Blog

Με αφορμή τη δημοσιότητά για τη χρήση του Ozempic από ανθρώπους που επιθυμούν να χάσουν βάρος ο ΠΙΣ επισημαίνει:

1. Η σεμαγλουτίδη (Ozempic) είναι φάρμακο, που προορίζεται για την αντιμετώπιση του διαβήτη. Στην χώρα μας χορηγείται σε διαγνωσμένους διαβητικούς ασθενείς μόνο με ηλεκτρονική συνταγή.
2. Υπάρχει σκεύασμα που βοηθά όσους επιθυμούν να χάσουν βάρος της ιδίας οικογενείας, η λιραγλουτίδη (saxenta), το οποίο περιέχει ποσότητα δραστικής ουσίας κατάλληλη  για αυτόν τον σκοπό  (και μεγαλύτερη από την απαιτούμενη για την ρύθμιση του διαβήτη). Το φάρμακο αυτό δεν καλύπτεται από τον ΕΟΠΥΥ και δεν συνταγογραφείται ηλεκτρονικά.

Για την προμήθειά του, και παρά την απαράδεκτη καθημερινή πρακτική της απευθείας αγοράς από το φαρμακείο, οι ασθενείς θα πρέπει να το προμηθεύονται μετα από ιατρική συμβουλή και χειρόγραφη συνταγή. Γιατί όπως κάθε φάρμακο, χορηγείται σύμφωνα με τις ενδείξεις του. Το φάρμακο βέβαια είναι ασφαλές με ήπιες παρενέργειες κυρίως από το γαστρεντερικό οι οποίες συμβάλουν στη μειωμένη λήψη τροφής.

Με βάση τα ανωτέρω επιστημονικά στοιχεία:

1. Οι ιατροί οφείλουν να μην συνταγογραφούν σεμαγλουτίδη για απώλεια βάρους, θέτοντας ψευδώς την διάγνωση του διαβήτη.
2. Οι φαρμακοποιοί οφείλουν να μη χορηγούν την λιραγλουτίδη χωρίς συνταγή γιατρού, εφαρμόζοντας όσα διδάσκονται σε όλες τις φαρμακευτικές σχολές του πλανήτη ανά τους αιώνες.
3. Η Πολιτεία οφείλει να εντάξει την παχυσαρκία στις νόσους που περιλαμβάνονται στην ηλεκτρονική συνταγογράφηση ώστε να μπορούν να συνταγογραφηθούν ηλεκτρονικά ακόμα και φάρμακα που δεν αποζημιώνονται. Οφείλει ανέκαθεν βεβαίως να υποβάλει το αυτονόητο για ευρωπαϊκή χώρα, της χορήγησης φαρμάκων μόνο με ιατρική συνταγή κατά τις επιταγές της επιστήμης.
4. Οι πολίτες που επιθυμούν να χάσουν βάρος χρειάζεται να γνωρίζουν ότι η επίτευξη αυτού του δύσκολου στόχου δεν είναι εφικτή εύκολα με «θαυματουργά» φάρμακα και μεθόδους. Απαιτεί συστηματική προσπάθεια διαρκείας και υιοθέτηση υγιεινού τρόπου ζωής. Εφόσον στην προσπάθεια αυτή εντάσσεται και η λήψη φαρμάκων, χρειάζεται να λαμβάνουν ιατρική συμβουλή και καθοδήγηση για να είναι αυτή ασφαλής και αποτελεσματική.

Τέλος για όσους εμπιστεύονται τις διαδικτυακές πληροφορίες, σας ενημερώνουμε ότι ο Dr Google δεν εφημερεύει ποτέ.

 

 

Μεγάλη ευαισθησία σε πιο συχνά επεισόδια οσφυαλγίας και αυχεναλγίας έχει ένα μεγάλο ποσοστό των αθλητών στα περισσότερα αθλήματα σε σχέση με τον μέσο πληθυσμό!

Μάλιστα το 10-15% των αθλητών θα εμφανίσει επεισόδια οσφυαλγίας, ποσοστό που σε ορισμένες κατηγορίες αθλημάτων αυξάνεται κατακόρυφα (πχ το 50% σε αθλητές ενόργανης γυμναστικής και το 86% σε αθλητές ρυθμικής γυμναστικής)!

Ταυτόχρονα  πόνο στον αυχένα (αυχεναλγία) θα εμφανίσει κατά μέσο όρο το 4,9% των αθλητών και ανάλογα με το είδος του αθλήματος μπορεί να φτάσει και το 48%!

«Η μεγαλύτερη αυτή συχνότητα (επεισόδια οσφυαλγίας και αυχεναλγίας) σε σχέση πάντα με τον γενικό πληθυσμό, οφείλεται στην επαναλαμβανόμενη καταπόνηση της σπονδυλικής στήλης κατά τη διάρκεια της εκγύμνασης» αναφέρει ο διακεκριμένος νευροχειρουργός, με μεγάλη εμπειρία στις επεμβάσεις σπονδυλικής στήλης, κύριος Θεολόγος Θεολόγου, διευθυντής της Νευροχειρουργικής Κλινικής στην κλινική Λευκός Σταυρός και προσθέτει.

«Το αποτέλεσμα της καταπόνησης κατά την διάρκεια της εκγύμνασης, είναι η εμφάνιση μικροκακώσεων, οι οποίες δεν προλαβαίνουν να αποκατασταθούν στο σύντομο χρονικό διάστημα μεταξύ των προπονήσεων».

Σύμφωνα με δεδομένα στατιστικών επιστημονικών μελετών παρά το γεγονός ότι η αποκατάσταση των μικροκακώσεων θέλει χρόνο, πάνω από το 90% των ασθενών αθλητών δεν θα χρειαστούν χειρουργική επέμβαση.

Σημαντική μείωση του χρόνου αποκατάστασης και επιστροφής στις αθλητικές δραστηριότητες μπορεί να πραγματοποιηθεί με τη διενέργεια ενδοτρηματικών επισκληριδίων εκχύσεων.

«Η τεχνική αυτής της μορφής αποκατάστασης γίνεται με τη  χορήγηση αναλγητικού και αντιφλεμονώδους ενέσιμου διαλύματος στην περιοχή του νεύρου, ο ερεθισμός του οποίου προκαλεί τον πόνο στον αθλητή» εξηγεί ο κύριος Θεολόγου.

Σε μικρό ποσοστό αθλητών, όπως αναφέρουν οι νευροχειρουργοί, που δεν θα υποχωρήσει ο πόνος μετά τη χορήγηση ενέσιμου διαλύματος, τότε το πρόβλημα αντιμετωπίζεται με  ελάχιστα  επεμβατικές μεθόδους.

Οι ελάχιστα επεμβατικές μέθοδοι, όπως για παράδειγμα η ενδοσκοπική δισκεκτομή και η αποσυμπίεση των νευρικών στοιχείων, διασφαλίζει την απολύτως ελάχιστη κάκωση των μυών, των συνδέσμων και των λοιπών ανατομικών στοιχείων της περιοχής.

«Σε περιπτώσεις μεγάλων κακώσεων στην σπονδυλική στήλη, όπου είναι απαραίτητη η σπονδυλοδεσία, οι σύγχρονες ελάχιστα επεμβατικές τεχνικές, προσφέρουν γρήγορη αποκατάσταση και τη δυνατότητα επιστροφής σε σύντομο χρονικό διάστημα στις αθλητικές δραστηριότητες» τονίζει ο κύριος Θεολόγου και καταλήγει «Μάλιστα ακόμη και σε αυτούς τους αθλητές που ασχολούνται με αθλήματα σωματικής επαφής, σύγκρουσης ή απευθείας χτυπημάτων με μπάλες, λαμβάνοντας πάντα υπόψιν το βαθμό φόρτισης της σπονδυλικής στήλης».

www.theospine.com

Με αφορμή την παγκόσμια εβδομάδα ενημέρωσης καρδιακής ανεπάρκειας (1- 7 Μαΐου) το Σχολείο Ασθενών με Καρδιαγγειακές Παθήσεις της Γ΄ Καρδιολογικής κλινικής του ΑΠΘ, που λειτουργεί από το 2022, μετά από κύκλο σεμιναρίων που αφορούσαν την καρδιακή ανεπάρκεια, μέσα από τις καταγραφές  των καρδιολογικών ασθενών επισημαίνει τα εξής:

Τα συμπτώματα που μας υποψιάζουν για έλεγχο καρδιακής ανεπάρκειας είναι:

Η εύκολη κόπωση και το αίσθημα αδυναμίας

Η δύσπνοια, κυρίως κατά την κόπωση και σε πιο προχωρημένα στάδια της νόσου δύσπνοια ακόμα και κατά την ηρεμία

Το οίδημα (πρήξιμο), κυρίως των κάτω άκρων

Οι γαστρεντερικές ενοχλήσεις

Το αίσθημα ζάλης και κακουχίας

Τα συμπτώματα αυτά παρουσιάζονται εξ αιτίας της αδυναμίας της καρδιάς να διατηρεί την ομαλή παροχή αίματος προς τα διάφορα όργανα του σώματος.

Πυλώνες διάγνωσης της καρδιακής ανεπάρκειας είναι αρχικά η λήψη ιστορικού και η κλινική εξέταση. Άλλες σημαντικές εξετάσεις με τις οποίες θα τεκμηριωθεί η  διάγνωση είναι το ηλεκτροκαρδιογράφημα, η ακτινογραφία θώρακος, το υπερηχογράφημα καρδιάς και ειδικές αιματολογικές εξετάσεις. Υπάρχουν και πιο εξειδικευμένες εξετάσεις που γίνονται σε δεύτερο χρόνο για την διάγνωση της αιτιολογίας καρδιακής ανεπάρκειας (π.χ. στεφανιογραφία, μαγνητική καρδιάς κλπ).

Η καρδιακή ανεπάρκεια είναι συχνά απόρροια παθήσεων που προκαλούν βλάβες στην καρδιά όπως η στεφανιαία νόσος και το έμφραγμα του μυοκαρδίου, η αρρύθμιστη αρτηριακή υπέρταση, οι βαλβιδοπάθειες, συγγενείς και άλλες μυοκαρδιοπάθεις, η μυοκαρδίτιδα κ.α.

Η επιτυχής αντιμετώπιση της καρδιακής ανεπάρκειας εξαρτάται από την αντιμετώπιση της πρωταρχικής αιτίας, τη βαρύτητα της νόσου και την διαχείριση άλλων συνοσηροτήτων.

Οι θεραπευτικές επιλογές σήμερα είναι φαρμακευτικές και επεμβατικές, οι οποίες μειώνουν τη νοσηρότητα και τη θνητότητα και βελτιώνουν τη ζωή των ασθενών.

Από τους ασθενείς που παρακολούθησαν τα σεμινάρια προέκυψε ότι οι ίδιοι έχουν ως προς τη θεραπευτική συμμόρφωση κεντρικό ρόλο, όταν κατανοήσουν τη θεραπευτική διαδικασία που καλούνται να υποστηρίξουν.

Φάνηκε ότι ο συμμορφωμένος ασθενής είναι ο καλά ενημερωμένος ασθενής.

Η αυτοφροντίδα του ασθενή με καρδιακή ανεπάρκεια περιλαμβάνει καθημερινό έλεγχο

1. βάρους: η απότομη αύξησή του μπορεί να σημαίνει συσσώρευση υγρών και πιθανή επιδείνωση της νόσου
2. αρτηριακής πίεσης
3. καρδιακής συχνότητας |παλμούς
4. αισθήματος δύσπνοιας

Στην αυτοφροντίδα περιλαμβάνονται η άσκηση που προτάθηκε από τον θεράποντα ιατρό, η διατροφή χωρίς αλάτι, χωρίς λιπαρά, χωρίς κατάχρηση αλκοόλ και ζωή χωρίς κάπνισμα.

Οι ασθενείς για την αυτοφροντίδα τους μπορούν να βρουν πολύτιμο σύμμαχο τις νέες τεχνολογίες που βοηθούν στην αυτοματοποιημένη μέτρηση παραμέτρων όπως η καρδιακή συχνότητα, ο κορεσμός οξυγόνου κ.λ.π. μέσα από εφαρμογές έξυπνων τηλεφώνων και έξυπνων ρολογιών.

Η Γ΄ καρδιολογική κλινική του ΑΠΘ διαθέτει δωρεάν για τους ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια την εφαρμογή ThessHF για κινητά τηλέφωνα.

Όπως προέκυψε από το σχολείο, σημαντικό ρόλο στη φροντίδα του ασθενή φάνηκε να έχουν μαζί με τον ίδιο, οι φροντιστές του οι οποίοι κατανοούν, υπενθυμίζουν και υποστηρίζουν τη συμμόρφωσή του.

Παρόλο που σήμερα υπάρχουν στο θεραπευτικό οπλοστάσιο καινοτόμα φάρμακα, ψηφιακές εφαρμογές, ελάχιστα επεμβατικές μέθοδοι, η καρδιακή ανεπάρκεια παραμένει μία από τις κυριότερες αιτίες νοσηρότητας και θνητότητας αλλά και οικονομικής απειλής για τα συστήματα υγείας.

Σύμφωνα με μελέτη που δημοσιεύτηκε το 2017 στο περιοδικό International Journal of Cardiology κάθε ασθενής με καρδιακή ανεπάρκεια από τους συνολικά περίπου 200.000 που υπάρχουν στην Ελλάδα, κοστίζει  στο υγειονομικό σύστημα από  4.411 – 4.764 ευρώ τον χρόνο.

Δικαιολογημένα η καρδιακή ανεπάρκεια με τις κλινικές της επιπτώσεις στην υγεία των ασθενών και με κόστος που πλησιάζει το ένα  δις ετησίως χαρακτηρίζεται ως πανδημία.

Ο μήνας Μάϊος έχει καθιερωθεί ως μήνας ευαισθητοποίησης για το Μελάνωμα. Ο Εθνικός Οργανισμός Δημόσιας Υγείας σηματοδοτεί την έναρξη του Μήνα Ευαισθητοποίησης για το Μελάνωμα, συμμετέχοντας στην ευαισθητοποίηση και την ενημέρωση του κοινού για τη νόσο, τα μέτρα πρόληψης και τον προσυμπτωματικό έλεγχο για αυτήν.

Το μελάνωμα είναι ένας τύπος καρκίνου του δέρματος και ο πιο θανατηφόρος από αυτούς. Αναπτύσσεται κυρίως στα κύτταρα (μελανοκύτταρα) που παράγουν μελανίνη – τη χρωστική ουσία που δίνει στο δέρμα το χρώμα του. Συνήθως, εμφανίζεται ως μία μικρή μαύρη κηλίδα στο δέρμα ή μπορεί να αναπτυχθεί επί προϋπάρχοντος σπίλου (ελιάς).  Η πρώιμη διάγνωση του μελανώματος και οι νέες θεραπείες έχουν οδηγήσει σε πάρα πολύ καλά θεραπευτικά αποτελέσματα με πενταετή επιβίωση πάνω του 90%.

Επιδημιολογικά Δεδομένα

Μόνο το 2020, διαγνώστηκαν περίπου 325.000 νέες περιπτώσεις μελανώματος παγκοσμίως και περίπου 57.000 άνθρωποι πέθαναν από τη νόσο.  Η Αυστραλία και η Νέα Ζηλανδία παρουσιάζουν την υψηλότερη συχνότητα μελανώματος ακολουθούμενες από τη Δυτική Ευρώπη, τη Βόρεια Αμερική και τη Βόρεια Ευρώπη ενώ το μελάνωμα εξακολουθεί να είναι σπάνιο στις περισσότερες χώρες της Αφρικής και της Ασίας. Στην Ελλάδα το 2020 υπήρξαν 1.313 νέες περιπτώσεις μελανώματος με τη νόσο να αποτελεί τη 14^η πιο συχνή κακοήθη νεοπλασία στον ελληνικό πληθυσμό.

Ο κίνδυνος μελανώματος αυξάνεται όσο αυξάνεται η ηλικία. Ωστόσο, το μελάνωμα δεν είναι ασυνήθιστο ακόμη και σε άτομα κάτω των 30 ετών εφόσον αποτελεί τον δεύτερο πιο συχνό καρκίνο σε άτομα 15-34 ετών. Οι άντρες διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο να εμφανίσουν μελάνωμα σε σχέση με τις γυναίκες. Αυτό οφείλεται τόσο σε συμπεριφορικούς (μεγαλύτερη έκθεση στον ήλιο και μικρότερη προστασία από αυτόν) όσο και σε βιολογικούς παράγοντες (πιο παχύ δέρμα με λιγότερο υποδόριο λίπος).

Παράγοντες κινδύνου

Οι ακόλουθοι παράγοντες μπορεί να αυξήσουν τον κίνδυνο ανάπτυξης μελανώματος:

ü  Υπερβολική έκθεση στην υπεριώδη ακτινοβολία (UV). Η έκθεση στην υπεριώδη ακτινοβολία, η οποία προέρχεται από τον ήλιο και από λαμπτήρες ή κρεβάτια για τεχνητό μαύρισμα (solarium), μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο καρκίνου του δέρματος, συμπεριλαμβανομένου του μελανώματος. Έξι στις δέκα περιπτώσεις μελανώματος οφείλονται σε υπερβολική έκθεση στον ήλιο.ü  Ανοιχτό δέρμα. Το να έχετε λιγότερη χρωστική ουσία (μελανίνη) στο δέρμα σας σημαίνει ότι έχετε λιγότερη προστασία από την καταστροφική υπεριώδη ακτινοβολία. Ωστόσο, το μελάνωμα μπορεί να αναπτυχθεί και σε άτομα με πιο σκούρα χροιά.ü  Ιστορικό ηλιακού εγκαύματοςü  Διαμονή κοντά στον ισημερινό ή σε υψηλότερο υψόμετρο. Οι άνθρωποι που ζουν πιο κοντά στον ισημερινό της γης, όπου οι ακτίνες του ήλιου είναι πιο άμεσες, βιώνουν υψηλότερες ποσότητες υπεριώδους ακτινοβολίας από εκείνους που ζουν πιο βόρεια ή νότια. Επιπλέον, εάν ζείτε σε υψηλό υψόμετρο, εκτίθεστε σε περισσότερη υπεριώδη ακτινοβολία.ü  Παρουσία πολλών σπίλων ή ασυνήθιστων σπίλωνü  Οικογενειακό ιστορικό μελανώματοςü  Εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα  Πρώιμη διάγνωση – Διάγνωση 

Η κατάλληλη ενημέρωση του πληθυσμού όσον αφορά στην πρόληψη και η αύξηση της επαγρύπνησης του κοινού για τη νόσο αποτελούν τη βάση της πρώιμης διάγνωσης. Ιδιαίτερη προσοχή και εγρήγορση συνιστάται στα άτομα με παράγοντες κινδύνου. Η διάγνωση του καρκίνου του δέρματος πραγματοποιείται από εξειδικευμένο ιατρό (δερματολόγο, χειρουργό ή ογκολόγο). Συγκεκριμένα στην περίπτωση του μελανώματος, η διάγνωση βασίζεται στον οδηγό ABCDE (5 πρώτα γράμματα της αγγλικής αλφαβήτου): Asymmetry (ασυμμετρία στο σχήμα του σπίλου), Border (ασαφή όρια), Color (ανομοιομορφία του χρώματος), Diameter (διάμετρος), Evolving (εξέλιξη και μεταβολή του σπίλου).

Μέτρα Πρόληψης

• Προστατευόμαστε από τις ακτίνες UV όλο το χρόνο και όχι μόνο το καλοκαίρι καθώς αυτές μπορούν να φτάσουν σε μας (μέσω αντανάκλασης από επιφάνειες όπως το νερό, το τσιμέντο, η άμμος ή το χιόνι) και τις συννεφιασμένες μέρες.
• Παραμένουμε κατά το δυνατόν περισσότερο στη σκιά.
• Επιλέγουμε ρούχα που καλύπτουν τα χέρια και τα πόδια μας.
• Φοράμε καπέλο με φαρδύ γείσο για να σκιάζουμε το κεφάλι, το πρόσωπο, τα αυτιά το λαιμό και τον αυχένα.
• Σε εξωτερικούς χώρους κατά τη διάρκεια της ημέρας δεν ξεχνάμε να φοράμε γυαλιά ηλίου με κατάλληλους φακούς που μπλοκάρουν τις ακτίνες UVA και UVB.
• Χρησιμοποιούμε καθημερινά αντηλιακό με κατάλληλο παράγοντα προστασίας από την υπεριώδη ακτινοβολία (μεγαλύτερο από SPF 15 και ιδανικά άνω του SPF 30) ανάλογα με την ώρα της ημέρας ή τη διάρκεια της έκθεσής μας στον ήλιο.
• Αποφεύγουμε το τεχνητό μαύρισμα/έκθεση σε πηγές υπεριώδους ακτινοβολίας.
• Οποιαδήποτε αλλαγή στο χρώμα του δέρματος μετά από έκθεση στην υπεριώδη ακτινοβολία (είτε πρόκειται για μαύρισμα είτε για έγκαυμα) είναι σημάδι τραυματισμού και όχι υγείας.
• Απευθυνόμαστε στο δερματολόγο μας τακτικά (για σπιλογράφημα/χαρτογράφηση των σπίλων του σώματος) αλλά και σε περίπτωση που παρατηρήσουμε αλλαγές στο δέρμα μας όπως τον εντοπισμό μιας πληγής που δεν επουλώνεται, την εμφάνιση ενός νέου σπίλου ή την αλλαγή στα όρια, το μέγεθος/διάμετρο, το χρώμα και γενικά στην ανάπτυξη του.

Περισσότερο από το 90% των ανθρώπων έχουμε μολυνθεί από τον ιό Epstein-Barr (EBV), συνήθως στην παιδική ηλικία, ακόμα και χωρίς να το γνωρίζουν. Ο ιός EBV ανήκει στην οικογένεια των ερπητο-ιών. Αυτό συμβαίνει επειδή οι περισσότερες μολύνσεις από EBV είναι ήπιες ή δεν προκαλούν καθόλου συμπτώματα. Ωστόσο, σε μερικούς ανθρώπους ο ιός EBV μπορεί να οδηγήσει σε προβλήματα υγείας. Ο ιός μπορεί να προκαλέσει οξεία λοιμώδη μονοπυρήνωση, και να πυροδοτήσει την εμφάνιση διαβήτη τύπου 1. Μπορεί επίσης να παραμείνει στο σώμα μας σε λανθάνουσα κατάσταση για χρόνια και να οδηγήσει μακροπρόθεσμα σε αυξημένο κίνδυνο για ορισμένους καρκίνους, όπως λέμφωμα, λευχαιμία και καρκίνο κεφαλής και τραχήλου.

Οι Ιατροί της Θεραπευτικής Κλινικής της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Θεοδώρα (Ντόρα) Ψαλτοπούλου (Καθηγήτρια Επιδημιολογίας και Προληπτικής Ιατρικής) και Γιάννης Ντάνασης συνοψίζουν τα νεότερα στοιχεία της πρόσφατης δημοσίευσης των Li και συνεργατών  από το Πανεπιστήμιο του Σαν Ντιέγκο της Καλιφόρνια των ΗΠΑ στην έγκριτη επιστημονική επιθεώρηση Nature σχετικά με τους μηχανισμούς μέσω των οποίων ο ιός EBV μπορεί να οδηγήσει σε καρκινογένεση. Τα ευρήματα της μελέτης δείχνουν ότι μια πρωτεΐνη-κλειδί του ιού συνδέεται εύκολα σε ένα συγκεκριμένο σημείο του ανθρώπινου χρωμοσώματος. Στα σημεία όπου η πρωτεΐνη συσσωρεύεται, το χρωμόσωμα γίνεται πιο επιρρεπές στη θραύση για λόγους που δεν είναι ακόμη πλήρως κατανοητοί. Η θραύση οδηγεί στη δημιουργία κυττάρων που έχουν μολυνθεί από τον ιό EBV σε λανθάνουσα μορφή και είναι πιθανότερο με την πάροδο του χρόνου να γίνουν καρκινικά.

Η πρωτεΐνη EBNA1 του ιού EBV έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον επειδή δεσμεύει το ιικό DNA σε συγκεκριμένα σημεία, κάτι που επιτρέπει στον ιό να επιβιώνει και να δημιουργεί περισσότερα αντίγραφα του εαυτού του. Στη νέα μελέτη, οι ερευνητές έδειξαν ότι η συγκεκριμένη πρωτεΐνη μπορεί να δεσμεύει και το ανθρώπινο DNA σε συγκεκριμένα σημεία. Μάλιστα αυτά τα σημεία βρίσκονται σε μια επαναλαμβανόμενη περιοχή του DNΑ που δεν κωδικοποιεί για πρωτεΐνες στο ανθρώπινο χρωμόσωμα 11 και περιλαμβάνει περισσότερα από 300 αντίγραφα μιας ακολουθίας 18 ζευγών βάσεων, η οποία είναι παρόμοια με την αντίστοιχη θέση δέσμευσης της EBNA1 στο ιικό γονιδίωμα του EBV.

Επιπλέον, οι ερευνητές παρατήρησαν ότι το επαναλαμβανόμενο DNA στη συγκεκριμένη περιοχή του χρωμοσώματος 11 του ανθρώπου αποτελεί μια ασταθή δομή που είναι εύθραυστη. Η συσσώρευση της πρωτεΐνης EBNA1 σε αυτή την περιοχή οδηγεί σε αυξημένο κίνδυνο θραύσεων στο DNA. Αυτά τα γεγονότα θραύσης μπορεί να επηρεάσουν γειτονικές περιοχές του DNA που είναι γνωστό ότι ρυθμίζουν τον κυτταρικό πολλαπλασιασμό. Η τροποποίηση της ρύθμισης της γονιδιακής έκφρασης σε αυτές τις περιοχές μπορεί να εκκινήσει μηχανισμούς καρκινογένεσης στο ανθρώπινο κύτταρο.

Οι ερευνητές εξέτασαν επίσης δεδομένα αλληλουχίας ολόκληρου του γονιδιώματος για περισσότερους από 2.400 καρκίνους (Pan-Cancer Analysis of Whole Genomes Consortium) και βρήκαν ότι οι όγκοι που σχετίζονται με τον ιό EBV είχαν επίσης ένα ασυνήθιστα υψηλό αριθμό ανωμαλιών του χρωμοσώματος 11, ιδιαίτερα στον καρκίνο κεφαλής και τραχήλου.

Συμπερασματικά, τα καινοτόμα ευρήματα της μελέτης ανοίγουν το δρόμο για να βρεθούν νέοι τρόποι ανίχνευσης και εντοπισμού των ατόμων που διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο για την ανάπτυξη καρκίνων που σχετίζονται με τον ιό EBV. Η δημιουργία εμβολίων έναντι του ιού EBV θα μπορούσε να προλάβει τις μακροπρόθεσμες επιπλοκές της μόλυνσης από τον ιό και σε αυτή την κατεύθυνση έχουν ξεκινήσει ήδη ερευνητικές προσπάθειες στις ΗΠΑ.