθηκε ως «το κορίτσι της γειτονιάς» και οι συμπολίτες της, την εξέλιξαν ως την πρώτη γυναίκα δήμαρχο της πόλης με ποσοστό 58,10%. Την πρώτη μέρα ανάληψης των καθηκόντων της, δεσμεύτηκε πως «αυτό το κορίτσι της γειτονιάς θα είναι και μια δήμαρχος της γειτονιάς».
Διαθέτει μια βεντάλια πτυχία, της φιλολογίας, της συγκριτικής γλωσσολογίας, της νομικής, της δημόσιας πολιτικής και διοίκησης, των πολιτικών επιστημών, του μάρκετινγκ και ταυτόχρονα είναι σύζυγός και μητέρα της Μανίνας.
Υπηρετεί το θεσμό της τοπικής αυτοδιοίκησης από το 2010, έχοντας διατελέσει Αντιδήμαρχος κοινωνικής προστασίας και υγείας, οικο-νομικών, διοικητικών Υπηρεσιών και ΚΕΠ. Διετέλεσε αντιπρόεδρος της επιτροπής ισότητας των φύλων της ΚΕΔΕ και μέλος της επιτροπής υγείας, γραμματέας τοπικής αυτοδιοίκησης, μέλος της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής καθώς και υποψήφια Βουλευτής Επικρατείας με το ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ.

Μια νέα, μοντέρνα γυναίκα και επιστήμονας έπεισε τους συνδημότες της και εξελέγη Δήμαρχος. Πώς έγινε αυτό; Πώς τα καταφέρατε;
Μαζί με όλη την ομάδα μας είπαμε απλά αυτό που η πόλη «ένιωθε» από άκρη σε άκρη: ότι το Ίλιον είχε ανάγκη να αλλάξει εποχή. Δεν ήταν όμως απλό και δεν θέλαμε να είναι απλά ένα σύνθημα. Δουλέψαμε συστηματικά, παρουσιάσαμε ένα συνολικό σχέδιο και μιλήσαμε για ένα νέο παράδειγμα στην διοίκηση του δήμου και στην αντίληψη για την πόλη. Η εμπιστοσύνη των δημοτών είναι για μένα αλλά και όλους τους συνεργάτες μου μια βαριά ευθύνη που την φέρουμε καθημερινά στη σκέψη μας και καθορίζει κάθε απόφαση, κάθε ενέργεια.

Είστε κατά δήλωση σας, «το κορίτσι της γειτονιάς» που επιδιώκει να γίνει «η Δήμαρχος της γειτονιάς» Τι εννοείται; Το Ίλιον πάσχει στην καθημερινότητα;
Είμαι γέννημα θρέμμα αυτής της πόλης. Μεγάλωσα σε αυτές τις γειτονιές και είχα την τύχη να προλάβω να ζήσω την αξία, την ζεστασιά, την αλληλεγγύη, την ομορφιά της γειτονιάς. Και ξέρετε δεν υπάρχει μεγαλύτερος κίνδυνος για οποιονδήποτε ασχολείται με τα κοινά και κατέχει ένα δημόσιο αξίωμα, να ξεχάσει την γειτονιά του και τις ανάγκες της, ουσιαστικά τις ανάγκες, τα πραγματικά προβλήματα των ανθρώπων. Να γίνει όλο αυτό μια απρόσωπη, διαχειριστική προσέγγιση όπως κάνει συνήθως κάθε εξουσία. Προσωπικά κάθε μέρα έχω στη σκέψη μου, στην καρδιά μου αυτή την γειτονιά και όλες τις γειτονιές της πόλης, γιατί για μένα η γειτονιά είναι οι άνθρωποί της, η καθημερινότητα τους.  Τα προβλήματα που πρέπει να επιλύσουμε για μένα λοιπόν έχουν πρόσωπο δεν είναι απρόσωπα. Το Ίλιον είχε σαφώς προβλήματα στην καθημερινότητα τα οποία συστηματικά και με σχέδιο αντιμετωπίζουμε αλλά είχε και ένα θέμα βασικού προσανατολισμού για το μέλλον. Το που θέλουμε να πάμε την πόλη.

Πώς οραματίζεστε την πόλη σας στο τέλος της πενταετίας;
Ένα Ίλιον της εξωστρέφειας, με ζωντάνια, επιχειρηματικό, εμπορικό και πολιτιστικό κέντρο, πόλος έλξης για όλη την Αττική. Μια καθαρή, φωτεινή πόλη πρότυπο, με ποιότητα ζωής, με σύγχρονα και ασφαλή σχολεία, με νέες και ανθεκτικές υποδομές, με αλληλεγγύη που δεν θα αφήνει κανέναν δημότη πίσω. Μια πόλη φιλική που θα κρατά την νέα γενιά αλλά και θα στηρίζει την οικογένεια. Μια σύγχρονη ευρωπαϊκή πόλη. Αυτό είναι το όραμά μου και δουλεύουμε καθημερινά, σκληρά γι’ αυτό. Είπα από την πρώτη στιγμή ότι δεν θέλουμε να διαχειριστούμε απλά μια καθημερινότητα. Θέλουμε να οραματιστούμε, να σχεδιάσουμε και να υλοποιήσουμε ένα σχέδιο που θα οδηγήσει το Ίλιον για τα επόμενα χρόνια. Αυτή είναι η παρακαταθήκη του αείμνηστου Δημάρχου Βασίλη Κουκουβίνου του οποίου η ζωή, το έργο και το ήθος μας εμπνέει. Τα 100 χρόνια της πόλης που θα γιορτάσουμε την επόμενη χρονιά είναι μια ευκαιρία να αποτυπώσουμε για πρώτη φορά το όραμα αυτό.

Ποιο είναι το σύνθημά μας ως γυναίκα που αποδέχεται την ύπαρξη του σεξισμού στην καθημερινότητα των γυναικών; Τι συμβουλεύετε τη Μανίνα;
Μεγάλωσα, όπως πολλά κορίτσια της γενιάς μου, σε μια ανδροκρατούμενη κοινωνία.  Άνοιγε η τηλεόραση και έβλεπες στις ειδήσεις μια εικόνα στις οποίες οι γυναίκες ήταν μειοψηφία. Ήταν η μόνιμη απορία μου για αυτή την απουσία. Θυμάμαι η γενική αίσθηση να είναι ότι «αυτά δεν είναι για κορίτσια». Μεγάλωσα όμως σε μια οικογένεια που μας εμφύσησε την αντίληψη «ότι μπορείς να τα καταφέρεις όταν πιστεύεις σε ένα στόχο». Τα πράγματα σίγουρα έχουν αλλάξει αναμφίβολα σε μεγάλο βαθμό. Όμως η ισότητα είναι θέμα μόνιμου αγώνα, δεν είναι μια στατική διαδικασία. Παλεύω για έναν κόσμο που η Μανίνα αλλά και κάθε κορίτσι δεν θα ρωτήσει «αν αυτό είναι για κορίτσια». Θα συμβουλέψω την Μανίνα ότι ο αγώνας, η προσπάθεια, η αξία είναι ο οδηγός να εκπληρώσει όλα τα όνειρά της.

Δεχθήκατε πόλεμο ως γυναίκα υποψήφια και ίσως αυτός είναι ο λόγος που ελάχιστες γυναίκες τολμούν να ασχοληθούν με τα κοινά;
Ο σεξισμός είναι μια πλευρά της πολιτικής αναμφίβολα. Η μάχη είναι πρωτίστως μια μάχη παιδείας και ήθους. Όμως οφείλω να πω ότι εκεί οφείλουμε σαν γυναίκες να μην τα παρατήσουμε. Η ισότητα όπως σας είπα κερδίζεται στο πεδίο. Εκεί θα νικήσουμε, εκεί θα διεκδικήσουμε από την πολιτεία. Όμως ο σεξισμός είναι μια πλευρά της μη συμμετοχής των γυναικών στην πολιτική. δεν είναι μόνο αυτό. Μια γυναίκα σήμερα καλείται να ανταποκριθεί σε πολλαπλούς ρόλους. Τα αναχώματα που στήνει η ίδια η κοινωνία είναι στην ίδια την καθημερινότητά της. Η ανισότητα ξεκινά το πρωί κάθε ημέρας. Η πολιτεία συνολικά οφείλει να στηρίξει την γυναίκα και συνολικά την ελληνική οικογένεια. Αυτή είναι και η προσπάθειά μας στον δήμο.

Την αξία των καινοτόμων θεραπειών, τη σημαντική συνεισφορά τους στην οικονομία της χώρας, αλλά και την ανάγκη πολυεπίπεδης συνεργασίας τόσο μεταξύ ιδιωτικού και δημοσίου τομέα, όσο και μεταξύ όλων των εταίρων του συστήματος υγείας, για τη συνδημιουργία λύσεων που θα βελτιώνουν την εμπειρία του ασθενή, εξοικονομώντας πόρους στο σύστημα υγείας ανέδειξε η Kavita Patel, Διευθύνουσα Σύμβουλος της Roche Hellas στην ομιλία της στο πάνελ «Leading Innovation, Fueling Growth and Boosting Investments», στο πλαίσιο του Fortune Greece CEO Initiative Forum 2024.

Κατά τη διάρκεια της ομιλίας της, η Kavita Patel απηύθυνε πρόσκληση προς όλους τους συμμετέχοντες του Forum, να συνεργαστούν με κοινό στόχο τον απαραίτητο μετασχηματισμό του συστήματος υγείας ώστε να δημιουργηθεί ένα πιο ευνοϊκό περιβάλλον, το οποίο θα αναγνωρίζει και θα επιβραβεύει την καινοτομία. «Η συνεργασία μεταξύ της βιομηχανίας, της κυβέρνησης και άλλων εταίρων είναι κρίσιμη για την επίτευξη βιώσιμης ανάπτυξης στον τομέα της υγείας. Οι επενδύσεις στην υγειονομική περίθαλψη, με έμφαση στην έρευνα και ανάπτυξη και τη συνεργασία δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, είναι το κλειδί για την προώθηση της οικονομικής και κοινωνικής ευημερίας, ώστε οι ασθενείς να μπορούν να ζουν περισσότερο και καλύτερα».

Στο πλαίσιο αυτής της τοποθέτησης, η Kavita Patel εστίασε στο παράδειγμα του «ΟΙΚΟΘΕΝ», μιας πρωτοβουλίας του νοσοκομείου «Άγιος Σάββας» σε συνεργασία με την Roche, το οποίο αποτελεί σύμπραξη δημόσιου-ιδιωτικού τομέα για την παροχή αποκεντρωμένης υγειονομικής περίθαλψης. Μέσω του «ΟΙΚΟΘΕΝ» οι ασθενείς έχουν τη δυνατότητα να λαμβάνουν φροντίδα στο σπίτι τους, μειώνοντας την πίεση στο νοσοκομειακό σύστημα και βελτιώνοντας την ποιότητα ζωής τόσο των ασθενών όσο και των φροντιστών τους.

Επιπλέον, τόνισε πως «προκειμένου να αξιοποιήσουμε τα οφέλη που προσφέρουν οι καινοτόμες θεραπείες στην κοινωνία και την οικονομία, οφείλουμε να αντιληφθούμε την υγεία ως επένδυση και όχι ως κόστος. Η πρόσβαση σε θεραπείες που σώζουν ζωές μπορεί να συμβάλει στην αύξηση της παραγωγικότητας και στη μείωση των δαπανών υγειονομικής περίθαλψης».

Ανέφερε χαρακτηριστικά ότι, στην Ευρωπαϊκή Ένωση και το Ηνωμένο Βασίλειο από το 2007 έως το 2017, η φαρμακευτική καινοτομία πρόσθεσε περίπου 2 εκατομμύρια υγιή έτη στη ζωή των ασθενών. Αυτά τα οφέλη για την υγεία οδήγησαν σε αύξηση της παραγωγικότητας συνολικού ύψους 27 δισεκατομμυρίων ευρώ, ενώ ενδεικτικά, η χρήση καινοτόμων φαρμάκων έχει επιφέρει εξοικονόμηση 13 δισεκατομμυρίων ευρώ στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης. Κοιτάζοντας προς το μέλλον και επενδύοντας στην πρόληψη και την καινοτομία στον τομέα της υγείας, θα μπορούσαμε να σώσουμε 60 εκατομμύρια ζωές και να προσθέσουμε 12 τρισεκατομμύρια δολάρια στο παγκόσμιο ΑΕΠ έως το 2040, δηλαδή περίπου το 8% του παγκόσμιου ΑΕΠ.

Η Kavita Patel, αναφερόμενη στο οικοσύστημα των κλινικών μελετών, τόνισε πως με τις κατάλληλες συνθήκες, η Ελλάδα θα μπορέσει να προσελκύσει πολύ περισσότερες επενδύσεις σε κλινικές μελέτες και άλλες πρωτοβουλίες για τη βελτίωση του συστήματος υγείας, αυξάνοντας παράλληλα την αξία για τους ασθενείς, τους επαγγελματίες υγείας και την κοινωνία στο σύνολό της. Για να καταστεί η Ελλάδα ελκυστική για τέτοιου είδους επενδύσεις, όμως, απαιτείται η επιτάχυνση των διαδικασιών έγκρισης καθώς και η τήρηση των σχετικών χρονοδιαγραμμάτων.

Επιπλέον, είναι ζωτικής σημασίας να διαμορφωθεί ένα περιβάλλον που θα αναγνωρίζει την αξία των καινοτόμων φαρμάκων και τεχνολογιών και θα αποζημιώνει τις νέες θεραπείες στη βάση της αξίας που προσφέρουν στους ασθενείς αλλά και την κοινωνία ευρύτερα. Συγκεκριμένα, η εφαρμογή του Ευρωπαϊκού Κανονισμού για την Αξιολόγηση Τεχνολογιών Υγείας (ΗΤΑ) μπορεί να αποτελέσει ένα χρήσιμο εργαλείο για τη βελτίωση της αξιολόγησης των νέων θεραπειών και την ταχύτερη πρόσβαση των ασθενών σε αυτά. Η ταχεία και βιώσιμη πρόσβαση σε καινοτομίες είναι σημαντική, όχι μόνο για τη βελτίωση των θεραπευτικών αποτελεσμάτων, αλλά και για την οικονομική ανάπτυξη της χώρας.

Τις δέσμες παρεμβάσεων του Υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών με στόχο την ενδυνάμωση της αποτελεσματικότητας του συστήματος εμπορευματικών μεταφορών και  Logistics  παρουσίασε ο Υπουργός Υποδομών και Μεταφορών, Χρήστος Σταϊκούρας, στο 25ο Πανελλήνιο Συνέδριο Εφοδιαστικής Αλυσίδας, το οποίο διοργανώνει η Ελληνική Εταιρεία  Logistics  (EEL).

Οι τρεις δέσμες παρεμβάσεων, σύμφωνα με τον Υπουργό Υποδομών και Μεταφορών, αφορούν:

• Στην ανάπτυξη πολυτροπικών εμπορευματικών τερματικών σταθμών στους λιμένες και στα αστικά κέντρα ενοποίησης της εφοδιαστικής, αλλά πρωτίστως, στην ενίσχυση του ρόλου του σιδηρόδρομου και τη σύνδεσή του με τους εμπορικούς λιμένες
• Στην εισαγωγή νέων τεχνολογιών, που επιτρέπουν την ανταλλαγή πληροφοριών με ανοικτά και διαλειτουργικά συστήματα, τόσο εντός της υποδομής όσο και μεταξύ των τρόπων μεταφοράς στην εφοδιαστική αλυσίδα και στον τερματικό σταθμό
• Στην υποστήριξη της ανταγωνιστικότητας και της εξωστρέφειας του τομέα, μέσα από την ανάληψη δράσης για την ενσωμάτωση των εναλλακτικών καυσίμων, όπως είναι η ηλεκτροκίνηση
• Οι νέες προκλήσεις που ανακύπτουν από το διαρκώς μεταβαλλόμενο οικονομικό, κοινωνικό και πολιτικό περιβάλλον, θέτουν τον κλάδο της εφοδιαστικής αλυσίδας στο επίκεντρο των εξελίξεων, με ισχυρές προοπτικές περαιτέρω ενίσχυσης.
• Η ανοδική πορεία της Ελλάδας, από το 42η θέση το 2018 στην 19η θέση το 2022, βάσει της τελευταίας Έκθεσης της Παγκόσμιας Τράπεζας, αποδεικνύει την ισχυρή δυναμική του ρόλου της χώρας μας ως διαμετακομιστικού κόμβου της Νοτιοανατολικής και Κεντρικής Ευρώπης, καθώς και της προσέλκυσης διεθνών εμπορευματικών ροών και επενδύσεων.
• Ο σύγχρονος σχεδιασμός και η λειτουργία του Διευρωπαϊκού Δικτύου Μεταφορών προτάσσουν την ανάγκη για βιώσιμες μορφές μεταφορών, βελτιωμένες πολύ-τροπικές και δια-λειτουργικές λύσεις, καθώς και ενισχυμένη δια-τροπική ενοποίηση όλης της εφοδιαστικής αλυσίδας.
• Σημαντική εξέλιξη είναι η συμμετοχή της Ελλάδας σε δύο νέους Ευρωπαϊκούς Διαδρόμους Μεταφορών: τον Διάδρομο «Βαλτική Θάλασσα – Μαύρη Θάλασσα – Αιγαίο Πέλαγος» και τον Διάδρομο «Δυτικά Βαλκάνια – Ανατολική Μεσόγειος», με εντατικές πρωτοβουλίες της κυβέρνησης.Στην ίδια κατεύθυνση βρίσκεται και η ένταξη του λιμένα Αλεξανδρούπολης στο
• Διευρωπαϊκό Δίκτυο Μεταφορών, που επετεύχθη μέσω της πρόσφατης αναθεώρησης του σχετικού Ευρωπαϊκού Κανονισμού.Κατά αυτό τον τρόπο, δημιουργούνται περισσότερο διασυνδεδεμένες αλυσίδες αξίας και εφοδιασμού, ενώ εξασφαλίζεται πρόσβαση σε σημαντικές αγορές, μέσω εναλλακτικών διαδρομών, οι οποίες ανταποκρίνονται στις γεωπολιτικές εξελίξεις.

Το Υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών επιδιώκει την ανάπτυξη πολυτροπικών εμπορευματικών τερματικών σταθμών στους λιμένες και στα αστικά κέντρα ενοποίησης της εφοδιαστικής, αλλά πρωτίστως, την ενίσχυση του ρόλου του σιδηρόδρομου και τη σύνδεσή του με τους εμπορικούς λιμένες.

Η εξασφάλιση υψηλών κοινοτικών χρηματοδοτήσεων για την κατασκευή έργων αντανακλά και το ενδιαφέρον της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την ανάπτυξη νέων εμπορευματικών διαδρόμων.

Από το Ταμείο Συνοχής για τη Σύνδεση της Ευρώπης θα συγχρηματοδοτηθούν, μεταξύ άλλων, μεγάλα έργα:

• Σιδηροδρομική γραμμή «Νέοι Τοξότες – Καρβάλη»
• Αναβάθμιση της σιδηροδρομικής γραμμής Θεσσαλονίκη – Προμαχώνας
• Αναβάθμιση της σιδηροδρομικής γραμμής Πύθιο – Ορμένιο.
• Αρωγός στην προσπάθεια είναι και η εισαγωγή νέων τεχνολογιών, που επιτρέπουν την ανταλλαγή πληροφοριών με ανοικτά και διαλειτουργικά συστήματα, τόσο εντός της υποδομής όσο και μεταξύ των τρόπων μεταφοράς στην εφοδιαστική αλυσίδα και στον τερματικό σταθμό.
• Παράλληλα, υποστηρίζουμε την ανταγωνιστικότητα και την εξωστρέφεια του τομέα, αναλαμβάνοντας δράση για την ενσωμάτωση των εναλλακτικών καυσίμων, όπως είναι η ηλεκτροκίνηση.

Τα βασικά ευρήματα και τα συμπεράσματα της εν λόγω έρευνας, που επιμελήθηκε η ομάδα εργασίας ΕΒΕΑ – NED, με συντάκτη τον κ. Γεώργιο Μπάκο, μέλος και ειδικό σύμβουλο του NED Club αναλύονται ως ακολούθως:

Χρόνια Λειτουργίας και Ιδιοκτησία:
Οι επιχειρήσεις με λειτουργία πάνω από 21 έτη αποτελούν την πλειονότητα (62,5%), δείχνοντας τη μακροχρόνια παρουσία των οικογενειακών επιχειρήσεων στην ελληνική αγορά.
Οι περισσότερες επιχειρήσεις βρίσκονται στην πρώτη γενιά ιδιοκτησίας (46,55%), αν και σημαντικό ποσοστό (42,24%) ανήκει στη δεύτερη γενιά, υπογραμμίζοντας τις προκλήσεις που σχετίζονται με τη διαδοχή και τη συνέχιση της επιχείρησης από γενιά σε γενιά. Οι οικογενειακές επιχειρήσεις στην Ελλάδα εμφανίζουν σημαντικές διαφοροποιήσεις ανάλογα με το μέγεθος, τη γενιά της ιδιοκτησίας και το εύρος δραστηριοτήτων τους σε σχέση με τις αντίστοιχες Ευρωπαϊκές οι οποίες βρίσκονται στη πλειονότητα τους στη 3η γενιά ιδιοκτησίας.

Σύνθεση Διοίκησης και Οικογενειακή Εμπλοκή:
Οι περισσότερες επιχειρήσεις διευθύνονται από ένα ή δύο μέλη της οικογένειας (69,83% συνολικά), με την πλειονότητα των διοικητικών συμβουλίων να απαρτίζεται αποκλειστικά από μέλη της οικογένειας (82,76%).

Ο τύπος ιδιοκτησίας είναι κατά κύριο λόγο μοναδικός ιδιοκτήτης (57,33%) ή συνεταιρισμός αδελφών (33,62%), γεγονός που συνεισφέρει στη συγκέντρωση της εξουσίας εντός της οικογένειας και μπορεί να ενισχύει την ενότητα αλλά και να προκαλεί οικογενειακές συγκρούσεις.

Προκλήσεις και Ανάγκες Ανάπτυξης:
Οι κυριότερες προκλήσεις εντοπίζονται στην ανεπάρκεια πόρων (27,16%), τη διαδοχή (9,48%), και την τεχνολογική εξέλιξη (10,78%).
Οι περιορισμένοι πόροι και η έλλειψη ευελιξίας θεωρούνται κρίσιμα ζητήματα που απασχολούν τις οικογενειακές επιχειρήσεις, ενώ η έλλειψη εστίασης και στρατηγικής ανάπτυξης επιβαρύνει περαιτέρω τη βιωσιμότητα και ανταγωνιστικότητά τους.
Όπως αναδεικνύεται στην έρευνα, οι επιχειρήσεις είναι κυρίως επικεντρωμένες στην βασική τους δραστηριότητα, ενώ η διαφοροποίηση είναι περιορισμένη. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την έλλειψη στρατηγικής στη διεύρυνση της επιχειρηματικότητας, στην ανάπτυξη της καινοτομίας, στην επένδυση σε νέες τεχνολογίες και αυτοματισμούς, και στη δημιουργία βιωσιμότητας μέσω επενδύσεων και επιχειρηματικότητας σε περισσότερους τομείς της οικονομίας.

Καθοδήγηση και Χρηματοδότηση:
Παρά την αναγνώριση των προκλήσεων, το 63,36% των επιχειρήσεων δεν έχει αναζητήσει εξωτερική καθοδήγηση, ενώ το 64,22% δηλώνει άγνοια σχετικά με τις διαθέσιμες υπηρεσίες υποστήριξης και καθοδήγησης, περιορίζοντας τις δυνατότητες ανάπτυξης και βελτίωσης της διακυβέρνησης.

Βιωσιμότητα και Μακροπρόθεσμη Προοπτική:
Ένα 33,62% των επιχειρηματιών εμφανίζεται αρκετά σίγουρο για τη βιωσιμότητα της επιχείρησής του, αν και το ποσοστό αυτό δείχνει να υποδηλώνει ότι πολλές επιχειρήσεις ίσως δεν είναι εξοικειωμένες με τις σύγχρονες πρακτικές βιωσιμότητας και ESG.
Άλλα Συμπεράσματα της Έρευνας

Επίκεντρο στη Διαδοχή και την Προετοιμασία Νέων Ηγετών: Το μεγαλύτερο μέρος των συμμετεχόντων επισήμανε ότι η διαδοχή αποτελεί μείζονα πρόκληση για την επιχείρησή τους.

Διακυβέρνηση και Συμμετοχή Εξωτερικών Συμβούλων: Η έρευνα αναδεικνύει αυξημένο ενδιαφέρον για την ενσωμάτωση εξωτερικών μη εκτελεστικών συμβούλων (Non-Executive Directors – NEDs), οι οποίοι μπορούν να προσφέρουν αντικειμενική στρατηγική καθοδήγηση και να συνεισφέρουν στην επαγγελματική διαχείριση. Ωστόσο, πολλές επιχειρήσεις αναγνωρίζουν δυσκολίες στο να βρουν κατάλληλα άτομα με εξειδικευμένη γνώση και κατανόηση της οικογενειακής κουλτούρας.

Προκλήσεις στην Καινοτομία και τον Ψηφιακό Μετασχηματισμό: Οι περισσότερες οικογενειακές επιχειρήσεις παραδέχθηκαν ότι αντιμετωπίζουν δυσκολίες στην ενσωμάτωση νέων τεχνολογιών και καινοτόμων πρακτικών, κυρίως λόγω περιορισμένων πόρων και ανάγκης για συνεχή εκπαίδευση των εργαζομένων.

Ανθεκτικότητα και Διαχείριση Κρίσεων: Οι οικογενειακές επιχειρήσεις επιδεικνύουν υψηλή ανθεκτικότητα, καθώς είναι διατεθειμένες να θυσιάσουν προσωπικά κέρδη για τη διατήρηση των θέσεων εργασίας και της επιχείρησης σε δύσκολους καιρούς.

Ανάγκη για Θεσμική Στήριξη και Επιμόρφωση: Η έλλειψη θεσμικής υποστήριξης, ιδίως σε προγράμματα επιχειρηματικής εκπαίδευσης, αποτελεί άλλο ένα πρόβλημα που εντοπίστηκε.