Category: OIKONOMIA

«Η Ελληνική Αναπτυξιακή Τράπεζα (HDB) είναι ένας πολύ σημαντικός αναπτυξιακός οργανισμός,  με κύριο στόχο  τη χρηματοδότηση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων (ΜμΕ)», δήλωσε η Διευθύνουσα Σύμβουλος, Ισμήνη  Παπακυρίλλου  σε συνεντεύξεις της στο πλαίσιο του Delphi Forum στον Γιάννη Κουτσομύτη και στη Ρομίνα Νικηφόρου από CNN Greece.
«Αξιοποιούμε εθνικούς και ευρωπαϊκούς πόρους, δημιουργώντας στοχευμένα και ευέλικτα χρηματοδοτικά εργαλεία, με μειωμένα ή επιδοτούμενα επιτόκια, χαμηλές ή και μηδενικές εξασφαλίσεις,  που διοχετεύονται στην αγορά μέσω των εμπορικών τραπεζών. Βασική μας στόχευση είναι να διευρύνουμε τον αριθμό των ΜμΕ που θα έχουν πρόσβαση στον χρηματοπιστωτικό τομέα. Διαδραματίζουμε δηλαδή καταλυτικό ρόλο στην ανάπτυξη της μικρομεσαίας επιχειρηματικότητας, καθώς μέσω της στήριξής μας συμβάλλουμε στην ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας και της εξωστρέφειάς της».

Εξηγώντας την λειτουργία του Ταμείου Επιχειρηματικότητας ΙΙΙ, η κυρία Παπακυρίλλου, πρόσθεσε ότι, «αποτελεί  ένα ταμείο-ομπρέλα: Ταμείο Δανείων και Ταμείο Εγγυήσεων και παρέχει τη δυνατότητα λήψης είτε επενδυτικού δανείου είτε δανείου κεφαλαίου κίνησης».

Η κα.  Παπακυρίλλου, υπογράμμισε ιδιαίτερα τη στήριξη των  νεοσύστατων επιχειρήσεων μέσω του ΤΕΠΙΧ ΙΙΙ, καθώς παρέχει δάνεια ειδικού σκοπού στις πολύ μικρές και μικρές επιχειρήσεις, οι οποίες λειτουργούν  λιγότερο από 5 έτη.

Επιπλέον, αναφέρθηκε στα προγράμματα που ενισχύουν την  «πράσινη» μετάβαση  και  ψηφιακή αναβάθμιση  των επιχειρήσεων, στη βάση της στόχευσης της Ελληνικής Αναπτυξιακής Τράπεζας για ενίσχυση της βιωσιμότητας των επιχειρήσεων:

– Το  Ταμείο Ψηφιακής Αναβάθμισης,  συνολικού προϋπολογισμού  175 εκ. ευρώ  και
– Το  Ταμείο Πράσινων Συγχρηματοδοτούμενων Δανείων,  συνολικού προϋπολογισμού  415 εκ. ευρώ.

«Η ψηφιακή και «πράσινη» μετάβαση μπορεί να μεταμορφώσει το επιχειρείν, γι’ αυτό η  HDB  παρέχει τα εργαλεία που βοηθούν τη μικρομεσαία επιχειρηματικότητα προς επίτευξη του στόχου αυτού», υπογράμμισε η Διευθύνουσα Σύμβουλος της Ελληνικής Αναπτυξιακής Τράπεζας.
«Σε μια περίοδο υψηλών επιτοκίων, οι ευνοϊκοί όροι των χρηματοδοτικών εργαλείων της  HDB,  δίνουν την ευκαιρία στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις να μπουν στον κύκλο χρηματοδότησης.  Στην HDB ακούμε την αγορά και παρέχουμε χρηματοδοτικά εργαλεία που ανταποκρίνονται στις ανάγκες τους».

Στην ομιλία του με θέμα «επενδύσεις και κάλυψη ασθενών», ο κ. Θεόδωρος Τρύφων, Πρόεδρος της Πανελλήνιας Ένωσης Φαρμακοβιομηχανίας, μέλος του Δ.Σ. του ευρωπαϊκού συνδέσμου Medicines for Europe και συνδιευθύνων σύμβουλος του ομίλου ELPEN, τόνισε : «Το συνολικό ύψος των επενδύσεων που υλοποιούνται στην ΒΙ.ΠΕ Τρίπολης είναι 180 εκ.€, ενώ θα δημιουργηθούν τουλάχιστον 1.000 άμεσες θέσεις εργασίας. Οι επενδύσεις της ελληνικής φαρμακοβιομηχανίας θωρακίζουν το σύστημα υγείας από τις ελλείψεις και διασφαλίζουν την κάλυψη των ασθενών στα αναγκαία φάρμακα. Οι νέες παραγωγικές μονάδες της WINMEDICA -εταιρεία του ομίλου ELPEN– θα είναι σε θέση να καλύψουν το 25% των αναγκών για ογκολογικές θεραπείες μέχρι το 2028. Πρέπει να τονιστεί, ότι σύμφωνα με το ΙΟΒΕ, κάθε ευρώ επένδυσης στο φάρμακο, επιστρέφει στην οικονομία 3,2 ευρώ. Αυτό είναι ένας μοναδικός πολλαπλασιαστής που δείχνει τη μεγάλη προστιθέμενη αξία της ελληνικής φαρμακοβιομηχανίας στην εθνική οικονομία και κοινωνία».

Ο κ. Δημήτρης Δέμος, Αντιπρόεδρος της Πανελλήνιας Ένωσης Φαρμακοβιομηχανίας, και Αντιπρόεδρος & Δ/νων Σύμβουλος της εταιρείας DEMO, αναφέρθηκε στη συνεισφορά της ελληνικής φαρμακοβιομηχανίας στην έρευνα και την καινοτομία, σημειώνοντας ότι: «Είναι γεγονός ότι η υγεία προάγεται μέσω της καινοτομίας που δημιουργεί νέες θεραπευτικές λύσεις. Όμως, η ευρεία διάχυση των λύσεων αυτών στη καθημερινή θεραπευτική, σε παγκόσμιο επίπεδο και ειδικά σε χώρες με περιορισμένες οικονομικές δυνατότητες να αγοράσουν φάρμακα, που ολοένα και ακριβαίνουν, έρχεται μέσα από τη βιομηχανία γενόσημων η οποία δεν εξασφαλίζει απλώς προσιτό φάρμακο, σε μεγάλο μέρος του πλανήτη, αλλά μέσα από ενέργειες οριακής καινοτομίας βελτιώνει το αρχικό προϊόν, εξασφαλίζοντας ευκολία στη χρήση και καλύτερη συμμόρφωση με τη θεραπεία. Με την ολοκλήρωσή της επένδυσης, θα έχουμε για πρώτη φορά στη χώρα τη δυνατότητα της παραγωγής πρώτων υλών, ενώ και η DEMO θα συγκαταλέγεται στις 3 μεγαλύτερες μονάδες παραγωγής πενικιλινούχων & ογκολογικών φαρμάκων της Ευρώπης, καλύπτοντας το 35% των αναγκών της ΕΕ σε πενικιλινούχα και σε ογκολογικά φάρμακα. Η δημιουργία των νέων μονάδων παραγωγής θα συμβάλει στην οικονομική ανάπτυξη της ευρύτερης περιοχής, αφού θα σημάνει την τόνωση της απασχόλησης με τη δημιουργία χιλιάδων άμεσων και έμμεσων θέσεων εργασίας».

Η Υπουργός Τουρισμού Όλγα Κεφαλογιάννη  συμπύκνωσε το όραμα του Υπουργείου για το μέλλον του Ελληνικού Τουρισμού, κατά τον χαιρετισμό της στην Γενική Συνέλευση του Συνδέσμου Ελληνικών Τουριστικών Επιχειρήσεων (ΣΕΤΕ) που έγινε  στον Κέντρο Πολιτισμού «Σταύρος Νιάρχος».
Η κα Όλγα Κεφαλογιάννη έκανε ειδική αναφορά στις ενέργειες  και τις πολιτικές του Υπουργείου, πριν από μια δεκαετία, που από εκείνη την περίοδο, εστίαζαν στην ποιοτική ανάπτυξη και στη βελτίωση των ποιοτικών δεικτών του τουρισμού. Ειδικότερα, μεταξύ άλλων, ανέφερε τον εμπλουτισμό της τουριστικής προσφοράς με έμφαση στις ειδικές μορφές τουρισμού, τη βελτίωση του πλαισίου για την προσέλκυση επενδύσεων, με την απλοποίηση των διαδικασιών αδειοδότησης των καταλυμάτων και τη δημιουργία one-stop-shop στο Υπουργείο Τουρισμού για τουριστικές επενδύσεις.
Η κα Όλγα Κεφαλογιάννη τόνισε ωστόσο, ότι και σήμερα ο τουρισμός βρίσκεται σε ένα κομβικό σημείο και πρέπει να διασφαλιστούν οι προϋποθέσεις, ώστε να συνεχίσει και στο μέλλον να αποφέρει οφέλη για την εθνική οικονομία, αλλά και τις τοπικές κοινωνίες.
Η Υπουργός Τουρισμού, επεσήμανε τις νέες προκλήσεις που αντιμετωπίζει ο ελληνικός αλλά και ο διεθνής τουρισμός, όπως η κλιματική αλλαγή, η προστασία του φυσικού περιβάλλοντος, η επιβάρυνση των γενικών υποδομών, η διαχείριση υδάτινων πόρων, οι ελλείψεις σε ανθρώπινο δυναμικό, και τόνισε:
«Σχεδιάζουμε και υλοποιούμε, σήμερα, πολιτικές και δράσεις για τον Ελληνικό Τουρισμό των επόμενων δεκαετιών με γνώμονα έναν χρυσό κανόνα. Το μέτρο και την ισορροπία που έχουμε ανάγκη να τηρούμε. Τη μέριμνα για την προστασία του φυσικού και πολιτιστικού περιβάλλοντος. Τον σεβασμό στον άνθρωπο και στις τοπικές κοινωνίες… Με στόχο ξεκάθαρο και διακριτό.. Τη βιωσιμότητα, την ανθεκτικότητα, την ανταγωνιστικότητα των προορισμών και του τουριστικού προϊόντος. Η πολιτική μας βασίζεται σε μια ολιστική προσέγγιση, που στοχεύει στην ποιοτική ανάπτυξη του τουρισμού στη χώρα μας. Και ορίζει έναν νέο κύκλο ανάπτυξης, που αφήνει πίσω του την πετυχημένη πορεία που ξεκίνησε το 2012 και ανοίγει μια νέα, σημαντική σελίδα για τον ελληνικό τουρισμό».
Η κα Όλγα Κεφαλογιάννη, αναφέρθηκε συγκεκριμένα στις δράσεις και τον προγραμματισμό του Υπουργείου, για τη νέα εποχή του τουρισμού επισημαίνοντας:
Τη θεσμοθέτηση του Περιφερειακού Συμβουλίου Τουρισμού, του  Συμβουλίου Οινοτουρισμού, και του Παρατηρητήριου για τον Παράκτιο και Θαλάσσιο Τουρισμό στη Μεσόγειο.
Την επικαιροποίηση του πλαισίου για τους Οργανισμούς Διαχείρισης και Προώθησης Προορισμών.
Την απλοποίηση διαδικασιών που αφορούν στην αδειοδότηση τουριστικών υποδομών, όπως  κέντρα ιαματικού τουρισμού – θερμαλισμού, κέντρα θαλασσοθεραπείας.
Το Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο που θα προσδιορίζει έναν οργανωμένο τρόπο ανάπτυξης και θα θέτει βάσεις και κατευθύνσεις για την χρήση της γης στην τουριστική δραστηριότητα.
Την αξιοποίηση των πόρων του Ταμείου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας για την ανάπτυξη ειδικών μορφών τουρισμού, όπως ο χειμερινός και ορεινός τουρισμός, ο θαλάσσιος και ο καταδυτικός τουρισμός, ο τουρισμός υγείας και ευεξίας, ο αγροτουρισμός και ο γαστρονομικός τουρισμός.
Και η κα Όλγα Κεφαλογιάννη κατέληξε:
«Με τις πολιτικές και τις δράσεις που υλοποιούμε, προσβλέπουμε σε μακροπρόθεσμα οφέλη από τον τουρισμό, για όλη τη χώρα, για όσο το δυνατόν μεγαλύτερο μέρος της κοινωνίας. Δίκαια και ανταποδοτικά. Γιατί στον νέο κύκλο ανάπτυξης του ελληνικού τουρισμού που σχεδιάζουμε, η δικαιοσύνη και η ανταποδοτικότητα θα πρέπει να είναι η κεντρική μας μέριμνα. Ο ελληνικός Τουρισμός ΜΟΝΟ προσθέτει …Θέσεις εργασίας.. Εισόδημα, Φήμη, Κοινωνική συνοχή, Ευημερία» …

Η Διεθνής διάσταση

Προσφέροντας μια αναντικατάστατη υπηρεσία

Η ναυτιλία προσφέρει μια αναντικατάστατη υπηρεσία για την παγκόσμια οικονομία. Οι θαλάσσιες μεταφορές αποτελούν προϋπόθεση για την ευημερία δισεκατομμυρίων ανθρώπων παγκοσμίως, καθώς το 90% σχεδόν των εμπορευμάτων μεταφέρονται με πλοία. Το παγκόσμιο εμπόριο μέσω θαλάσσης αυξήθηκε κατά 2,4%1 το 2023, φθάνοντας τους 12,3 δισεκατομμύρια τόνους, με το μεγαλύτερο μέρος αυτών να αφορά τους τομείς χύδην ξηρού φορτίου (44,2%) και δεξαμενόπλοιων (25,2%).
Αν επιπλέον ληφθεί υπόψη και η απόσταση που διανύεται, ο τομέας της bulk/tramp ναυτιλίας, αποτελεί όχι μόνο τον μεγαλύτερο κλάδο της ναυτιλίας (καθώς αντιπροσωπεύει το 85% σχεδόν των συνολικών τονο-μιλίων) αλλά είναι και ο βασικός παράγοντας για τη ραγδαία αύξηση του παγκόσμιου θαλάσσιου εμπορίου, κατά τις τελευταίες δύο δεκαετίες.
Η ναυτιλία, ως κλάδος, χαρακτηρίζεται από ανθεκτικότητα και προσαρμοστικότητα, ιδιαίτερα σε έκτακτες καταστάσεις και κρίσεις όπως η πανδημία COVID-19, οι γεωπολιτικές εντάσεις και οι ένοπλες συγκρούσεις. Παρέχει έτσι τις ανεκτίμητες υπηρεσίες της κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες.

Η ναυτιλία είναι η ζωογόνος δύναμη της παγκόσμιας οικονομίας, μεταφέροντας απαραίτητα αγαθά για την ευημερία των ανθρώπων σε όλο τον κόσμο.

Ο καθοριστικός ρόλος της ελληνικής ναυτιλίας

Οι Έλληνες εφοπλιστές ελέγχουν πάνω από το 20% του παγκόσμιου εμπορικού στόλου σε όρους χωρητικότητας dwt, καθιστώντας την Ελλάδα τη μεγαλύτερη σε όρους πλοιοκτησίας χώρα στον κόσμο. Ο ελληνόκτητος εμπορικός στόλος, είναι ο μεγαλύτερος στον κόσμο, παρουσιάζοντας σταθερή ανάπτυξη. Την τελευταία μάλιστα δεκαετία, η συνολική χωρητικότητα του ελληνικού εμπορικού στόλου, που αποτελείται από 5.543 πλοία, έχει αυξηθεί κατά 53,5%.
Ο ελληνόκτητος στόλος είναι επίσης ο μεγαλύτερος cross-trader στον κόσμο, καθώς διακινεί φορτία μεταξύ τρίτων χωρών σε ποσοστό πάνω από 98% της χωρητικότητάς του. Αυτό το χαρακτηριστικό της ελληνικής ναυτιλίας, μαζί φυσικά με τη συνολική μεταφορική ικανότητα που διαθέτει, την καθιστούν απόλυτα απαραίτητη για το παγκόσμιο εμπόριο.
Η ελληνική ναυτιλία δραστηριοποιείται κυρίως στον τομέα της bulk/tramp ναυτιλίας, που εξειδικεύεται στη μεταφορά προϊόντων, όπως σιτηρά και γεωργικά προϊόντα, πετρέλαιο και φυσικό αέριο, σίδηρος, βωξίτης, αλουμίνιο και άλλα μεταλλεύματα, άνθρακα, λιπάσματα, χάλυβα, χημικά και δασικά προϊόντα. Ως εκ τούτου, μεταφέρει βασικά αγαθά που είναι αναγκαία για την επιβίωση και την ευημερία των πληθυσμών σε όλο τον πλανήτη. Καθώς ο τομέας της bulk/tramp ναυτιλίας χαρακτηρίζεται από ευελιξία, ο ελληνόκτητος στόλος έχει την ικανότητα να προσαρμόζεται άμεσα σε μεταβαλλόμενες ή νέες εμπορικές ροές και πρότυπα.

Η ναυτιλία έχει εξασφαλίσει διαχρονικά πολύ χαμηλό κόστος μεταφοράς.

Αναμένεται ωστόσο, ότι η διατήρηση ενός τόσο χαμηλού κόστους μεταφοράς, θα είναι ολοένα και πιο δύσκολη στο μέλλον. Ο λόγος είναι ότι η ναυτιλία θα πρέπει να κινηθεί προς τη χρήση εναλλακτικών ναυτιλιακών καυσίμων, με χαμηλές ή μηδενικές εκπομπές άνθρακα, που παρουσιάζουν μεγάλη διαφορά στην τιμή από τα παραδοσιακά ορυκτά καύσιμα. Σχετικά πρόσφατα δεδομένα, δείχνουν ότι τα συμβατικά ορυκτά καύσιμα για τη ναυτιλία, μπορεί να είναι έως και 5-6 φορές φθηνότερα από τα βιοκαύσιμα και 10-12 φορές φθηνότερα από τα συνθετικά καύσιμα.

Ένας ενεργειακά αποδοτικός τρόπος μεταφοράς αγαθών για ένα βιώσιμο μέλλον

Η στρατηγική σημασία της ναυτιλίας και κατ’ επέκταση της ελληνικής ναυτιλίας, για το μέλλον του πλανήτη, αναδεικνύεται επίσης μέσα από την ενεργειακή αποδοτικότητα του κλάδου. Η ναυτιλία διαδραματίζει κυρίαρχο ρόλο στην αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής, επιδεικνύοντας αξιοσημείωτη πρόοδο στη μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου (Greenhouse Gas – GHG).
Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι, ότι ενώ το παγκόσμιο εμπόριο δια θαλάσσης έχει αυξηθεί ραγδαία, έχοντας σχεδόν διπλασιαστεί, σε λιγότερο από 25 χρόνια, οι εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα (CO2) που αποδίδονται στη ναυτιλία δεν παρουσιάζουν ανάλογη αύξηση. Αντίθετα, το ποσοστό των παγκόσμιων εκπομπών CO2 από τη ναυτιλία έχει μειωθεί, γεγονός που επιβεβαιώνει ότι η ναυτιλία αποτελεί το πιο ενεργειακά αποδοτικό μέσο μεταφοράς εμπορευμάτων. Συνεπώς, η ναυτιλία δε μεταφέρει μόνο το μεγαλύτερο μέρος του παγκόσμιου εμπορίου, αλλά βελτιώνει σταθερά και σημαντικά το περιβαλλοντικό της αποτύπωμα.

Η ελληνική ναυτιλία κατέχει την πρώτη θέση στον κόσμο και δραστηριοποιείται κυρίως στην bulk/tramp ναυτιλία, με σημαντική παρουσία σε όλους τους ναυτιλιακούς τομείς.

Η Ευρωπαϊκή διάσταση

Η ευρωπαϊκή ναυτιλία έχει διαδραματίσει καθοριστικό ρόλο στη διασφάλιση της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας της ΕΕ για πολλές δεκαετίες, καθώς σχεδόν το 74% του εξωτερικού εμπορίου της ΕΕ, διεξάγεται μέσω θαλάσσης.

Αυτό έχει επιτευχθεί κυρίως με τη μεταφορά τεράστιων ποσοτήτων βασικών αγαθών, όπως τρόφιμα, πρώτες ύλες και ενεργειακά προϊόντα από/ προς και μεταξύ των ευρωπαϊκών χωρών, με σχετικά χαμηλό κόστος και με αξιόπιστο τρόπο.

Το 2023, το 76% του εξωτερικού εμπορίου αγροτικών προϊόντων της ΕΕ μεταφέρθηκε με πλοία, ενώ για ορισμένα προϊόντα, σχεδόν όλες οι ποσότητες εισαγωγών ή εξαγωγών διακινήθηκαν μέσω θαλάσσης, π.χ. κριθάρι (95%), σιτάρι (94%), σπόροι σόγιας (93%), ελαιόλαδο (93%), ρύζι (88%), τσάι (87%) και καφές (82%). Οι θαλάσσιες μεταφορές αντιπροσωπεύουν επίσης το μεγαλύτερο μέρος του εξωτερικού εμπορίου της ΕΕ σε άλλες σημαντικές πρώτες ύλες, όπως χημικά (80%), λιπάσματα (86%), σίδηρος και χάλυβας (83%) και κλωστοϋφαντουργικά προϊόντα (77%)8.
Επιπρόσθετα, η ναυτιλία αποτελεί καταλυτικό παράγοντα για την ενεργειακή ασφάλεια της ΕΕ, ιδιαίτερα λαμβάνοντας υπόψη τις πρόσφατες γεωπολιτικές εντάσεις και τις πολιτικές αποφάσεις για διαφοροποίηση των πηγών προμήθειας ενέργειας. Με δεδομένο ότι τα Κράτη Μέλη της ΕΕ βασίζονται σε πολύ μεγάλο βαθμό στην εισαγόμενη ενέργεια, είναι προφανές ότι χωρίς τη ναυτιλία η οικονομία της Ευρώπης θα κινδύνευε.

Η EE, δίνει έμφαση στην ενίσχυση της οικονομικής ασφάλειας και της ανταγωνιστικότητας των βιομηχανιών της έναντι άλλων χωρών και περιοχών του κόσμου. Η επιτυχία του Green Deal Industrial Plan που αποσκοπεί στην υποστήριξη της ανταγωνιστικότητας της πράσινης βιομηχανίας της ΕΕ και σε μια ταχεία μετάβαση στην κλιματική ουδετερότητα, καθώς και άλλων σχετικών νομοθετικών πρωτοβουλιών, βασίζονται σε μεγάλο βαθμό στη ναυτιλία. Για παράδειγμα, μέσω θαλάσσης μεταφέρονται ήδη οι μεγαλύτερες ποσότητες προϊόντων καθαρής ενέργειας προς/από την ΕΕ 71,9% για τα υγρά βιοκαύσιμα, 92,3% για τις ανεμογεννήτριες και 81,9% για τα φωτοβολταϊκά πάνελς.

Επιπλέον, η καθοριστική συμβολή της ευρωπαϊκής ναυτιλίας στην οικονομία της ΕΕ, αντανακλάται και στο ότι καταγράφεται σταθερά θετικό ισοζύγιο από τις υπηρεσίες θαλάσσιων μεταφορών. Αυτό μεταφράζεται σε δισεκατομμύρια ευρώ ετησίως, που εισπράττουν τα Κράτη Μέλη της ΕΕ, με το συνολικό ποσό σωρευτικά από το 2010 να υπερβαίνει τα 340 δισεκατομμύρια ευρώ, ακολουθώντας ανοδική πορεία τα τελευταία χρόνια. Προκειμένου να διατηρηθεί αυτή η τάση, η ΕΕ θα πρέπει να συνεχίσει να προωθεί ενεργά τη σύναψη Συμφωνιών Ελεύθερων Συναλλαγών με τρίτες χώρες, συμπεριλαμβανομένης της απελευθέρωσης των υπηρεσιών θαλάσσιων μεταφορών, με σκοπό τη διευκόλυνση των δραστηριοτήτων παγκοσμίως του στόλου που ελέγχεται από την ΕΕ.

Η ναυτιλία της ΕΕ είναι κλάδος στρατηγικής σημασίας για την ασφάλεια και την αυτονομία της ΕΕ και έχει καταλυτικό ρόλο για την ανταγωνιστικότητα των ευρωπαϊκών επιχειρήσεωνκαι τις ευρωπαϊκές εξαγωγές.

Ο ΣΕΒ ξεδιπλώνει δέσμη δράσεων για την ενδυνάμωση όλων των επιχειρήσεων στην ΤΝ

Σε μια εποχή εκθετικών αλλαγών στην τεχνολογία κερδίζουν όσοι κινούνται γρήγορα.
Όσο πιο ολοκληρωμένη είναι η προσέγγιση σε επιχειρηματικά δεδομένα, τεχνολογικές υποδομές και κατάλληλες δεξιότητες, τόσο μεγαλύτερες οι πιθανότητες επιτυχίας.
Αποσπασματικές προσπάθειες εφαρμογής της Τεχνητής Νοημοσύνης έχουν 50% πιθανότητα εγκατάλειψης στα πρώτα τρία χρόνια.
Η τεχνητή νοημοσύνη είναι πολύ σημαντική για να μη ρυθμιστεί αλλά και πολύ σημαντική για να ρυθμιστεί με κακό τρόπο. Σωστά προσπαθεί η ΕΕ να θέσει πλαίσιο για την ΤΝ. Η αποτελεσματικότητα του ΑΙ Act θα κριθεί στην εφαρμογή του.

Σημαντικά οφέλη για τις επιχειρήσεις, και πολλαπλασιαστής που ξεπερνάει το 3.5. Όμως παράλληλα, υπάρχουν και σημαντικές ανάγκες προσαρμογής σε κάθε διάσταση της ΤΝ. Για παράδειγμα, στην Ευρώπη του 2030, θα υπάρχει έλλειμμα περίπου 8εκ. εξειδικευμένων ανθρώπων στις τεχνολογίες αιχμής, αν συνεχιστούν οι σημερινοί ρυθμοί παραγωγής ταλέντου.
Η Ελλάδα μπορεί να πρωτοπορήσει στην ΤΝ εφόσον κινηθεί γρήγορα και αναπτυχθούν ερευνητικά προγράμματα και υποδομές υψηλού επιπέδου, σε συνεργασία και με ακαδημαϊκά ιδρύματα του εξωτερικού, και αξιοποιηθεί η αριστεία των Ελλήνων επιστημόνων σε ολόκληρο τον κόσμο. Ετήσιες δημόσιες επενδύσεις €50εκ. στην έρευνα και ανάπτυξη για την τεχνητή νοημοσύνη μπορούν να στηρίξουν τη μετάβαση της χώρας στη νέα εποχή.

Σύμφωνα με διεθνείς εκτιμήσεις, οι επιχειρήσεις που εισάγουν λύσεις τεχνητής νοημοσύνης, αξιοποιούν μόνο το 30% των δυνατοτήτων που τους παρέχουν, ενώ 1 στις 2 εγκαταλείπει την προσπάθεια έπειτα από 3 χρόνια. Οι λόγοι συνδέονται με τα κόστη του εγχειρήματος, την πρόσβαση σε υπολογιστική ισχύ, τεχνογνωσία και δεξιότητες, την προϋπάρχουσα ψηφιακή και τεχνολογική ωριμότητα της επιχείρησης, την επάρκεια και καταλληλότητα των δεδομένων που έχει στη διάθεσή της, αλλά και το ρυθμιστικό πλαίσιο που συνδέεται με την ανάπτυξη και εφαρμογή ΑΙ από τις επιχειρήσεις.

Τα ζητήματα αυτά, και πολλά ακόμα, συζητήθηκαν κατά τη διάρκεια της ανοιχτής εκδήλωσης, με τίτλο «Άνθρωποι και Επιχειρήσεις την εποχή της Τεχνητής Νοημοσύνης», που διοργάνωσε ο ΣΕΒ, στο πλαίσιο της πρωτοβουλίας του «R U AI?», με προσκεκλημένο τον Δρ. Κωνσταντίνο Δασκαλάκη, Πρόεδρο της Εθνικής Επιτροπής για την Τεχνητή Νοημοσύνη, και διακεκριμένους επιστήμονες και στελέχη της αγοράς, τη Δευτέρα 3 Ιουνίου.

Παρουσιάζοντας τη δέσμη δράσεων του ΣΕΒ για την Τεχνητή Νοημοσύνη «R U AΙ?», ο Γενικός Διευθυντής του ΣΕΒ, Δρ. Γιώργος Ξηρογιάννης, τόνισε ότι «η ΤΝ αφορά όλες τις επιχειρήσεις, ανεξάρτητα από τον κλάδο, το μέγεθος ή τη γεωγραφική τους τοποθεσία. Πραγματικοί αποδέκτες της πληροφορίας είναι σημαντικό να είναι οι δυναμικές μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις, που θέλουν να αξιοποιήσουν την τεχνολογία ως μοχλό ανάπτυξής τους. Τα οφέλη της τεχνητής νοημοσύνης είναι σημαντικά και εκτείνονται σε ολόκληρο το εύρος επιχειρηματικών λειτουργιών».

Κατά τη συζήτηση που ακολούθησε, ανάμεσα στον Δρ. Κωνσταντίνο Δασκαλάκη και τον Πρόεδρο της Επιτροπής Καινοτομίας του ΣΕΒ, κ. Μάρκο Βερέμη, συζητήθηκε η επίδραση της τεχνητής νοημοσύνης στην οικονομία και στην κοινωνία, οι δυνατότητες των εργαλείων ΑΙ, η δυναμική που μπορούν να προσφέρουν οι Έλληνες επιστήμονες και ερευνητές για την προοπτική της χώρας στην εποχή της τεχνητής νοημοσύνης, αλλά και η επίδραση του ρυθμιστικού πλαισίου στην ανάπτυξη και εφαρμογή λύσεων ΑΙ.

Ανοίγοντας τη συζήτηση, ο κ. Βερέμης αναφέρθηκε στη συνεχή προσπάθεια του ΣΕΒ να ενθαρρύνει την υιοθέτηση της καινοτομίας από την ελληνική επιχειρηματικότητα, όλων των μεγεθών, σημειώνοντας ότι η τεχνολογία παράγει στη χώρα μας μόλις το 1% του ΑΕΠ. Τόνισε ακόμη ότι η Ελλάδα έχασε το τραίνο του «software» και σήμερα έχει την ευκαιρία -εάν κινηθεί γρήγορα- να ανέβει στο τραίνο της νέας τεχνολογίας της ΤΝ. Επισήμανε τη σημασία των δεδομένων που αποτελούν το καύσιμο της ΤΝ και κάλεσε τις επιχειρήσεις να τολμήσουν να κάνουν τα πρώτα βήματα, ξεκινώντας να αξιοποιούν έτοιμα εργαλεία ΤΝ (όπως το GPT). Σχολίασε ακόμη το θέμα της ρύθμισης από την ΕΕ, σημειώνοντας ότι θα πρέπει «η ρύθμιση να αντισταθμίζεται από μια παραγωγική στρατηγική».

Σε ό,τι αφορά τις επιχειρήσεις, ο Δρ. Δασκαλάκης σημείωσε πως μπορούν να επιλέξουν τρεις δρόμους για την αξιοποίηση της τεχνητής νοημοσύνης, λαμβάνοντας υπόψη τη φύση και τα χαρακτηριστικά της παραγωγικής τους διαδικασίας: «1) Μπορούν να χρησιμοποιήσουν οριζόντιες εφαρμογές και υπηρεσίες που προσφέρουν οι τεχνολογικοί κολοσσοί, ενσωματώνοντάς τες στην παραγωγή τους, 2) Να προσαρμόσουν υφιστάμενες λύσεις οριζόντιας χρήσης στις δικές τους ανάγκες, και 3) Να αναπτύξουν κάθετες εφαρμογές με χρήση δικών τους δεδομένων, που μπορούν να οδηγήσουν σε ανάπτυξη εντελώς νέων εργαλείων, πράγμα που προϋποθέτει «in-house» ομάδα ανάπτυξης». Σε ό,τι αφορά τη δυνατότητα της Ελλάδας να πρωτοπορήσει στην εποχή της τεχνητής νοημοσύνης, υπογράμμισε πως «κάτι τέτοιο προϋποθέτει πως θα αναπτυχθούν ερευνητικά προγράμματα υψηλού επιπέδου, σε συνεργασία και με ακαδημαϊκά ιδρύματα του εξωτερικού, ώστε να αξιοποιηθεί η αριστεία των Ελλήνων επιστημόνων σε ολόκληρο τον κόσμο. Διαθέτουμε εξαιρετικό ανθρώπινο δυναμικό, αλλά χρειαζόμαστε πόρους και υποδομές. Τέλος, επισήμανε ότι ετήσιες δημόσιες επενδύσεις €50εκ. στο R&D για την τεχνητή νοημοσύνη μπορούν να στηρίξουν τη μετάβαση της χώρας στη νέα εποχή».

Αναφερόμενη στον Οδηγό του ΣΕΒ για την Τεχνητή Νοημοσύνη, η κα Μάγκυ Αθανασιάδη, Διευθύντρια του Τομέα Βιομηχανίας, Ανάπτυξης, Τεχνολογίας και Καινοτομίας του ΣΕΒ, εστίασε στις ωφέλειες που μπορούν να αποκομίσουν οι επιχειρήσεις υιοθετώντας λύσεις τεχνητής νοημοσύνης. Σημείωσε ότι «παγκοσμίως, κάθε €1 που επενδύεται στην ΤΝ, αποδίδει 3,5 φορές, με απόσβεση σε 14 μήνες, ενώ 1 στις 5 επιχειρήσεις που υιοθέτησαν λύσεις ΑΙ παρατήρησαν αύξηση μεριδίου αγοράς, βελτιωμένη εμπειρία πελάτη και αναβαθμισμένη παραγωγικότητα εργαζομένων. Επιπλέον ωφέλειες αφορούν σε 10%-20% αύξηση πωλήσεων, 13% υψηλότερη κερδοφορία, καθημερινή εξοικονόμηση χρόνου ανά εργαζόμενο της τάξης των 2 ωρών, και 44% ταχύτερη περαίωση εργασιών ρουτίνας.»

Ο κ. Γιάννης Λουμάκης, Chairman of Board & Managing Director της UNISYSTEMS, στην παρέμβασή του τόνισε ότι «η ΤΝ απελευθερώνει τεράστιες δυνάμεις αύξησης της παραγωγικότητας και της ανάπτυξης, που παρόμοιες δεν έχουμε ξαναδεί στη εξέλιξη της ανθρωπότητας. Ο δρόμος υιοθέτησης της ΤΝ θα είναι διαφορετικός για κάθε εταιρεία ή οργανισμό ανάλογα με τον βαθμό ψηφιακής ετοιμότητας που έχει. Το μόνο σίγουρο είναι ότι όσοι ξεκινήσουν γρήγορα θα κερδίσουν, γιατί οι αλλαγές θα είναι εκθετικές και όσοι μείνουν πίσω δεν θα μπορούν εύκολα να καλύψουν τον χαμένο χρόνο.»

Ο Δρ. Γιάννης Μαστρογεωργίου, Ειδικός Γραμματέας Μακροπρόθεσμου Σχεδιασμού, επισήμανε ότι «η Τεχνητή Νοημοσύνη αποτελεί τη σημαντικότερη πρόκληση για την Ανθρωπότητα, τη Δημοκρατία, την Οικονομία και την Απασχόληση. Κυρίως, στο θέμα της απασχόλησης και της παραγωγικότητας πρέπει να διαχωρίσουμε ανάμεσα στην ικανότητα που διαθέτει η ΑΙ να επηρεάσει προς την κατεύθυνση είτε του «automation» είτε του «augmentation». Όπως πάντα στην ιστορία της Τεχνολογίας, έτσι και τώρα, οφείλουμε να επενδύσουμε πολύ περισσότερο στην προοπτική του «augmentation» της ανθρώπινης διάστασης στην απασχόληση παρά στον αμετροεπή και καθολικό αυτοματισμό. Η ΑΙ μπορεί να μας βοηθήσει, αλλά δεν πρέπει να μας υποκαταστήσει».

Υπογραμμίζοντας τη στοχευμένη υιοθέτηση λύσεων τεχνητής νοημοσύνης και την προτεραιοποίηση της ασφάλειας ως προϋποθέσεις επιτυχίας, ο κ. Απόστολος Καζάκος, Γενικός Διευθυντής Στρατηγικής Ομίλου της EUROBANK A.E., σημείωσε πως «όπως κάθε τεχνολογική εξέλιξη, έτσι και η ΤΝ έχει έρθει για να βελτιώσει τη ζωή μας. Ασφαλώς, η σωστή χρήση της προϋποθέτει προσεκτικά βήματα και μπορεί να έχει εφαρμογή και θετική επίδραση σε διαφορετικούς τομείς της καθημερινότητάς μας, όπως εργασία, υγεία, παιδεία, ασφάλεια ακόμα και στην κοινωνική μας ζωή. Στη Eurobank, ήδη, αξιοποιούμε την τεχνητή νοημοσύνη, αλλά σε πολύ συγκεκριμένες δράσεις και εφαρμόζοντας ένα πλαίσιο αυστηρής διακυβέρνησης. Όσο εξελίσσεται, την κατανοούμε καλύτερα και άρα τη διαχειριζόμαστε ανάλογα. Η χρήση της αναμένεται πως θα αυξηθεί».

Ο κ. Νίκος Γιαννακάκης, Γενικός Διευθυντής του Ομίλου MOTOROIL ανέφερε ότι «σαν πρώτιστο μέλημα η επιχείρηση πρέπει να ξεκαθαρίσει την προσέγγισή της, αλλά και τα αναμενόμενα οφέλη από τη χρήση του ΑΙ. Η επανάσταση που φέρνει το ΑΙ έχει 3 ιδιαίτερα χαρακτηριστικά: την ταχύτητα, τη σύνθεση μιας σειράς καινοτόμων τεχνολογιών, αλλά και την ανάδειξη των data στο νέο capital asset των εταιρειών. Η MOTOROIL ξεκίνησε την ανάπτυξη των AI use cases έχοντας αναλύσει διεξοδικά την επίπτωση, την πολυπλοκότητα, αλλά κα την ποιότητα των απαιτούμενων δεδομένων. Το MOTOROIL AI garage, είναι η καινοτόμος προσέγγιση στη διάχυση της ΑΙ γνώσης, αλλά και τη διάδρασή της με όλο τον οργανισμό. Η ηγεσία και στην περίπτωση του ΑΙ είναι καθοριστικός παράγοντας, με τον ρόλο του Chief AI Officer να είναι ενσωματωμένος στη διοικητική ομάδα».
Προσφέροντας μια αναντικατάστατη υπηρεσία

Η ναυτιλία προσφέρει μια αναντικατάστατη υπηρεσία για την παγκόσμια οικονομία. Οι θαλάσσιες μεταφορές αποτελούν προϋπόθεση για την ευημερία δισεκατομμυρίων ανθρώπων παγκοσμίως, καθώς το 90% σχεδόν των εμπορευμάτων μεταφέρονται με πλοία. Το παγκόσμιο εμπόριο μέσω θαλάσσης αυξήθηκε κατά 2,4%1 το 2023, φθάνοντας τους 12,3 δισεκατομμύρια τόνους, με το μεγαλύτερο μέρος αυτών να αφορά τους τομείς χύδην ξηρού φορτίου (44,2%) και δεξαμενόπλοιων (25,2%).
Αν επιπλέον ληφθεί υπόψη και η απόσταση που διανύεται, ο τομέας της bulk/tramp ναυτιλίας, αποτελεί όχι μόνο τον μεγαλύτερο κλάδο της ναυτιλίας (καθώς αντιπροσωπεύει το 85% σχεδόν των συνολικών τονο-μιλίων) αλλά είναι και ο βασικός παράγοντας για τη ραγδαία αύξηση του παγκόσμιου θαλάσσιου εμπορίου, κατά τις τελευταίες δύο δεκαετίες.
Η ναυτιλία, ως κλάδος, χαρακτηρίζεται από ανθεκτικότητα και προσαρμοστικότητα, ιδιαίτερα σε έκτακτες καταστάσεις και κρίσεις όπως η πανδημία COVID-19, οι γεωπολιτικές εντάσεις και οι ένοπλες συγκρούσεις. Παρέχει έτσι τις ανεκτίμητες υπηρεσίες της κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες.

Σχεδόν αμέσως με την λήξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και την συνθηκολόγηση της Ιαπωνίας, η ανθρωπότητα και οι κυβερνήσεις που την διοικούν, επιδόθηκαν σε μια σειρά μέτρων και πρωτοβουλιών, με στόχο την ειρήνη και την ανασυγκρότηση των καταστροφών σε υποδομές, έμψυχο δυναμικό και βέβαια της παγκόσμιας οικονομίας.

Για τον σκοπό αυτό, δημιουργήθηκαν φορείς και οργανισμοί, όπως ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών (ΟΗΕ) με 193 μέλη, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) ο Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου (ΠΟΕ) και πολλοί άλλοι, με περιφερειακό κυρίως χαρακτήρα. Στόχος, όπως προαναφέραμε, η διαρκής ειρήνη και επίλυση τοπικών διενέξεων χωρίς πολεμικές διαδικασίες, ρόλος κυρίως του ΟΗΕ, η αντιμετώπιση θεμάτων υγείας, όπως ενδημικές ή πανδημικές ασθένειες αλλά και τοπικοί λιμοί, σε χώρες με ασθενείς οικονομίες, ρόλος που επαφίεται στον ΠΟΥ και τέλος η διαφύλαξη της αναγκαιότητας της ελεύθερης διακίνησης προϊόντων, υπηρεσιών ακόμα και εργατικού δυναμικού, προκειμένου να δοθεί η δυνατότητα της ισορροπημένης ανάπτυξης όλων των κρατών και μέσω αυτής, να συντηρηθεί η παγκόσμια συνεργασία και ειρήνη (ΠΟΕ). Πράγματι, εάν εξαιρέσουμε μερικούς τοπικούς πολέμους, όπως της Κορέας, στις αρχές του 1950, του Βιετνάμ, στη δεκαετία του ’60 και του Αφγανιστάν λίγο αργότερα, πόλεμοι, που κυρίως ήταν τα απόνερα του ψυχρού πολέμου μεταξύ Αμερικής και Ρωσίας, δηλαδή μεταξύ ελεύθερης οικονομίας και υπαρκτού σοσιαλισμού, η ανθρωπότητα και η παγκόσμια οικονομία γνώρισαν και βίωσαν μια μακρά περίοδο, πάνω από 60 χρόνια, ειρήνης και ταχείας ανάπτυξης. Προϊόντα, τεχνολογία, και επιστημονικό δυναμικό, διακινήθηκαν, χωρίς ιδιαίτερα εμπόδια, με αποτέλεσμα ακόμα και χώρες όπως η Ρωσία και η Κίνα, προπύργια του κομμουνιστικού συστήματος, να ασπαστούν σε μεγάλο βαθμό τους κανόνες της ελεύθερης οικονομίας και να γίνουν μέλη ακόμα και του ΠΟΕ, που θέτει αυστηρούς κανόνες, προκειμένου να διαφυλάξει την απρόσκοπτη διακίνηση προϊόντων και υπηρεσιών μεταξύ των χωρών μελών του. Έτσι μπήκαμε στην περίφημη εποχή της παγκοσμιοποίησης, ιδιαίτερα μετά την λήξη του ψυχρού πολέμου, στη δεκαετία του ΄80, με απίστευτα φαινόμενα όπως η ανάπτυξη της διαλυμένης Ιαπωνίας, η οποία έφτασε ακόμα και να είναι η δεύτερη οικονομία στον κόσμο, μέχρι βέβαια τη ραγδαία ανάπτυξη της Κίνας. Οι δύο αυτές χώρες, είναι σήμερα, οι κύριες δανείστριες χώρες, που συντηρούν το δημόσιο χρέος της Αμερικής, αφού η μεν Ιαπωνία διαθέτει Αμερικάνικα κρατικά ομόλογα πάνω από 1 τρισεκατομμύριο 200 δισεκατομμύρια δολάρια και η Κίνα λίγο λιγότερα του 1 τρισεκατομμυρίου. Η Κορέα και κυρίως η Νότια, να γίνει σοβαρός προμηθευτής τεχνολογικών προϊόντων αλλά και Ναυπηγικής Βιομηχανίας, η Κίνα να μετατραπεί σε παγκόσμιο παράγοντα οικονομικής ισχύος και εξαγωγής τελικών προϊόντων αλλά και πρώτων υλών (σπάνιες γαίες), η Ρωσία να γίνει επίσημα, μαζί βέβαια με τις χώρες του κόλπου, ο παγκόσμιος προμηθευτής ορυκτών καυσίμων, με ανυπολόγιστα οικονομικά οφέλη για αυτές τις χώρες, αλλά και για την ανάπτυξη των ευρωπαϊκών χωρών όπως Γερμανία, Ιταλία, εντελώς διαλυμένες μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Σοβαρό έλλειμμα, της παγκοσμιοποίησης, βέβαια, η έλλειψη μέριμνας, για την ισορροπημένη ανάπτυξη πολλών κρατών της Αφρικής και κυρίως της υποσαχάριας, με αποτέλεσμα τις συνεχείς διενέξεις με εμφύλιους πολέμους, λιμούς και ασθένειες, που συχνά μετατράπηκαν σε πανδημίες που ταλαιπώρησαν όλη την διεθνή κοινότητα. Μεγάλο λάθος, παρά την δημιουργία οργανισμών όπως η Παγκόσμια Τράπεζα, που στόχο έχει την στήριξη με κεφάλαια των υποδομών και την ανάπτυξη των εν λόγω χωρών. Καθώς βέβαια και του ΟΗΕ, που όφειλε να παρεμβαίνει πιο αποτελεσματικά, στην ειρηνική επίλυση των εμφύλιων πολέμων, σε αυτές τις περιοχές. Και ενώ « με αυτά και με κείνα», η παγκόσμια οικονομία κινείτο στις ράγες που τέθηκαν μετά τις τραυματικές εμπειρίες δύο Παγκόσμιων Πολέμων, και μάλιστα μέσα σε 20 σχεδόν χρόνια, έρχεται μια νέα εποχή, που βάζει σε αμφισβήτηση τους κανόνες της ελεύθερης διακίνησης προϊόντων, την συνεργασία μεταξύ χωρών με ισχυρό κοινωνικό και οικονομικό αποτύπωμα , που συμμετέχουν μάλιστα στα όργανα του ΟΗΕ -ΠΟΥ και ΠΟΕ και δημιουργούν προϋποθέσεις αθέμιτου ανταγωνισμού, επιλεκτικής γεωπολιτικής διακίνησης αγαθών και πρώτων υλών, με τρομακτικές συνέπειες στις επιμέρους εθνικές οικονομίες και βεβαίως στην ευημερία των πολιτών. Μεταξύ αυτών, η μάστιγα του πληθωρισμού, που πλήττει όλους σχεδόν τους πληθυσμούς και κυρίως βέβαια τα μεσαία και κατώτερα στρώματα, που όμως αποτελούν το 90% του παγκόσμιου πληθυσμού. Τα μέτρα που λαμβάνουν τα αρμόδια όργανα, τουλάχιστον στο δυτικό κόσμο, όπως η Κεντρική Τράπεζα της Αμερικής ( FED) και της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΚΤ) για τη αντιμετώπιση του πληθωρισμού, έχουν σαν αποτέλεσμα την μείωση της ανάπτυξης ( βλέπε Γερμανία, Γαλλία), την αύξηση της ανεργίας και την μείωση της ανταγωνιστικότητας. Πληθωρισμός και ανάπτυξη, είναι ένα μπαλόνι που όταν πιέζεις, με δημοσιονομικά μέτρα, την μια πλευρά για να την περιορίσεις, τότε σου φουσκώνει η άλλη και αντίστροφα.

Ο μόνος υγιής τρόπος ισορροπίας, είναι η ανταγωνιστικότητα, η ελεύθερη διακίνηση προϊόντων, η συνεργασία χωρών στο χώρο της έρευνας, και η ανάπτυξη, όπως προαναφέραμε, χωρών με χαμηλά στάνταρ βιοτικών και οικονομικών επιπέδων. Αντ΄αυτών σήμερα, είναι ξεκάθαρο, ότι αναπτύσσονται δύο άκρως επιθετικά και ανταγωνιστικά groups, αυτό της Δύσης, με πρωτοβουλία της Αμερικής και αυτό της Ανατολής, με πρωτεργάτη την Κίνα και την Ρωσία. Και βεβαίως, γύρω από αυτές τις συμμαχίες, συντάσσονται και ένα σωρό άλλα κράτη, συμβάλλοντας μέσω των δασμών στον περιορισμό της ελεύθερης διακίνησης φθηνών προϊόντων και πρώτων υλών, με αποτέλεσμα την συρρίκνωση της αγοραστικής δύναμης της πλειονότητας των πολιτών, την συρρίκνωση της οικονομικής ανάπτυξης, κυρίως στη Ευρώπη, και βεβαίως μιας ανυπολόγιστης έντασης, ανάλογη αυτών που προϋπήρχαν της έναρξης των δύο Παγκόσμιων Πολέμων.
Η δικαιολογία; η προστασία της ανταγωνιστικότητας των εγχώριων επιχειρήσεων κόντρα στη ραγδαία ανάπτυξη της Κίνας, της Ινδίας ακόμα και της Ρωσίας στον τομέα της ενέργειας. Βέβαια, να προσθέσουμε, σαν αφορμή και τον πόλεμο Ρωσίας-Ουκρανίας. Και οι δύο όμως αυτοί λόγοι, στερούνται ανάλογης ιστορικής εμπειρίας και είναι δυσανάλογοι της διακύβευσης της παγκόσμιας ανάπτυξης και ειρήνης. Φαίνεται, ότι οι ηγέτες και των δύο αυτών πόλων, έχουν αρχίσει να ξεχνάνε τις συνέπειες των δύο παγκόσμιων πολέμων, καθώς και τα οφέλη της παγκοσμιοποίησης που επακολούθησε με σαφή ευεργετικά αποτελέσματα για την ειρήνη και την ευημερία της παγκόσμιας κοινότητας.

Η Αμερική, γελιέται αν πιστεύει ότι έχει συμφέρον να συνεχίσει και να εντείνει τον οικονομικό πόλεμο με την Κίνα και τις άλλες χώρες του ανατολικού group. Το μεγάλο της όπλο, για πολλά χρόνια, στην εποχή της ελεύθερης διακίνησης προϊόντων, ήταν η κυριαρχία του δολαρίου, σαν επίσημο μέσο συναλλαγών αλλά και συσσώρευσης κεφαλαίων, ενώ με την συνθήκη του Breeton Woods, κατέστητο σημείο αναφοράς, για πολλά χρόνια, σχεδόν όλων των βασικών Εθνικών Νομισμάτων.

Σήμερα, χάνει διαρκώς έδαφος και σημασία και η μία χώρα μετά την άλλη, σπεύδουν να υιοθετήσουν νομίσματα όπως το κινέζικο yuan, το ρωσικό ρούβλι, το αραβικό ριάλ (riyal) και άλλα. Παράλληλα, με τους δασμούς και την απομόνωση, αυξάνεται το κόστος κάποιων απαραίτητων πρώτων υλών, ειδικά για νέες τεχνολογίες, αφού μέχρι στιγμής τουλάχιστον, η Κίνα παράγει το 70-75% αυτών των ανεκτίμητων υλών. Ακόμα και τα ορυκτά καύσιμα, που τόσο έχουν δαιμονοποιηθεί και καλώς ίσως, για το περιβάλλον, θα συντηρήσουν την αξία τους για τουλάχιστον άλλα 30 χρόνια αφού οι εναλλακτικές ΑΠΕ (Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας) συνεχίζουν να αναπτύσσονται με αργούς ρυθμούς, ενώ το κόστος τους είναι δυσβάσταχτο για τις περισσότερες χώρες. Αυτό άλλωστε το επισημαίνουν και σοβαροί οικονομικοί παράγοντες διεθνώς. Με απλά λόγια, η Αμερική, δεν έχει λόγους να φοβάται την ανάπτυξη της Κίνας γιατί και αν αυτή ξεπεράσει το ΑΕΠ της Αμερικής σύντομα, το κατά κεφαλήν εισόδημα των Αμερικανών, η Κίνα θα χρειαστεί ίσως άλλα 300 χρόνια για να το ισοσκελίσει. και αυτό που μετράει, η έπρεπε να μετράει, είναι το κατά κεφαλήν εισόδημα, δηλαδή η ευημερία ενός λαού και όχι το απόλυτο ύψος του ΑΕΠ. Άλλο 330 εκατομμύρια κάτοικοι της Αμερικής και άλλο 1 δισεκατομμύριο 300 εκατομμύρια της Κίνας. Η Κίνα πρέπει να ξεπεράσει 4 τουλάχιστον φορές το ΑΕΠ της Αμερικής όταν σήμερα υπολείπεται σχεδόν 7 τρις!… «Ζήσε Μάη μου».

Και πάμε στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Έχουν περάσει 70 χρόνια από την αρχική ιδέα των εμπνευστών της, 43 χρόνια από την τελική της διακήρυξη, 22 χρόνια από την νομισματική της ένωση και μόνο ένωση δεν είναι. Πιο συγκεκριμένα, δεν έχει καταφέρει να επιτύχει πραγματική οικονομική σύγκλιση των μελών της, τραπεζική ενοποίηση με έκδοση κοινών ευρωπαϊκών ομολόγων, αμυντική θωράκιση των συνόρων της και το σπουδαιότερο, μια κοινή και απόλυτα συμπαγή ανεξάρτητη εξωτερική πολιτική, με βάση αποκλειστικά το συμφέρον των 27 σήμερα μελών της.
Ακολουθεί πιστά την εξωτερική πολιτική της Αμερικής, αδιαφορώντας εάν αυτή βλάπτει τα ευρύτερα συμφέροντα των κρατών μελών, στηρίζεται αμυντικά στο ΝΑΤΟ που τον πρώτο λόγο έχει η Αμερική, δεν αναπτύσσει ισχυρές οικονομικές και πολιτικές σχέσεις με τρίτες χώρες, αφήνοντας αυτό το πεδίο αποκλειστικά στην Κίνα, Ρωσία και Αμερική. Επιβάλλει δασμούς και κυρώσεις κάτω από τις προσταγές και την στρατηγική των ΗΠΑ εισπράττοντας τεράστιες ζημιές και ύφεση όπως αποδεικνύεται εμφατικά τα τελευταία 2 χρόνια. Εξαρτώμενη από την εισαγωγή πρώτων υλών, δεν αντιλαμβάνεται ότι η συνεχής αύξηση των δασμών και οι κακές σχέσεις με Ρωσία, Κίνα, Αραβικές χώρες, μόνο σε καλό δεν της βγαίνουν. Η Ευρωπαϊκή Ένωση, σαν ενιαίο κράτος, την ίδια στιγμή ξεπερνάει σε πληθυσμό την Αμερική (400.000.000) και υπολείπεται μόνο της Ινδίας και της Κίνας, ενώ συνολικά διαθέτει το δεύτερο μεγαλύτερο ΑΕΠ (μετά την Αμερική) και βέβαια, την σπουδαιότερη πολιτιστική κληρονομιά στον κόσμο, εξού και «Γηραιά Ήπειρος». Έτσι όμως όπως κινείται θα είναι μόνο Ήπειρος γερόντων.
Η Ευρώπη λοιπόν των 27 κρατών μελών, στερείται σήμερα μεταξύ των άλλων, μιας ενιαίας εσωτερικής και εξωτερικής πολιτικής, που όχι μόνο θα εξυπηρετούσε τα συμφέροντα της αλλά και θα αποτελούσε ανάχωμα στην συνεχή ένταση των δύο πόλων που βαίνουν ολοταχώς σε αναπόφευκτη σύγκρουση ακόμα και στρατιωτική.

Το πρόβλημα λοιπόν, εδώ, είναι ξεκάθαρα θέμα ηγεσίας. Ποιος αλήθεια πιστεύει ότι η σημερινή ηγεσία της ένωσης έχει τα προσόντα να καταστήσει την Ευρώπη τον τρίτο και τον ίσως πιο καθοριστικό πόλο του παγκόσμιου γίγνεσθαι, που θα ορθώσει ισχυρό ανάχωμα ανάμεσα στον καταστροφικό και άχρηστο πόλεμο των δύο άλλων ισχυρών groups; Η Αμερική, χωρίς την άνευ όρων δορυφορική συμπεριφορά της Ευρώπης, θα σκέφτονταν ξανά και ξανά την εγωιστική συμπεριφορά της Διεθνώς. Αλλά και Ρωσία και Κίνα. θα επανακαθόριζαν την δική τους στρατηγική . Ποιος αλήθεια πιστεύει ότι η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν είναι η πλέον κατάλληλη για να οδηγήσει την Ευρωπαϊκή Ένωση σε αυτά τα μονοπάτια; Ούτε οι ίδιοι οι υποστηρικτές της. Η Ευρωπαϊκή ‘Ένωση σήμερα, χρειάζεται όχι έναν ,αλλά τουλάχιστον 5 Μάριο Ντράγκι , για να έχει λίγες τουλάχιστον ελπίδες για έξοδο στο αδιέξοδο. Όμως τελικά θα έχει την Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν , γιατί πολιτικά αυτό θέλει το Λαϊκό Κόμμα που πλειοψηφεί και τα επόμενα 5 χρόνια στην Ευρωβουλή. Το θέμα λοιπόν είναι πολιτικό και όχι αξιοκρατικό, και μετά όλοι παραπονούνται για την ανικανότητα και αναποτελεσματικότητα της Ένωσης . Το ίδιο έλλειμα βέβαια παρατηρείται και στην Αμερική. Από 330 εκατομμύρια κατοίκων με χιλιάδες εκπληκτικούς επιστήμονες και επιτυχημένους επιχειρηματίες , οι υποψήφιοι είναι δύο άνδρες που πέραν της αποδεδειγμένης στην πράξη αποτυχίας τους , διανύουν φυσιολογικά και το τελευταίο μίλι της φυσικής τους ζωής με ότι αυτό συνεπάγεται.

Δεν το λέω εγώ αυτό, μόνοι τους αυτοσαρκάζονται για τα επακόλουθα της ηλικίας τους. Τι κατάντια για μια υπερδύναμη του πλανήτη!!.

Και ερχόμαστε τώρα στην Ελλάδα. Στον τίτλο μας την αποκαλούμε αδρανή δορυφόρο και όχι άδικα και το αναλύουμε: Κατ’ αρχάς λόγω μεγέθους και οικονομικής ανάπτυξης. Δεν είμαστε ανάμεσα στα ισχυρά κράτη μέλη όπως Γερμανία, Γαλλία, Ιταλία, Ισπανία. Άρα έχουμε μικρή συμμετοχή στις οργανωτικές επιτροπές εκπροσώπησης της ένωσης , όπως πχ μόλις 21 μέλη στην Ευρωβουλή έναντι συνόλου 720.

Δεύτερον, έχουμε ένα από τα μικρότερα κατά κεφαλήν εισοδήματα στην Ευρώπη μόλις λίγο πάνω από την Βουλγαρία και παράλληλα το μεγαλύτερο χρέος σε σχέση με το ΑΕΠ. Τέλος μεταξύ των άλλων την χαμηλότερη παραγωγικότητα σχεδόν σ ε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση. Και καλά όλα αυτά, τα ξεπερνάμε και πάμε δυνατά να τα γυρίσουμε. Πως όμως; κάνουμε Ευρωπαϊκές εκλογές και μόνο για την σημερινή κατάσταση και το μέλλον της Ευρώπης δεν συζητάμε. Κυβέρνηση και αντιπολίτευση, αντί να ενημερώσουν τον Ελληνικό λαό για την σημασία των Ευρωεκλογών, για το κοινό μέλλον και συμφέρον των λαών, επιδόθηκαν σε έναν εσωτερικής κατανάλωσης πόλεμο, με θέμα τον πληθωρισμό, τα Τέμπη, τις υποκλοπές, τα περιουσιακά, αντί να καθιερώσουν με την ευκαιρία των ευρωεκλογών, καθημερινά σχεδόν, ημίωρα εκπομπών, σε όλα τα συστημικά κανάλια, με θέμα τα Ευρωπαϊκά όργανα, τους ρόλους τους, τις σημερινές τους ατέλειες, με βάση τις διακηρύξεις και τα οράματα των εμπνευστών της Ένωσης και μάλιστα με αντικειμενικές θεωρήσεις και αξιολογήσεις.

Πόσοι Έλληνες πιστεύετε ότι γνωρίζουν τον ρόλο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, της Ευρωπαϊκής Επιτροπής(commission) του Eυρωπαϊκού Συμβουλίου και πολύ περισσότερο των επί μέρους Ευρωπαϊκών επιτροπών. 1 τοις χιλίοις; πολύ αισιόδοξο!. Οι Έλληνες και όχι μόνο, όταν μιλούν για Ευρωπαϊκή Ένωση, εννοούν ένα όργανο που δίνει, ή πρέπει να δίνει, αγροτικές αποζημιώσεις, ή κεφάλαια και χρηματοδοτήσεις για να κλείνονται τρύπες στους Εθνικούς προϋπολογισμούς. Όλα τ‘ άλλα δεν έχουν καμία ιδιαίτερη σημασία.

Κυβέρνηση λοιπόν αλλά και αντιπολίτευση, δεν έκαναν το παραμικρό για τον Ευρωπαϊκό αλφαβητισμό των Ελλήνων πολιτών. Είναι φανερό ότι δεν συμφέρει και στα δύο αυτά μέρη η αναβάθμιση των Ελλήνων ψηφοφόρων. Έτσι, η μεν κυβέρνηση συντηρεί την δύναμη της με διάφορα επιδόματα και υποσχέσεις για βελτίωση της αποδοτικότητας της στο μέλλον, η δε αντιπολίτευση, εν γένει, με υποσχέσεις για γενναίες αλλαγές όταν ο λαός τους εμπιστευτεί. Ο λαός όμως αν και ανημέρωτος συστηματικά και συνειδητά από το πολιτικό κατεστημένο, αποκτά, έστω και σταδιακά, γνώση και συνείδηση, γυρίζοντας την πλάτη στις εκλογικές διαδικασίες ακόμα και εν γένει στις πολιτικές. Νομίζετε ότι ήταν τυχαία η αποχή 60% από τις Ευρωεκλογές; «πήγαν για μπάνιο» δικαιολογήθηκαν οι πολιτικοί. Αν δούμε όμως τα ποσοστά αποχής από τις πρόσφατες Ευρωεκλογές θα διαπιστώσουμε ότι η μεγαλύτερη αποχή παρατηρήθηκε σε περιοχές χωρίς παραλιακά μέτωπα, ενώ ψήφισαν περισσότεροι πολίτες που έχουν την θάλασσα δίπλα τους.

Άρα, οι Έλληνες, μικρή σημασία αποδίδουν στο θεσμό και την αξία της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το μέλλον τους, με ευθύνη βέβαια του πολιτικού συστήματος. Το πολιτικό σύστημα χρησιμοποιεί τον ρόλο της ΕΕ μόνο για άμεσα και βραχυχρόνια εθνικά πολιτικά και οικονομικά οφέλη, χωρίς να ενδιαφέρεται για την μακροχρόνια πολιτική και στρατηγική ανάπτυξη της ως τον τρίτο και ανεξάρτητο πόλο παγκοσμίως. Η κυβέρνηση π.χ. υποστηρίζει την επανεκλογή της Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν γνωρίζοντας πολύ καλά ότι έχει αποτύχει, ως επικεφαλής, να οδηγήσει την Ευρώπη σε μια ανεξάρτητη και δυναμική εξωστρέφεια.

Αρκεί που είναι μέλος του Λαϊκού Ευρωπαϊκού Κόμματος.
Κατά συνέπεια, την Ελλάδα, δικαίως την αποκαλούμε αδρανή δορυφόρο, αφού δεν έχει ούτε την οικονομική δύναμη, ούτε την πολιτική διάθεση να συμβάλει σε μια ανατροπή της Ευρωπαϊκής πορείας, που βαδίζει σχεδόν προς το πουθενά.
«πιάσε το αυγό και κούρευτο», λοιπόν ή «τι είχες Γιάννη τι είχα πάντα».
Κανένα φως στο τούνελ.. όπου τούνελ η πορεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης άρα και της Ελλάδας.
Καλό καλοκαίρι

Παρά την αβεβαιότητα στο διεθνές περιβάλλον, οι ελληνικές επιχειρήσεις διατηρούν αμείωτη τη δυναμική τους, αναλαμβάνοντας νέες πρωτοβουλίες και στηρίζοντας την ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας.

Σύμφωνα με τα στοιχεία του ΓΕΜΗ για τις εγγραφές και διαγραφές επιχειρήσεων στο Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο Αθηνών, το πρώτο τρίμηνο του 2024 ο συνολικός ρυθμός δημιουργίας νέων επιχειρήσεων συνέχισε να επιταχύνεται, με τις εγγραφές να είναι σχεδόν τετραπλάσιες σε σχέση με τις διαγραφές.

Ειδικότερα, οι εγγραφές νέων επιχειρήσεων όλων των νομικών μορφών ανήλθαν σε 2.800, ενώ διαγράφηκαν 718 επιχειρήσεις. Το Α’ τρίμηνο του 2023 είχαν εγγραφεί, αντίστοιχα, 2.466 επιχειρήσεις, ενώ διαγράφηκαν 706.

Με βάση αυτά τα στοιχεία, το θετικό ισοζύγιο εγγραφών – διαγραφών εμφανίζεται ενισχυμένο σε σύγκριση με το Α’ τρίμηνο 2023, φθάνοντας στο 2.082 από 1.760 αντίστοιχα.

Την ισχυρότερη αύξηση, της τάξης του 50% σε σύγκριση με το Α’ τρίμηνο του 2023, παρουσιάζει το ισοζύγιο εγγραφών – διαγραφών στην κατηγορία των Ατομικών Επιχειρήσεων, φθάνοντας στο 498 έναντι 256 την αντίστοιχη περσινή περίοδο, ενώ ακολουθούν οι κατηγορίες των Ε.Ε. και Ο.Ε.

Θετικό, αν και ελαφρώς μειωμένο είναι το ισοζύγιο εγγραφών – διαγραφών επιχειρήσεων με τη μορφή Α.Ε. Ειδικότερα, το Α’ τρίμηνο του 2024 εγγράφηκαν 255 Α.Ε. και διαγράφηκαν 101, με το θετικό ισοζύγιο να ανέρχεται σε 154, έναντι 184 το Α’ τρίμηνο του 2023.

Η Πρόεδρος του ΕΒΕΑ, κα Σοφία Κουνενάκη Εφραίμογλου, δήλωσε σχετικά:

«Σε μια δύσκολη περίοδο διεθνώς, οι ελληνικές επιχειρήσεις συνεχίζουν να ενισχύουν την ανθεκτικότητά τους και να υλοποιούν νέα σχέδια. Η τάση, που προκύπτει από τα στοιχεία του ΓΕΜΗ παραμένει θετική, ωστόσο δεν εφησυχάζουμε. Σε μια περίοδο, στην οποία το μεγάλο στοίχημα είναι ο παραγωγικός μετασχηματισμός της ελληνικής οικονομίας, ζητούμενο είναι η δημιουργία όχι μόνο περισσότερων, αλλά και ισχυρότερων και πιο δυναμικών επιχειρήσεων, με εξωστρεφή προσανατολισμό και διεθνή ανταγωνιστικότητα. Η προσπάθεια αυτή απαιτεί την αποτελεσματική αξιοποίηση των διαθέσιμων ευρωπαϊκών πόρων, την κινητοποίηση ποιοτικών επενδύσεων, τη στήριξη της καινοτόμου και νεοφυούς επιχειρηματικότητας, καθώς και την προώθηση μεταρρυθμίσεων που βελτιώνουν την ανταγωνιστικότητα τόσο της οικονομίας όσο και των επιχειρήσεων. Οι δυνατότητες υπάρχουν. Είναι ώρα να στοχεύσουμε ψηλότερα».

Ραγδαία αύξηση συνεχίζουν να εμφανίζουν οι ηλεκτρονικές αγορές στην Ελλάδα, με το e-commerce να καταγράφει υψηλά επίπεδα πωλήσεων στην ελληνική αγορά. Πλέον, σχεδόν 8 στους 10 Έλληνες αγοράζουν online (77%). Μάλιστα, σήμερα η μέση εξαμηνιαία δαπάνη έχει φτάσει τα 1.000 ευρώ στο e-commerce, αυξημένη κατά 110 ευρώ σε σχέση με έναν χρόνο νωρίτερα.

Όσον αφορά δε τα βασικά προϊόντα που αγοράζουν online οι τρεις top κατηγορίες προϊόντων, σύμφωνα με τα στοιχεία της τελευταίας έρευνας της Focus Bari, είναι τα ρούχα (40%), τα παπούτσια (33%) και τα ηλεκτρονικά είδη (28%).

Η μέση εξαμηνιαία δαπάνη για online αγορές έχει φτάσει τα 1.000 ευρώ

Η στροφή των Ελλήνων στις ψηφιακές πωλήσεις έρχεται ως συνέχεια της συνεχώς αυξανόμενης διείσδυσης του Internet στη ζωή των Ελλήνων. Πλέον, όλοι οι Έλληνες (96%) ηλικίας 13-74 χρόνων είναι χρήστες του Διαδικτύου, συνδέονται κυρίως από το κινητό τους, και περνούν κατά μέσο όρο 2 ώρες «συνειδητοποιημένο χρόνο» την ημέρα online.

Ενδεικτικό της εξάρτησης του Έλληνα από το Internet είναι ότι σήμερα πάνω από 1 στους 3 Έλληνες και πάνω από 1 στα 2 μέλη της Gen Z δηλώνουν ότι δεν θα μπορούσαν να ζήσουν χωρίς ίντερνετ!

Οι Έλληνες δεν βρίσκονται απλά συνδεδεμένοι, αλλά αξιοποιούν και τις αναδυόμενες τεχνολογίες όπως η τεχνητή νοημοσύνη: το Chat GPT χρησιμοποιείται ήδη από έναν στους τέσσερις Έλληνες.

Συγκεκριμένα το 25% απαντά ότι το χρησιμοποιεί και έχει λογαριασμό, το 25% δεν το έχει καθόλου ακουστά. Το 22% το έχει ακουστά αλλά δεν γνωρίζει ακριβώς τι είναι και το 28% το χρησιμοποιούν φίλοι και γνωστοί αλλά όχι οι ίδιοι.

Η διείσδυση των social media

Μπορεί οι ηλεκτρονικές αγορές να ανεβαίνουν στην ατζέντα των Ελλήνων καταναλωτών, ωστόσο, δεν είναι ο κύριος λόγος που συνδέονται στο Διαδίκτυο. Για όλες τις δημογραφικές ομάδες ο βασικός λόγος που βρίσκονται online είναι τα social media.

Οι νεαρές ηλικίες μάλιστα, σύμφωνα με την έρευνα της Focus Bari, φτάνουν να αφιερώνουν κατά μέσο όρο 3 ώρες την ημέρα «συνειδητά» (καθώς ο μη συνειδητοποιημένος χρόνος scrolling on social πιθανά είναι πολύ περισσότερος).

Το Facebook -σύμφωνα με την τελευταία έκδοση της πανελλήνιας έρευνας Focus on Tech Life της Focus Bari- είναι ξεκάθαρα το δίκτυο των «μεγαλύτερων 35+», ενώ στους Gen Z κυριαρχεί το Instagram και εξίσου «δυνατά» και το Tik Tok, που αναπτύχθηκε ραγδαία μέσα στα τελευταία τρία χρόνια.

Αυτό που υπογραμμίζει η έρευνα με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο είναι ότι οι Έλληνες θέλουν να συνδέονται από παντού και γι αυτό είναι οπαδοί του mobile internet. Για την ακρίβεια οι Έλληνες είναι φανατικοί του mobile, με το 92% να περιηγείται στο Διαδίκτυο μέσω του κινητού (ανεξαρτήτως συχνότητας) και το 88% σε καθημερινή βάση.

Πηγή: www.sepe.gr

Η θετική πορεία των ελληνοτουρκικών οικονομικών σχέσεων και το νέο πεδίο που διαμορφώνεται για την ανάπτυξη συνεργειών και συνεργασιών μεταξύ ελληνικών και τουρκικών επιχειρήσεων, αλλά και η δυναμική παρουσία επιχειρήσεων του Πειραϊκού χώρου σε διεθνείς Εκθέσεις, τόσο σε τρίτες, όσο και σε ευρωπαϊκές χώρες, αποτέλεσαν αντικείμενο συζήτησης στη συνεδρίαση του Δ.Σ. του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Πειραιώς.

Ο πρόεδρος του Ε.Β.Ε.Π., Βασίλης Κορκίδης, ο οποίος έλαβε μέρος στις εργασίες του Ελληνοτουρκικού Οικονομικού Φόρουμ που διοργανώθηκε από το Συμβούλιο Εξωτερικών Οικονομικών Σχέσεων της Τουρκίας (DEIK), σε συνεργασία με το Enterprise Greece, σημείωσε το ιδιαίτερα θετικό κλίμα στις ελληνοτουρκικές οικονομικές σχέσεις που  επαναβεβαιώθηκε στην 6η συνεδρίαση της Μεικτής Οικονομικής Επιτροπής Ελλάδας – Τουρκίας, υπό τη συμπροεδρία του υφυπουργού Εξωτερικών, Κ. Φραγκογιάννη, και του υφυπουργού Εμπορίου της Τουρκίας, Μ. Τουζτζού. Όπως ανέφερε ο Β. Κορκίδης, «το Ε.Β.Ε.Π. προωθεί πολιτική ανάπτυξης συνεργειών σε όλα τα επίπεδα μεταξύ επιχειρήσεων του εσωτερικού και εξωτερικού, στο πλαίσιο της ενδυνάμωσης της παρουσίας στον διεθνή εμπορικό στίβο των επιχειρήσεων με καινοτόμα προϊόντα και υπηρεσίες. Συνέργειες που μπορεί να αναπτυχθούν και μέσα από τη συνεργασία Ελληνικών και Τουρκικών επιχειρήσεων στο πεδίο της «γαλάζιας οικονομίας». Ο πρόεδρος του Επιμελητηρίου επεσήμανε και την ευρύτητα του πλαισίου ανάπτυξης δραστηριοτήτων στον θαλάσσιο τουρισμό, αλλά και τον ναυπηγοεπισκευαστικό τομέα.  Μάλιστα, υπενθύμισε ότι επιχειρηματικός κόσμος, που συνθέτει το «cluster» που δραστηριοποιείται γύρω από τη ναυπηγική μας βιομηχανία, δηλώνει αποφασισμένος να διεκδικήσει ένα μεγάλο κομμάτι της πίτας της αγοράς της ναυπηγοεπισκευής, που μέχρι πρότινος σχεδόν «μονοπωλούσαν» στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου οι Τουρκικές ναυπηγικές γυάρδες, προσβλέποντας στην ανάπτυξη συνεργειών. Όπως παρατήρησε ο Β. Κορκίδης, ο εκσυγχρονισμός του παγκόσμιου στόλου της ναυτιλίας στο πλαίσιο της «πράσινης μετάβασης» δημιουργεί μια νέα επιχειρηματική προοπτική σε μία αγορά στην οποία μπορεί μέσα από συνέργειες να διεκδικήσουν από κοινού ελληνικές και τουρκικές επιχειρήσεις του τομέα των ναυπηγοεπισκευών.

Σχολιάζοντας τα αποτελέσματα των εργασιών του Ελληνοτουρκικού Οικονομικού Φόρουμ ο Πρόεδρος του Ε.Β.Ε.Π. δήλωσε τα ακόλουθα: «Η περαιτέρω ισχυροποίηση των οικονομικών δεσμών Ελλάδας – Τουρκίας θα συμβάλει στην ενίσχυση της ειρήνης στο Αιγαίο. Οι ναυτικές χώρες γνωρίζουμε καλά, πως η Θάλασσα ενώνει κράτη και λαούς σε όλο τον κόσμο, πόσο μάλλον γειτονικές χώρες. Είναι μία ευκαιρία, που δεν πρέπει να χαθεί, για την ανάπτυξη μίας win-win σχέσης σε μία χρονική συγκυρία, όπου η μεταβαλλόμενη παγκόσμια οικονομία αναζητά ισχυρούς πόλους».

Επίσης, με αφορμή τη συμμετοχή του Ε.Β.Ε.Π. στην Έκθεση «Cruise Week Europe 2024: Innovation Expo», που θα διεξαχθεί στην Ιταλία, από τις 12 έως τις 14 Μαρτίου 2024, στην Γένοβα, ο Β. Κορκίδης αναφέρθηκε και στις συνέργειες που μπορεί να «καλλιεργηθούν» στους τομείς του θαλάσσιου τουρισμού του yachting και κρουαζιέρας και, μέσα από τα λιμάνια, στις δύο πλευρές του Αιγαίου. Ειδικότερα, σημείωσε ότι η παρουσία του Πειραιά στην εν λόγω έκθεση θα είναι ιδιαίτερα δυναμική, με στόχο να καταδείξει τις πολλαπλές ευκαιρίες ανάπτυξης μιας σειράς συναφών με την κρουαζιέρα επιχειρηματικών δραστηριοτήτων, αλλά και παροχής υπηρεσιών, που θα εξυπηρετούν το σύνολο των κρουαζιερόπλοιων που επισκέπτονται τα ελληνικά λιμάνια ή τα χρησιμοποιούν ως homeport.

Στο Δ.Σ. του Ε.Β.Ε.Π. παρευρέθησαν, από το Σώμα Επιθεώρησης Εργασίας (Σ.ΕΠ.Ε.),  ο Διοικητής της Ανεξάρτητης Αρχής Επιθεώρησης Εργασίας, Γεώργιος Τζιλιβάκης, ο Προϊστάμενος Γενικός Διευθυντής, κ. Χαράλαμπος Βούρτσης, και η Διευθύντρια Εργασιακών Σχέσεων της Περιφέρειας Πειραιά, κα Πανωραία Ντάτη, οι οποίοι απάντησαν σε όλα τα ερωτήματα των μελών, παρά τα κενά του νόμου και τις επικαλύψεις αρμοδιοτήτων σε πολλές περιπτώσεις. Ειδικότερα, ο Γ. Τζιβλίκης αναφέρθηκε στις εργασιακές σχέσεις και σε θέματα υγείας και ασφάλειας των εργαζομένων, ενώ ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε με αφορμή ερωτήματα που τέθηκαν από μέλη του Δ.Σ. στα της εφαρμογής της κάρτας εργασίας. Όπως τονίστηκε από τον Διοικητή της Ανεξάρτητης Αρχής, σκοπός των ελέγχων δεν είναι η επιβολή προστίμων, αλλά η συμμόρφωση των επιχειρήσεων και η διαφύλαξη της υγιούς επιχειρηματικότητας. Επίσης, αναφορά έγινε στα επιβληθέντα πρόστιμα τα οποία άγγιξαν τα 44,5 εκατ. ευρώ, αλλά και στους ελέγχους που ξεπέρασαν το ιστορικό ρεκόρ των 74.000.

Τέλος, το Δ.Σ. του Επιμελητηρίου απασχόλησε και το θέμα των επιπτώσεων στις εμπορευματικές ροές από την κρίση στην Ερυθρά Θάλασσα, με επίκεντρο το λιμάνι του Πειραιά, ενώ αναλύθηκαν στοιχεία που δείχνουν το μέγεθος των οικονομικών επιπτώσεων. Αποφασίστηκε, επίσης, το Επιμελητήριο να επαναφέρει την πρότασή του για επιβολή «πλαφόν» στους ναύλους διαμετακόμισης την οποία είχε καταθέσει από τον Δεκέμβριο στα συναρμόδια Υπουργεία, γνωστοποιώντας την, παράλληλα, και στα παραλιμένια Ευρωπαϊκά Επιμελητήρια, μέλη της ASCAME, με στόχο την αποφυγή των πρόσθετων επιβαρύνσεων από την αύξηση του μεταφορικού κόστους.

Θετική εικόνα για το 2024 από τις επιχειρήσεις και βελτιωμένη αποτίμηση για το 2023, σε σχέση με το 2022 – Οι μεγάλες επιχειρήσεις υπερτερούν σχεδόν σε όλους τους δείκτες έναντι των μικρότερων – Έρευνα του ΕΒΕΘ σε 250 επιχειρήσεις-μέλη του

Θετικές εκτιμήσεις για το 2024, αλλά και βελτιωμένη αποτίμηση για το 2023, σε σχέση με το 2022, καταγράφει η ετήσια έρευνα του Εμπορικού & Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Θεσσαλονίκης μεταξύ 250 επιχειρήσεων – μελών του, που πραγματοποιήθηκε από την Palmos Analysis, μεταξύ 9-18 Ιανουαρίου 2024, μέσω αυτοσυμπλήρωσης ηλεκτρονικού ερωτηματολογίου.

Η έρευνα έρχεται να καταδείξει εμφατικά ότι οι μεγαλύτερες επιχειρήσεις αντιμετωπίζουν την οικονομική πραγματικότητα με πολύ καλύτερους όρους, σε σχέση με τις μικρότερες με αποτέλεσμα να είναι και πιο αισιόδοξες, αλλά και να έχουν καλύτερες σχέσεις με το τραπεζικό σύστημα.

Από το σύνολο της έρευνας καταδεικνύεται πως η πρωτοβουλία της κυβέρνησης για τη θέσπιση κινήτρων για την ενίσχυση της εξωστρέφειας και της μεγέθυνσης των ελληνικών επιχειρήσεων, μεταξύ άλλων και μέσω συγχωνεύσεων, κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση, προκειμένου να δημιουργηθούν μεγαλύτερα εταιρικά σχήματα, που θα είναι πιο βιώσιμα.

Ειδικότερα, όπως προκύπτει από την έρευνα, σε γενικές γραμμές η αποτίμηση του 2023 είναι θετική και όλοι οι σχετικοί δείκτες εμφανίζουν βελτίωση σε σχέση με το 2022. Πιο συγκεκριμένα, το 47% των επιχειρήσεων που συμμετείχαν στην έρευνα (έναντι 42% την προηγούμενη χρονιά) αναφέρουν ότι ο κύκλος εργασιών τους αυξήθηκε το 2023 σε σχέση με το 2022, έναντι 22% που αναφέρουν ότι μειώθηκε (33% την προηγούμενη χρονιά) και 30% που καταγράφουν στασιμότητα (έναντι 25% την προηγούμενη χρονιά). «Πρωταγωνιστές» της αύξησης του κύκλου εργασιών είναι οι μεγάλες επιχειρήσεις (με κύκλο εργασιών πάνω από ένα εκατ. Ευρώ), καθώς το 60% αυτών δηλώνει ότι κατέγραψε άνοδο το 2023, σε σχέση με το 2022, ενώ την ίδια στιγμή το αντίστοιχο ποσοστό για τις μικρότερες επιχειρήσεις είναι 36%.

Παράλληλα, το 26% των επιχειρήσεων αναφέρουν ότι αύξησαν τις θέσεις εργασίας τους κατά το 2023 σε σχέση με το 2022 (το αντίστοιχο ποσοστό το 2022 ήταν 20%), έναντι 15% που αναφέρουν ότι τις μείωσαν (10% την προηγούμενη χρονιά), ενώ η πλειοψηφία (55% έναντι 67% την προηγούμενη χρονιά) αναφέρουν ότι διατήρησαν σταθερό τον αριθμό των θέσεων εργασίας κατά το 2023. Η σύγκριση μεταξύ μεγάλων και μικρών επιχειρήσεων (με κριτήριο τον κύκλο εργασιών) σε αυτό το ζήτημα καταδεικνύει ότι οι πρώτες διεύρυναν πέρσι τις θέσεις εργασίας τους κατά 40%, έναντι αντίστοιχου ποσοστού 11% των μικρών.

Η σχέση της συντριπτικής πλειοψηφίας των επιχειρήσεων (73%) με τις τράπεζες παρέμεινε αμετάβλητη κατά το τελευταίο τρίμηνο του 2023, ωστόσο η πλειοψηφία (55%) των επιχειρήσεων αναφέρουν ότι δεν είναι ικανοποιημένες από την αντιμετώπισή τους από τις τράπεζες με τις οποίες συνεργάζονται, έναντι 37% που δηλώνουν ικανοποιημένες. Η εικόνα είναι διαφορετική στις μεγαλύτερες επιχειρήσεις οι οποίες δηλώνουν σε σαφώς υψηλότερο ποσοστό ικανοποιημένες από την αντιμετώπισή τους από τις τράπεζες (52% σε αυτές με ετήσιο τζίρο άνω του 1.000.000 ευρώ και 62% σε όσες απασχολούν πάνω από 10 εργαζόμενους).

Εκτιμήσεις για το 2024

Θετικές είναι σε γενικές γραμμές και οι εκτιμήσεις για το 2024, με τους σχετικούς δείκτες να παρουσιάζουν σαφή βελτίωση σε σχέση με την αντίστοιχη περσινή έρευνα. Πιο συγκεκριμένα, το 31% αναμένουν ότι το 2024 θα είναι μια χρονιά καλύτερη από το 2023 για την επιχείρησή τους, έναντι 18% που θεωρούν ότι θα είναι χειρότερη και 44% που δεν αναμένουν κάποια αξιόλογη μεταβολή. Η αισιοδοξία είναι εντονότερη στους τομείς των Κατασκευών (44%) και της Μεταποίησης (42%) και στις μεγαλύτερες επιχειρήσεις (48% σε όσες έχουν ετήσιο κύκλο εργασιών άνω του 1 εκ ευρώ και απασχολούν πάνω από 10 εργαζόμενους).

Στον αντίποδα, πιο απαισιόδοξες εμφανίζονται οι πολύ μικρές επιχειρήσεις (26% σε αυτές που απασχολούν μέχρι 5 εργαζόμενους) και όσες ανήκουν στον τομέα του Εμπορίου (23%). Επιπλέον, θετικό ισοζύγιο προκύπτει και στο ποσοστό των επιχειρήσεων που προβλέπουν αύξηση πωλήσεων στο άμεσο μέλλον έναντι του ποσοστού των επιχειρήσεων που προβλέπουν μείωση πωλήσεων (30% έναντι 23% αντίστοιχα), για πρώτη φορά μετά το 2020. Παράλληλα, θετικές είναι οι εκτιμήσεις και για την εξέλιξη της συνολικής απασχόλησης στην επιχείρηση (20% προβλέπουν αύξηση έναντι 12% που προβλέπουν μείωση).

Σε σχέση με τα χρηματοοικονομικά των επιχειρήσεων, το 18% προβλέπουν αύξηση της ρευστότητάς τους στο άμεσο μέλλον (14% την προηγούμενη χρονιά) έναντι 29% που προβλέπουν μείωση (38% την προηγούμενη χρονιά) και 47% που δεν προβλέπουν ιδιαίτερη μεταβολή (όσο περίπου και την προηγούμενη χρονιά, 45%). Παράλληλα, το 56% των επιχειρήσεων δεν προβλέπουν μεταβολή στις δανειακές τους ανάγκες στο άμεσο μέλλον, έναντι 24% που προβλέπουν αύξηση των δανειακών τους αναγκών και 6% που προβλέπουν μείωση (γενικά σταθερή εικόνα σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά).

Σαφής βελτίωση σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά καταγράφεται στις απαντήσεις των επιχειρήσεων σε σχέση με τους όρους ικανοποίησης των δανειακών τους αναγκών στο άμεσο μέλλον, καθώς το ποσοστό όσων αναμένουν δυσμενέστερους όρους μειώνεται από το 45% στο 27% σήμερα και αυξάνεται από το 3% στο 8% το ποσοστό των επιχειρήσεων που αναμένουν ευνοϊκότερους όρους. Ενδεχομένως, η θετική αυτή μεταβολή να οφείλεται και στην ανάκτηση της επενδυτικής βαθμίδας από την χώρα μας και τις θετικές προσδοκίες που δημιουργεί σε σχέση με την πρόσβαση στον τραπεζικό δανεισμό.

Μειωμένο εμφανίζεται το ποσοστό των επιχειρήσεων που προβλέπουν ότι το επόμενο διάστημα θα είναι δυσμενέστερο για τον κλάδο τους σε σχέση με την προηγούμενη έρευνα: 35% έναντι 47%, ενώ πρέπει να σημειωθεί ότι η φετινή εικόνα στο συγκεκριμένο ερώτημα είναι η καλύτερη μετά από την βέλτιστη εικόνα που καταγράφηκε το 2020.

Αποτίμηση εορταστικής περιόδου

Σε γενικές γραμμές, η αποτίμηση της φετινής εορταστικής περιόδου από τις επιχειρήσεις λιανικού εμπορίου που συμμετείχαν στην έρευνα είναι αρνητική και, πάντως, πιο αρνητική σε σχέση με την αποτίμηση της περσινής περιόδου: το 13% δηλώνουν ότι η φετινή εορταστική περίοδος ήταν καλύτερη από την περσινή, έναντι 32% που δηλώνουν ότι ήταν χειρότερη από την περσινή, ενώ το 51% εκτιμούν ότι δεν υπήρξε ιδιαίτερη μεταβολή. Ωστόσο, με βάση τα ποσοστά μεταβολής του εορταστικού τζίρου που δηλώνουν οι επιχειρήσεις λιανικού εμπορίου στην έρευνα, φαίνεται ότι από πλευράς κύκλου εργασιών δεν υπήρξε ουσιαστική μεταβολή (-2% κατά μέσο όρο) και το 49% δηλώνουν αύξηση τζίρου σε σχέση με πέρυσι έναντι 51% που δηλώνουν στασιμότητα ή μείωση. Μεταξύ όσων δηλώνουν αύξηση εορταστικού τζίρου, η μέση μεταβολή καταγράφεται στο +11%.