Wibs CMS

Blog

  • Μαρίλη Μέξη: «Τελικό ζητούμενο η καινοτομία που δημιουργεί αξία»

    Μαρίλη Μέξη: «Τελικό ζητούμενο η καινοτομία που δημιουργεί αξία»

    Από την Άννα Γριμάνη

    Μια σύγχρονη Ελληνίδα με εντυπωσιακές περγαμηνές, προσωπική ευγένεια, πάθος για την επιστήμη της, αγάπη για την Ελλάδα και λαμπρή καριέρα στο εξωτερικό διευθύνει τις έρευνες σχετικά με το μέλλον της εργασίας στο Πανεπιστήμιο Geneva Graduate Institute και διδάσκει στο μεταπτυχιακό πρόγραμμα για τις παγκόσμιες ανισότητες. Είναι μέντορας νεοφυών επιχειρήσεων και σύμβουλος στο Ερευνητικό Ινστιτούτο για τη Βιώσιμη Ανάπτυξη των Ηνωμένων Εθνών
    (UNRISD) και την Πλατφόρμα Έρευνας και Πολιτικής TASC-Future of Work που έχει ιδρυθεί από την ελβετική κυβέρνηση. Η Μαρίλη Μέξη, ειδική σύμβουλος της Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας
    σε θέματα εργασίας, ψηφιακής οικονομίας και κοινωνικού κράτους, μιλά αποκλειστικά στο WIBS.

    Καθότι μέντορας στο αρχαιότερο και μεγαλύτερο innovation incubator της Ελβετίας με έδρα τη Γενεύη, μάς δίνετε τα χαρακτηριστικά του ελβετικού «οικοσυστήματος καινοτομίας»;

    Το ελβετικό οικοσύστημα καινοτομίας σχηματίζει ένα ευέλικτο πλαίσιο το οποίο επιτρέπει σε ερευνητές από καινοτόμες εταιρείες και πανεπιστήμια να εργαστούν από κοινού για την ανάπτυξη νέων εμπορεύσιμων προϊόντων και υπηρεσιών. Η Ελβετία έχει διεθνώς κορυφαίες επιδόσεις σε σχέση με τον δείκτη «ερευνητική συνεργασία μεταξύ Βιομηχανίας και Πανεπιστημίων». Όλα αυτά δεν είναι τυχαία, αλλά αποτέλεσμα στρατηγικής επιλογής. Λόγω της σχετικής έλλειψης φυσικών πόρων, η Ελβετία -μικρή χώρα πληθυσμιακά, όπως η Ελλάδα- επέλεξε να επικεντρωθεί στην έρευνα και την ανάπτυξη. Τα αποτελέσματα είναι απτά. Ο Παγκόσμιος Δείκτης Καινοτομίας 2021 (WIPO) κατατάσσει την Ελβετία ως την πιο καινοτόμο οικονομία του κόσμου μπροστά από τη Σουηδία και τις ΗΠΑ, το Ηνωμένο Βασίλειο και τη Νότια Κορέα. Η Ελβετία βρίσκεται στην κορυφή αυτής της λίστας για 11η συνεχόμενη φορά.

    Ποιο είναι το πλαίσιο και οι τάσεις που διέπει τις start-up εταιρείες στην Ελβετία;

    Το πλαίσιο που διέπει το οικοσύστημα νεοφυών επιχειρήσεων στηρίζεται σε δύο πυλώνες: από τη μια, στη διεθνοποίηση των νεοφυών επιχειρήσεων -δίνονται κίνητρα και υποστήριξη ώστε να διευκολυνθεί η πρόσβασή τους σε ξένες αγορές. Ταυτόχρονα, δίνεται έμφαση σε εθνικό επίπεδο στην αξιοποίηση συνεργειών με τα περιφερειακά συστήματα καινοτομίας, καθώς και τα τοπικά σημεία επαφής για τις επιχειρήσεις. Ως αποτέλεσμα η Ελβετία διαθέτει –συγκριτικά με τις μεγαλύτερες γεωγραφικά χώρες με τις οποίες γειτνιάζει – τις περισσότερες νεοφυείς επιχειρήσεις κατά κεφαλήν. Επίσης, η επίδοση της χώρας με βάση τον δείκτη unicorn density είναι 6 φορές μεγαλύτερη από ό,τι στη Γαλλία. Μεγάλη δυναμική παρουσιάζει το πεδίο «Femtech», δηλαδή η τεχνολογία που είναι προσανατολισμένη στις ανάγκες των γυναικών, η αξία του οποίου ανήλθε στα 22 δις δολάρια το 2020 κι αναπτύσσεται συνεχώς. Στην Ελβετία ξεχωρίζουν ιδιαίτερα επιχειρήσεις FemTech που ειδικεύονται στη μακροζωία. Υλοποιούνται στοχευμένα προγράμματα τα οποία παρέχουν υποστήριξη σε γυναίκες-επικεφαλής femtech startups, ενώ έχει δημιουργηθεί μια Χάρτα όπου παρουσιάζεται όλο το οικοσύστημα των Swiss Female Founders, προσδίδοντας ορατότητα στα βέλτιστα γυναικεία πρότυπα. Η συμβολή των FemTech startups στη διαμόρφωση μιας πιο γυναικο-κεντρικής επιχειρηματικότητας αναμένεται να είναι καθοριστική για το μέλλον της εργασίας. Συνολικά, από το πεδίο της γυναικείας ενδυνάμωσης μέχρι τον οικονομικό γραμματισμό οι νεοφυείς επιχειρήσεις προσφέρουν σήμερα λύσεις σε ζητήματα όπου το κοινωνικό κράτος και η δημόσια πολιτική είτε αποτυγχάνουν είτε υστερούν, γι’ αυτό κι είναι καλό οι policy-makers να παρακολουθούν και να συνεργάζονται με τη νεοφυή επιχειρηματική κοινότητα ώστε να χτίζονται συμπληρωματικότητες.

    Ως επιστήμονας μελετάτε τις σύγχρονες τάσεις για τον νέο ρόλο των επιχειρήσεων και το purpose-driven επιχειρείν σε συνάρτηση με το sustainable financing /ESG – ε. Μιλήστε μας για τη διάσταση αυτή. Πώς διαμορφώνεται το μέλλον της εργασίας;

    Γίνεται συχνά λόγος ότι διάγουμε την εποχή των μεγάλων μετασχηματισμών. Δεν είναι ακριβώς έτσι. Είμαστε στην οριογραμμή. Παρακολουθούμε να διαγράφεται το εν προόδω ολόγραμμα μιας εποχής που δεν είναι-πια, και ταυτόχρονα μιας νέας που δεν είναι-ακόμη. Στο πέρασμα, λοιπόν, από τη μεθοριακότητα στον τελικό μετασχηματισμό τα κράτη και κυρίως οι επιχειρήσεις καλούνται να επαναπροσδιορίσουν το ρόλο και την αποστολή τους στη βάση ενός διπόλου: Βιωσιμότητα και Σκοπός. Το δίπολο αυτό ανασυντάσσει ριζικά τα επιχειρηματικά μοντέλα και το μέλλον της εργασίας. Σε πρόσφατη συζήτηση που είχα στο Φόρουμ των Δελφών με τον Philip Hildebrand, πρώην Κεντρικό Τραπεζίτη της Ελβετίας και Αντιπρόεδρο της BlackRock, του μεγαλύτερου fund διεθνώς, εκτιμήθηκε ότι σε αυτό το ρευστό οικονομικό περιβάλλον οι περισσότεροι επενδυτές θα κινηθούν προς μια αυστηρότερη αξιολόγηση των ζητημάτων ESG. Επίσης, σε πρόσφατη μελέτη που πραγματοποιήθηκε από το World Economic Forum, στην οποία συμμετείχα, διαπιστώνεται ότι οι μεγάλες επιχειρήσεις σήμερα ενστερνίζονται την ανάγκη για την υλοποίηση από τη διεθνή κοινότητα πιο δεσμευτικών εταιρικών κανόνων για την προώθηση της βιωσιμότητας στις παγκόσμιες εφοδιαστικές αλυσίδες. Το αξιοσημείωτο είναι ότι η τάση προς περισσότερη βιωσιμότητα εκτυλίσσεται παράλληλα με την ανάγκη για νέα εργασιακά πρότυπα. Εκτιμώ ότι έχουμε ήδη μπει στην εποχή της «Μετα-Εργασίας» -αλλά δεν μεταφράζεται με post-scarcity θεωρήσεις περί του τέλους της εργασίας, όπως συζητούσαμε στο παρελθόν. Θα συνεχίσουμε να εργαζόμαστε, αλλά διαφορετικά.

    Να πούμε τι είναι το ‹›διαφορετικά’’;

    Στο μέλλον όλο και περισσότερο θα πυκνώνουν τα αιτήματα για εργασιακές συνθήκες που συμβάλλουν στην ανάπτυξη ευτυχίας στο χώρο εργασίας, καθώς και για ένα νέο πρότυπο εργασίας εστιασμένης στον Σκοπό και στην ουσία (meaningful work). Δείτε το φαινόμενο της «Μεγάλης Παραίτησης» στις ΗΠΑ – εκατομμύρια εργαζόμενοι αναθεωρούν το πόσο είναι διατεθειμένοι να εργάζονται με εξοντωτικούς ρυθμούς. Το βλέπουμε και στην Ελλάδα, στους κλάδους του τουρισμού και του επισιτισμού. Meaningful work σημαίνει εργασία, η οποία παρέχει ασφάλεια, δηλαδή αξιοπρεπή και ποιοτική απασχόληση, αλλά ταυτόχρονα δίνει στον εργαζόμενο τη δυνατότητα να αξιοποιήσει τις ικανότητές του, διατηρώντας την ανεξαρτησία και την αυτονομία του. Σε αυτό το πλαίσιο, το παλιό δίπολο «Ευελιξία και ασφάλεια» αντικαθίσταται από το νέο «Αυτονομία και ασφάλεια». Οι εταιρείες που θα θελήσουν να διασφαλίσουν «Αυτονομία και Ασφάλεια» θα χρειαστεί να αξιοποιήσουν νέους συντελεστές εκτίμησης job performance και να ανασχεδιάσουν τα μοντέλα οργάνωσης της εργασίας και παροχής κινήτρων, ώστε ο εργαζόμενος να μπορεί να συν-αποφασίζει ως προς το χρόνο-τόπο-μέσο εκτέλεσης των καθηκόντων. Θα χρειαστεί, επίσης, να αξιοποιήσουν τη διαδραστική ηγεσία και τη «συλλογική ευφυία» (collective intelligence) – δηλαδή ευρηματικά μοντέλα ομαδοποιήσεων τα οποία διασφαλίζουν τη συλλογικότητα ευθυνών, η οποία με τη σειρά της επιτυγχάνει το τελικό ζητούμενο που είναι καινοτομία που δημιουργεί αξία.

    Αυτή την εποχή στη Γενεύη δουλεύετε ένα πρωτοποριακό μοντέλο management και επενδύσεων.
    Στη Γενεύη αυτή τη στιγμή μαζί με συναδέλφους από διεθνείς οργανισμούς και πανεπιστήμια δουλεύουμε με επενδυτές και επιχειρήσεις πάνω σε ένα πρωτοποριακό μοντέλο management και επενδύσεων, το οποίο έχει υλοποιηθεί από μεγάλες πολυεθνικές, όπως η Mars, και στηρίζεται σε εργαλεία αιχμής και metrics που έχουν σχεδιαστεί για μια πιο ολιστική διασύνδεση του κέρδους και του Σκοπού, αντλώντας από τα «οικονομικά της αμοιβαιότητας». Το μεγάλο όφελος για την επιχείρηση από την ενσωμάτωση της προσέγγισης του Σκοπού και την Αμοιβαιότητα στη στρατηγική της είναι η αξιοποίηση της σωρευτικής δύναμης των διαφορετικών μορφών κεφαλαίων —κοινωνικό, ανθρώπινο, φυσικό και μετοχικό— που τις βοηθά να διαφοροποιηθούν από τον ανταγωνισμό. Οι επιχειρήσεις έτσι μετεξελίσσονται σε οργανισμούς που παράγουν αξία (value-creation) για την κοινωνία και τον πλανήτη, αντί να αποσπούν (value-extraction) σε βάρος της ευημερίας των stakeholders και του συνόλου. Παράλληλα, μετατρέπονται σε σημαντικούς φορείς κοινωνικής αλλαγής, εφόσον τις καθιστά μέσω του re-purposing κρίσιμους κρίκους στην αλυσίδα δημιουργίας μακροπρόθεσμης αξίας μέσα σε ένα νέο πρότυπο βιώσιμου καπιταλισμού. Η εκτίμησή μου είναι ότι η ανάγκη για το purpose-driven επιχειρείν στο μέλλον θα φέρει τέτοιες αλλαγές και ανατροπές στον κόσμο της εργασίας, όπως και η αυτοματοποίηση και η ψηφιακή επανάσταση. Στη νέα εποχή οι εταιρείες που δεν θα έχουν προσαρμοστεί επαρκώς, δεν θα υπάρχουν πια.

    Σε μια χώρα με τόσο υψηλό βιοτικό επίπεδο, αλλά κι επιστημονικό κι ερευνητικό, όπως η Ελβετία, ο ρόλος της γυναίκας στην αγορά εργασίας έχει συγκριτική υπεροχή;

    Οι ανισότητες επιμένουν, δυστυχώς. Οι γυναίκες εργαζόμενες κερδίζουν κατά μέσο όρο 11% λιγότερα από τους άνδρες για την ίδια δουλειά. Οι γυναίκες managers κερδίζουν 16,8% λιγότερα από τους άνδρες συναδέλφους τους. Η Ελβετία έχει θεσπίσει νομοθετικές ρυθμίσεις για την καταπολέμηση των διακρίσεων, αλλά προφανώς για να κερδηθεί πραγματικά η μάχη της ισότητας δεν αρκούν οι νομοθετικές παρεμβάσεις. Πρέπει να αλλάξουν οι νόρμες και νοοτροπίες.

    Εσείς, γιατί φύγατε;

    Γιατί ιδιοσυγκρασιακά τείνω προς την εκούσια υπερορία, με την έννοια της περιπλάνησης. Υπάρχουν πολλές διαδρομές που μπορεί να ακολουθήσει κανείς, αλλά για μένα η πιο σημαντική είναι εκείνη από τα μέσα προς τα έξω. Πρέπει να καταφέρεις να βγεις, να δεις και τι άλλο υπάρχει έξω από αυτό για να το αντιληφθείς στην πληρότητά του, γιατί μόνο τότε θα ρίξεις το βλέμμα σου εκεί που χρειάζεται. Κι εγώ σήμερα, έχοντας σπουδάσει, ζήσει και εργαστεί σε πλήθος διαφορετικών χωρών, κοιτώ αδιάλειπτα προς την Ελλάδα. Χτίζω συνέργειες και φιλίες, μεταφέρω και μοιράζομαι τεχνογνωσία, ανατροφοδοτώ εμπειρίες και ιδέες… για το μέλλον.

    Ποιο το καθοριστικό στοιχείο επιλογής σας, για να ζήσετε στο εξωτερικό;

    Έχω επιλέξει να ζω στη Γενεύη λόγω της διεθνικότητας που τη διακρίνει. Η Γενεύη είναι πυλώνας καινοτομίας και επιχειρηματικότητας, και πυρήνας της διεθνούς διακυβέρνησης – έδρα 42 διεθνών οργανισμών, μεταξύ αυτών ο ΟΗΕ. Αλλά αυτό που αποκαλώ διεθνικότητα δεν αφορά μόνο τις σχέσεις μεταξύ χωρών. Είναι, επίσης, η αλληλοκατανόηση μεταξύ διαφορετικών πολιτισμών αλλά και «περιοχών εμπειρίας». Για παράδειγμα, στις συζητήσεις στα διεθνή φόρα που συμμετέχω για εμάς από τον Παγκόσμιο Βορρά το «μέλλον της εργασίας» σχετίζεται κυρίως με τις εξελίξεις της 4ης βιομηχανικής επανάστασης, ενώ για συναδέλφους από χώρες από τον Παγκόσμιο Νότο έχει να κάνει με το πώς θα καταπολεμηθεί η άτυπη εργασία και θα ενισχυθεί η πρόσβαση σε κοινωνική προστασία. Μην ξεχνάμε ότι πάνω από το ήμισυ του παγκόσμιου πληθυσμού στερείται σήμερα βασικής κοινωνικής προστασίας. Για τους επιστήμονες και τους policy-makers είναι πολύ σημαντικό να εντοπίζουν τις διαφορετικές αυτές οπτικές, ώστε να αντιλαμβάνονται με ακρίβεια τις συντεταγμένες πάνω στις οποίες καλούνται να χτίσουν ενοποιητικές προοπτικές – και για μένα αυτές έχουν να κάνουν με ένα πιο δίκαιο και συμπεριληπτικό κόσμο της εργασίας.

    Είσαστε μέντορας -παρότι τόσο νέα. Εκείνος/η που σάς ενέπνευσε και στήριξε ποιος ήταν;

    Η οικογένειά μου. Στον πατέρα μου οφείλω τα πάντα.

    Σε τι το πιο δικό σας ελληνικό ανατρέχετε;

    Στις θάλασσες στο Πόρτο-Χέλι όπου περνώ τα καλοκαίρια, στο φωτεινό γαλάζιο του ελληνικού ουρανού. Αυτό μου δίνει μια δυνατή αίσθηση ελευθερίας και συνέχειας.

    Ποιο μότο-στάση ζωής περνάτε σε έναν νεότερο ερευνητή και startupper;

    Προσπαθώ να τους ευαισθητοποιώ ως προς την ανάγκη για εξωστρέφεια και κοινωνική ευθύνη. Σήμερα, αναδύεται επιτακτικά πλέον η ανάγκη για εκδημοκρατισμό της έρευνας και της παραγωγής καινοτομίας. Η αυξημένη και ευρεία πρόσβαση των πολιτών σε ερευνητικά αποτελέσματα και διαδικασίες εκλαμβάνεται ως προωθητικός παράγοντας για την ανάπτυξη συστημάτων καινοτομίας. Επιστήμη – Καινοτομία – Κοινωνία αντιμετωπίζονται ως ένα άρρηκτο σύνολο, ενώ η λεγόμενη «ανοικτή επιστήμη» αποτελεί προτεραιότητα τόσο για την Ελβετία όσο και για την Ευρωπαϊκή Ένωση και διεθνείς οργανισμούς, όπως ο ΟΟΣΑ και η ΟΥΝΕΣΚΟ. Αυτά είναι ζητήματα για τα οποία οι νεότερες γενιές οφείλουν να ενημερώνονται και να προετοιμάζονται.

    Αισιοδοξείτε για την Ελλάδα;

    Ναι. Με όσους συνομιλώ από άλλες χώρες, και στα διεθνή φόρα όπου συμμετέχω, όλοι σπεύδουν να μοιραστούν μαζί μου το θαυμασμό για τη χώρα μας, η οποία αναγνωρίζεται παγκοίνως ότι διαθέτει σπάνια ανθεκτικότητα και ανεξάντλητες δυνατότητες. Η Ελλάδα τα έχει καταφέρει έχοντας συχνά επωμιστεί δυσανάλογο βάρος σε καιρούς δύσκολους και με μεγάλες δοκιμασίες. Αν και οι ιστορικές συνθήκες διαφέρουν, είναι γνωστή, εν προκειμένω, η φράση του Κολοκοτρώνη: «Ο Θεός έβαλε την υπογραφή του για την ελευθερία της Ελλάδος». Ίσως και να υπάρχει μια διάσταση μεταφυσικής θεοδικίας στα κατορθώματά μας διαχρονικά. Ίσως κι όχι, αν αναλογιστεί κανείς ότι για μεγάλο διάστημα η Ελλάδα έχει έρθει αντιμέτωπη με τον στενό και συσκοτιστικό ορίζοντα των παθογενειών της, χωρίς πάντα να λύσει επιτυχώς τα δεσμά. Συνεπώς, η αισιοδοξία μου για το μέλλον εδράζεται στη δυνατότητα μας – ως κοινωνίας και ως χώρας – να διασφαλίσουμε ότι κάθε βήμα προς τα μπρος δεν θα σημαίνει και ένα βήμα προς τα πίσω. Στη δυνατότητα μας να αφουγκραστούμε τα διδάγματα της μέχρι τώρα πορείας. Να αναλογιστούμε τις ήττες και τις νίκες μας – τους παράγοντες όχι μόνον της πτώσης αλλά και της δημιουργίας, της παραγωγής και της ανόρθωσης. Και κυρίως να δράσουμε για να αποτρέψουμε όσα διακινδυνεύουν την ελπιδοφόρα πορεία μας προς την υγιή ανάπτυξη, την κοινωνική και περιβαλλοντική βιωσιμότητα και πρόοδο.

    Η επιτυχημένη επαγγελματική διαδρομή σας ως γυναίκα πού βασίστηκε; Κι εάν σε αυτήν θέλαμε να διακρίνουμε μια συναισθηματική παράμετρο, ποια θα ήταν, πώς την εκφράζετε;

    Νομίζω η πορεία μου βασίζεται σε μία διάθεση απορητική που συνδυάζει τη θέληση για συνεχή μάθηση, υπερνίκηση των εμποδίων και τη σκληρή δουλειά. Ως συναισθηματική παράμετρο θα έλεγα την ευγνωμοσύνη. Είμαι ευγνώμων σε όσους έχουν πιστέψει σε μένα, έδωσαν ευκαιρίες, άνοιξαν πόρτες. Καθήκον μου, να ανταποδίδω. Ο κοινωνιολόγος Georg Simmel μιλούσε για την ευγνωμοσύνη ως την «ηθική μνήμη της ανθρωπότητας». Εάν κάθε πράξη ευγνωμοσύνης εξαλείφονταν ξαφνικά, η κοινωνία θα κατέρρεε. Ας κρατήσουμε αυτό το μήνυμα δυνατά μέσα μας, γυναίκες και άνδρες εξίσου.

  • Η ανεπανάληπτη Coco Chanel

    Η ανεπανάληπτη Coco Chanel

    Δεν υπάρχει ίσως τίποτα πιο σημαντικό για μια επιχείρηση, ένα εμπορικό σήμα ή και ένα προϊόν από το να καταστεί στην πορεία του χρόνου συνώνυμο του αντικειμένου που αντιπροσωπεύει. Στο μάρκετινγκ κάτι τέτοιο είναι ισοδύναμο ενός Όσκαρ. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, το πασίγνωστο αναψυκτικό στο οποίο αναφερόμαστε όταν εννοούμε ένα ρόφημα με ανθρακικό. Στον δημιουργικό και επιχειρηματικό χώρο της μόδας τέτοια «αριστεία» στο μάρκετινγκ επέδειξε διαχρονικά μόνο μια γυναίκα: η ανεπανάληπτη Coco Chanel.

    Η μικροσκοπική Γαλλίδα με την πολυκύμαντη ζωή, όχι μόνο κυριάρχησε για σχεδόν 60 χρόνια στον χώρο της υψηλής ραπτικής, δημιουργώντας κομμάτια τα οποία με το που έβγαιναν στις πασαρέλες γίνονταν αμέσως κλασικά, αλλά έγινε η ίδια συνώνυμο της κομψότητας, της θηλυκότητας και του στυλ. Ακόμη και σήμερα, το ταγέρ, το άνετο παντελόνι, το καρέ κοντό μαλλί, το καπέλο και το μικρό μαύρο φόρεμα συνδέονται στη συνείδηση των γυναικών με το περιζήτητο λογότυπο του Οίκου. Οι δημιουργίες του σε ρούχα, κοσμήματα και αξεσουάρ προορίζονταν ανέκαθεν για τις σύγχρονες γυναίκες κάθε εποχής, που ήθελαν να κάνουν με την παρουσία τους ένα statement.

    Η Gabrielle Bonheur Chanel γεννήθηκε τον Αύγουστο του 1883 στη δυτική Γαλλία. Είναι χαρακτηριστικό ότι το μεσαίο όνομά της σημαίνει στα γαλλικά «ευτυχία». Ο πατέρας της ήταν πλασιέ ρούχων και εσωρούχων, ενώ η μητέρα της έπλενε τα ρούχα σε ένα φιλανθρωπικό ίδρυμα. Με κάποιο τρόπο και οι δύο γονείς της είχαν επαγγελματική σχέση με τον ρουχισμό. Όταν πέθανε η μητέρα της, η Gabrielle μπήκε εσωτερική σε ένα ίδρυμα και εκεί έμαθε την τέχνη για να γίνει μοδίστρα.

    Παράλληλα, τραγουδούσε σε ένα κλαμπ στο Παρίσι, όπου και της κόλλησαν το παρατσούκλι Coco.

    Τα πρώτα της σχέδια στον κόσμο της μόδας χρηματοδοτήθηκαν το 1906 από έναν Άγγλο λοχαγό, μέλος της υψηλής αγγλικής κοινωνίας.

    Το 1913 η Chanel άνοιξε ένα μικρό κατάστημα στη Ντοβίλ, στο οποίο πουλούσε τα καπέλα που έφτιαχνε. Πολύ σύντομα στην κολεξιόν των καπέλων προστέθηκαν πουλόβερ, φούστες και διάφορα αξεσουάρ. Ένα χρόνο αργότερα άνοιξε το πρώτο της κατάστημα στο Παρίσι και το 1916 ίδρυσε τον οίκο μόδας Chanel. Γνωρίζοντας μια επιτυχία που σίγουρα δεν την περίμενε ούτε η ίδια, μέσα σε 5 χρόνια από την ίδρυση του οίκου της ή Chanel είχε επιβληθεί στο χώρο του γυναικείου ντυσίματος. Σχεδίαζε ρούχα που ήταν απλά και άνετα και θεωρούνταν επαναστατικά για τις απλές γραμμές τους, οι οποίες παρέπεμπαν σε ένα ελεύθερο, άνετο, δραστήριο τρόπο ζωής. Στόλιζε τα ρούχα της με πολύ εντυπωσιακά ψεύτικα κοσμήματα σε μια εποχή που το φο μπιζού ήταν ακόμη σχετικά άγνωστος όρος. Σε εκείνες τις συλλογές, εκτός από το θρυλικό μικρό μαύρο φόρεμα, λάνσαρε τις κοντές πλισέ φούστες, τα παντελόνια για πρωί και βράδυ και τα υπέρκομψα ταγέρ. Το 1922 κυκλοφόρησε ένα άλλο εμβληματικό προϊόν που έγινε ταυτόσημο με το όνομα της: Το περίφημο άρωμα Chanel Νο 5 που εξακολουθεί ακόμα και σήμερα να παραμένει σύμβολο των φίνων γαλλικών αρωμάτων. Το 1935 η σπουδαία δημιουργός επιβεβαίωσε το επιχειρηματικό της δαιμόνιο, μπαίνοντας στην παραγωγή ρούχων, κυρίως από ύφασμα ζέρσεϊ, σε ένα δικό της εργοστάσιο.

    Ο οίκος της Chanel έγινε από τους μεγαλύτερους στο Παρίσι και φυσικά στη Γαλλία, με κύκλο εργασιών που ξεπερνούσε τα 100 εκατομμύρια γαλλικά φράγκα, με ιδιόκτητα εργοστάσια παραγωγής υφασμάτων, αρωμάτων και κοσμημάτων και με πάνω από τρεισήμισι χιλιάδες άτομα προσωπικό. Το 1938, όταν ξεκίνησε η γερμανική κατοχή στη Γαλλία, η Coco έκλεισε τις επιχειρήσεις της, αφήνοντας χιλιάδες ανθρώπους στον δρόμο. Εκείνη την περίοδο κατηγορήθηκε για ιδιαίτερες σχέσεις με τους ναζί –κάτι όμως που δεν τεκμηριώθηκε και ούτε έγινε ποτέ δικαστική έρευνα σε βάρος της.

    Το 1954, σε έναν καινούριο πια κόσμο, η Coco Chanel επέστρεψε στις πασαρέλες της υψηλής ραπτικής, παρουσιάζοντας το κλασικό ταγέρ με τη χαρακτηριστική ζακέτα χωρίς πέτα, στολισμένη με σιρίτια, που βρήκε ιδανικό μοντέλο, μεταξύ άλλων, στο πρόσωπο της Τζάκι Κένεντι-Ωνάση. Η μεγάλη δημιουργός πέθανε στο Παρίσι τον Ιανουάριο του 1971, στα 87 της χρόνια. Ωστόσο, μέχρι σήμερα το όνομά της δεν έχει χάσει ούτε μια αχτίδα από τη λάμψη του και ο Οίκος της εξακολουθεί να παραμένει πιστός στο στυλ Chanel και να είναι συνώνυμος με τη θηλυκότητα, την κομψότητα και το στυλ. Αυτή η μοναδική γυναίκα δεν υπήρξε μόνο μια από τις ανεπανάληπτες ιέρειες της μόδας διαχρονικά, αλλά και μια πανέξυπνη επιχειρηματίας που κατάφερνε να προσθέτει συνεχώς αξία στις επιχειρήσεις και στις δημιουργίες της, υποστηρίζοντας ότι για να είναι κανείς αναντικατάστατος πρέπει να είναι πάντα διαφορετικός –κάτι που η ίδια τηρούσε κάθε μέρα της ζωής της.

  • Γυναίκες στη Ναυτιλία

    Γυναίκες στη Ναυτιλία

    Μελίνα Τραυλού, Σεμίραμις Παληού, Ειρήνη Νταϊφά, Έλπη Πετράκη, Δέσποινα Παναγιώτου – Θεοδοσίου: πέντε σημαντικές προσωπικότητες, πέντε γυναίκες επικεφαλής σε πέντε σημαντικούς φορείς της ναυτιλίας. Δίπλα σ’ αυτά τα ονόματα μπορούν να προστεθούν και πολλά άλλα, επίσης σπουδαία, που κράτησαν ή κρατούν τα τιμόνια μιας από τις μεγαλύτερες «βιομηχανίες»
    της Ελλάδας.

    Παρόλο που για κάποιους είναι ακόμη περίεργο, οι γυναίκες ανέκαθεν αποτελούσαν τους στυλοβάτες της ναυτιλίας. Μερικές από αυτές στήριζαν και κρατούσαν όλη την οικογένεια όταν ταξίδευαν οι άντρες, ενώ τα τελευταία χρόνια κάποιες αποφασίζουν να οργώσουν τις θάλασσες με εμπορικά πλοία/κρουαζιερόπλοια και άλλες αναλαμβάνουν διοικητικές θέσεις σε ναυτιλιακές εταιρείες και οργανισμούς.

    Η Ναυτιλία αποτελεί μία σταθερή και παραδοσιακή βιομηχανία η οποία δεν αρέσκεται σε αλλαγές και νέες ιδέες, με αποτέλεσμα η ενσωμάτωσή τους να είναι καθυστερημένη σε σύγκριση με άλλες βιομηχανίες σε παγκόσμιο επίπεδο. Η παραδοσιακά ανδροκρατούμενη ναυτιλία, κυρίως στα πλοία αλλά και σε διοικητικές θέσεις, καθιστά τον δρόμο των γυναικών αρκετά δύσκολο και χρειάζεται υπομονή και επιμονή, ώστε να αλλάξει αυτό το παραδοσιακό μοντέλο.

    Τα τελευταία χρόνια υπάρχει ένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον των γυναικών ως προς τα καράβια και με αρκετές εταιρείες να υποστηρίζουν αυτή την επιλογή, με αποτέλεσμα να βλέπουμε γυναίκες σε εμπορικά πλοία ως καπετάνισσες και με τη νέα ανερχόμενη τάση στα απαιτητικά μηχανοστάσια, αφού πλέον με την εξέλιξη της τεχνολογίας και την ενσωμάτωσή της στη ναυτιλία δεν χρειάζεται μόνο η μυϊκή δύναμη αλλά και το μυαλό και η ναυτιλία καλείται να διακρίνει και να επιλέξει το καλύτερο μυαλό.

    Λαμβάνοντας υπόψη μας την έρευνα της BIMCO / ICS, οι γυναίκες σήμερα αποτελούν το 1,2% του παγκόσμιου συνόλου ναυτικών. Το ποσοστό αυτό αντικατοπτρίζεται σε 24,059 γυναίκες σε θέσεις στα καράβια και παρουσιάζει μία ανοδική πορεία της τάξεως του 45,8% σε σχέση με την έρευνα από τον ίδιο οργανισμό το 2015. Σύμφωνα με την έρευνα που πραγματοποιήθηκε από τη SPINNAKER Maritime HR Association το 2020, το 56% είναι άντρες, το 41% γυναίκες και με το 3% να μην ταυτοποιείται.

    Ιδιαίτερο ενδιαφέρον αποτελούν τα στοιχεία από διάφορους οργανισμούς σύμφωνα με τα οποία οι μισθοί των γυναικών που εργάζονται στην παγκόσμια ναυτιλιακή βιομηχανία είναι μικρότεροι από των ανδρών στις ίδιες θέσεις εργασίας. Το SPINNAKER Maritime HR Association, για το 2020, δημοσίευσε πως σύμφωνα με τα στοιχεία του Ηνωμένου Βασιλείου υπάρχει η ποσοστιαία διαφορά της τάξεως 43% υπερ των ανδρών.

    Πραγματοποιούνται σημαντικές ενέργειες από οργανισμούς για την ενίσχυση της ανάληψης περισσότερων θέσεων από τις γυναίκες στη Ναυτιλία και την ενδυνάμωση της θέσης της. Ιδιαίτερη σημασία έχει δείξει με την πρόταση του ο ΙΜΟ και τελικά ορίστηκε η 18 Μάιου ως η Διεθνής Ημέρα για τις γυναίκες στη ναυτιλία. Με αυτή την κίνηση γίνεται σαφής ο στόχος για την ενίσχυση της πρόσληψης, διατήρησης και βιώσιμης απασχόλησης των γυναικών στη ναυτιλία, της αναβάθμισης των προφίλ τους και την ενίσχυση της δέσμευσης του ΙΜΟ για το στόχο σχετικά με την ισότητα των φύλων των Ηνωμένων Εθνών και την υποστήριξη για να αντιμετωπιστεί η σημερινή κατάσταση ανισότητας στον ναυτιλιακό τομέα.

    Ο ΙΜΟ με διάφορες ενέργειες προσπαθεί ώστε να ενισχυθεί η θέση της γυναίκας τόσο σε θέσεις σε ναυτιλιακές εταιρείες όσο και στα καράβια, καθώς και σε ναυτιλιακές ενώσεις, ειδικά στις αναπτυσσόμενες χώρες. Επίσης, σημαντική είναι η δράση του παγκόσμιου οργανισμού WISTA για την ισότητα των φύλων και την ενίσχυση της γυναικείας παρουσίας στη Ναυτιλία.
    Στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια παρατηρούμε ηγετικές θέσεις στον χώρο να αναλαμβάνονται από γυναίκες με την κυρία Τραυλού να γίνεται η πρώτη γυναίκα πρόεδρος της Ένωσης Ελλήνων Εφοπλιστών, ωστόσο ο κλάδος συνεχίζει να ανδροκρατείται. Βλέπουμε ότι γίνονται προσπάθειες και το μέλλον των γυναικών στη Ναυτιλία σκιαγραφείται καλύτερο, αλλά υπάρχει ακόμη δρόμος ώστε να μη γίνεται συζήτηση για τα δικαιώματα των γυναικών σε σχέση με αυτά των ανδρών στο κλάδο της Ναυτιλίας.

    BIMCO: Baltic & International Maritime Council
    ICS: International Chamber of Shipping
    IMO: International Maritime Organization

  • Ένας νέος εργασιακός νόμος ζητά εφαρμογή

    Ένας νέος εργασιακός νόμος ζητά εφαρμογή

    Από την Αρετή Γεωργιλή
    Συνεπικεφαλής Lean In Network Greece (Athens)

    Πριν από ένα χρόνο ψηφίστηκε ένας νέος νόμος ο οποίος, μεταξύ άλλων, προβλέπει μια σειρά ρυθμίσεων για την παρενόχληση και τη βία στο εργασιακό περιβάλλον. Μετά από ένα διάλογο που εξελίισεται δυναμικά τα τελευταία χρόνια, περνώντας μέσα από στενωπούς ισχυρών στερεοτύπων και βαθιά ριζωμένων νοοτροπιών, ήρθε η ώρα να αναλάβουν και οι επιχειρήσεις τις ευθύνες τους, προκειμένου να συμβάλουν στη διαμόρφωση μιας νέας κουλτούρας, που θα προωθεί έμπρακτα μια κοινωνία ισοτιμίας για τις εργαζόμενες γυναίκες. Η συγγραφέας του άρθρου, η οποία, εκτός από συνεπικεφαλής ενός ιδιαίτερα σημαντικού δικτύου που μάχεται για τα θέματα συμπερίληψης και αποδοχής της διαφορετικότητας, είναι και δημιουργός του εμβληματικού Free Thinking Zone, απευθύνει ένα Kind Reminder -μια ευγενική υπενθύμιση- προς τις επιχειρήσεις να μοιραστούν την προσπάθεια για έναν πιο δίκαιο κόσμο.

     

    Οι περισσότεροι/ες γνωρίζουμε ότι πέρσι τέτοια εποχή ψηφίστηκε ο νέος εργασιακός νόμος 4808/21 στον οποίο περιλαμβάνονται πολλές διατάξεις που διευκολύνουν τους εργαζόμενους γονείς, αλλά και μέτρα και ρυθμίσεις για την παρενόχληση και τη βία στο εργασιακό περιβάλλον.

    Στο πλαίσιο αυτό, ανακύπτει μία σειρά εργοδοτικών υποχρεώσεων για την πρόληψη και αντιμετώπιση αυτών των φαινομένων, όπως η υποχρέωση για υιοθέτηση πολιτικής εντός της επιχείρησης στην οποία δηλώνεται η μηδενική ανοχή σε αυτές τις μορφές συμπεριφορών και προσδιορίζονται τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις εργαζομένων και εργοδοτών ακριβώς. Με λίγα λογια, εκπαιδεύονται εσωτερικά όλοι και όλες, ανεξαρτήτως ρόλου και βαθμίδας εργασίας, στο να μαθαίνουν να αναγνωρίζουν τα «συμπτώματα» του σεξισμού και των έμφυλων προκαταλήψεων στον εργασιακό χώρο και να σέβονται τις συναδέλφους τους.

    Πέρα όμως από την εκπαίδευση και ενημέρωση, οι επιχείρησεις υποχρεούνται να υιοθετούν πολιτική για τη διαχείριση εσωτερικών καταγγελιών για περιστατικά βίας και παρενόχλησης, στην οποία να περιγράφεται η διαδικασία υποδοχής και εξέτασης των καταγγελιών κατά τρόπο που να διασφαλίζει την προστασία του θύματος και τον σεβασμό στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Δηλαδή, να εξασφαλίζει ότι ούτε διαπόμπευση και διασυρμό θα υποστούν οι εργαζόμενες γυναίκες που παίρνουν το θάρρος να μιλήσουν ούτε θα είναι θύματα της εκδικητικής συμπεριφοράς των συναδέλφων τους που υπέπεσαν σε αυτά τα αδικήματα, η οποία μπορεί να περιλαμβάνει από απειλή απώλειας της εργασίας μέχρι εκφοβισμό, άδικη αξιολόγηση και άλλα. Αυτό σημαίνει ότι κάθε επιχείρηση πρέπει να υιοθετήσει ουσιαστικά ένα αδιάβλητο και αντικειμενικό εσωτερικό σύστημα υποδοχής των καταγγελιών που δεν θα περνά υποχρεωτικά από τη Διεύθυνση Ανθρώπινου Δυναμικού ή θα δύναται να το διαχειρίζεται ενδεχομένως η Διεύθυνση Ανθρώπινου Δυναμικού αλλά θα είναι πιθανά διατμηματικό ή όποιο άλλο σύστημα εξυπηρετεί καλύτερα την εταρεία, αλλά ταυτόχρονα δεν αποτρέπει την εργαζόμενη από το να καταγγείλει το περιστατικό από τον κίνδυνο μη χάσει τη δουλειά της ή μην υποστεί αυτά που περιγράψαμε παραπάνω.
    Φυσικά, η διάταξη περί απαγόρευσης αντιποίνων που απαγορεύει τη με οποιονδήποτε τρόπο λύση της έννομης σχέσης στην οποία στηρίζεται η απασχόληση, καθώς και κάθε άλλη δυσμενή μεταχείριση του προσώπου που κάνει την καταγγελία είναι μία ευνοική και προτρεπτική διάταξη προς τις γυναίκες αλλά δυστυχώς μη μετρήσιμη, εφόσον στηρίζεται στην προσωπική επαφή.
    Για τον λόγο αυτό η επιτυχία της εφαρμογής του νέου νόμου θα κριθεί από τον βαθμό στον οποίο οι εταιρείες ενστερνίζονται τη διαφορετικότητα, την ισότητα και τη συμπεριλήψη ως μέρος της κουλτούρας της επιχείρησης και όχι σαν άλλο ένα μέτρο που καλούνται να εφαρμόσουν επειδή υποχρεούνται να το κάνουν. Να υιοθετήσουν δηλαδή μία στρατηγική D&I που θα προσαρμόσει το εταιρικό DNA στη νέα πραγματικότητα και στις αρχές της βιώσιμης ανάπτυξης με επίκεντρο τον άνθρωπο και τις κοινωνίες, όπως συνομολογήθηκε πριν δύο χρόνια στο Νταβός.
    Αναγνωρίζω ότι δεν είναι μία εύκολη διαδικασία. Είναι μια μεγάλη, χρονοβόρα και κοστοβόρα πρόκληση που προυποθέτει την αλλαγή νοοτροπιών και την εξάλειψη προκαταλήψεων που είναι χρόνια βαθιά ριζωμένες μέσα μας. Χρειάζεται επομένως -εφόσον οι επιχειρήσεις αντιληφθούν ότι αυτός είναι ο μόνος δρόμος για να παραμείνουν ανταγωνιστικές- αφοσίωση στον στόχο, διαρκής αξιολόγηση και αναθεώρηση με τη βοήθεια της πολιτείας, των ειδικών και της Κοινωνίας των Πολιτών που ξέρει πώς να καθοδηγήσει βήμα βήμα την επιχείρηση προς την πιστοποίησή της για θέματα D&I.

    Από τότε που ψηφίστηκε ο νέος νόμος έχει περάσει ένας χρόνος. Δυστυχώς, δεν άλλαξαν πολλά στην καθημερινή, εργασιακή πραγματικότητα των γυναικών, όμως έγινε η αρχή. Πριν από λίγους μήνες βραβεύτηκαν οι πρώτες 18 επιχειρήσεις που έλαβαν το Σήμα Share, οι πρώτες δηλαδή εταιρείες που άνοιξαν τον δρόμο για μία καλύτερη, πιο δίκαιη και περισσότερο ίση κοινωνία για την εργαζόμενη γυναίκα.

    Θα μου πείτε, 18 επιχειρήσεις είναι αστείος αριθμός μπροστά στις χιλιάδες επιχειρήσεις που υπάρχουν στη χώρα μας. Ναι, είναι. Αλλά είναι ταυτόχρονα ο πρώτος αριθμός που έχουμε. Είναι η πρώτη φορά που οι επιχειρήσεις αξιολογούνται για αυτήν τους την επίδοση. Και είναι ένας υπέροχος αριθμός, αλλά φυσικά δεν αρκεί.
    Γι’ αυτό, η ευγενική υπενθύμιση σήμερα. Παρακαλούμε, μπείτε και εσείς στο call. Σας περιμένουμε!

  • Σύμβαση Κωνσταντινούπολης και βία κατά των γυναικών

    Σύμβαση Κωνσταντινούπολης και βία κατά των γυναικών

    Η «Σύμβαση του Συμβουλίου της Ευρώπης για την Πρόληψη και την Καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών και της ενδοοικογενειακής βίας» ή, όπως είναι ευρύτερα γνωστή, «Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης» αποτελεί το πρώτο διεθνώς νομικά δεσμευτικό κείμενο που θέτει –για τα κράτη που την επικυρώνουν– ενδελεχή και δεσμευτικά κριτήρια για την πρόληψη της έμφυλης βίας και την προστασία των θυμάτων. Επίσης, αποτελεί την πρώτη συνθήκη του είδους της που ορίζει και κατονομάζει την έμφυλη βία, τη βία δηλαδή που βασίζεται στο φύλο, και αποτελεί –δυστυχώς– καθημερινότητα πολλών γυναικών και κοριτσιών. Η Σύμβαση εγγυάται το δικαίωμα όλων σε ουσιαστικά μέτρα προστασίας και υποστήριξης, ανεξάρτητα από το φύλο, το γένος, τη φυλή, το χρώμα, τη γλώσσα, τη θρησκεία, τις πολιτικές ή άλλες πεποιθήσεις, την εθνική ή κοινωνική προέλευση, την περιουσία, την καταγωγή, τον σεξουαλικό προσανατολισμό, την ταυτότητα του φύλου, την ηλικία, την κατάσταση της υγείας, την αναπηρία, την οικογενειακή κατάσταση, την κατάσταση μετανάστη ή πρόσφυγα ή άλλη κατάσταση.

    Στο πλαίσιο της Σύμβασης της Κωνσταντινούπολης επισημαίνεται ότι η βία κατά των γυναικών έχει τις ρίζες της στις άνισες σχέσεις ισχύος μεταξύ ανδρών και γυναικών και στον τρόπο που ιστορικά έχουν χτιστεί και λειτουργούν οι κοινωνίες, οδηγώντας τις γυναίκες σε υποδεέστερη θέση σε σύγκριση με τους άνδρες. Παράλληλα, τονίζει ότι η επίτευξη της ισότητας μεταξύ γυναικών και ανδρών αποτελεί βασικό στοιχείο για την πρόληψη της έμφυλης βίας κατά των γυναικών, ενώ για πρώτη φορά σε διεθνές δεσμευτικό νομικά κείμενο καλούνται οι χώρες που την υπογράφουν να λάβουν μέτρα και για την αλλαγή βίαιων συμπεριφορικών προτύπων.

    Παράλληλα, τα περιοριστικά και δυνητικά επικίνδυνα κοινωνικά πρότυπα που αποδίδονται στα αγόρια και τους άνδρες, όπως η ψυχική και σωματική ανθεκτικότητα, η επιθετικότητα, η αυτάρκεια, η συναισθηματική απάθεια, η προσδοκία ότι πρέπει να ρισκάρουν, να υπομένουν τον πόνο, να είναι σκληροί για να αποδείξουν ότι είναι «πραγματικοί άνδρες» αποτελούν μερικά από τα χαρακτηριστικά της τοξικής αρρενωπότητας.

    Η χρήση βίας, η οποία μπορεί να λάβει πολλές μορφές, συμπεριλαμβανομένης της έμφυλης βίας και της σεξουαλικής βίας και εκμετάλλευσης, είναι μια από τις σοβαρές επιπτώσεις της τοξικής αρρενωπότητας στην κοινωνία μας. Τα περιστατικά σεξουαλικής βίας και εκμετάλλευσης κατά νεαρών αγοριών συχνά δεν αποκαλύπτονται. Για πολλά νεαρά αγόρια η αίσθηση ντροπής ότι δεν είναι «πραγματικοί άνδρες» λόγω αυτού που συνέβη αποτελεί τεράστιο βάρος στη ζωή τους. Η κουλτούρα της σιωπής διαιωνίζεται κυρίως από τον φόβο για την κριτική από τους άλλους, τον φόβο ότι δεν θα τους πιστέψουν, ότι το προκάλεσαν οι ίδιοι, ότι θα στιγματιστούν ως ομοφυλόφιλοι, ότι θα τους δουν ως αδύναμους άνδρες, εάν αναζητήσουν βοήθεια ή αν εκφράσουν συναισθήματα ευαλωτότητας, αλλά και σε κάποιες περιπτώσεις, από έλλειψη ενημέρωσης για το πού μπορούν να απευθυνθούν.

    Για περισσότερες πληροφορίες, σχετικά με τις δομές στις οποίες μπορεί κάποιος/κάποια να λάβει πληροφορίες και υποστήριξη:

    • Τηλεφωνική Γραμμή SOS 15900 (σε 24ωρη βάση) για γυναίκες θύματα έμφυλης βίας,
    email: sos15900@isotita.gr
    • Ιστοσελίδα http://womensos.gr
    • Ιστοσελίδα https://metoogreece.gr
    • Εθνική Γραμμή SOS 1056 για Παιδιά, Εφήβους και Γονείς και εφαρμογή Chat 1056.
    • Ευρωπαϊκή Γραμμή Υποστήριξης Παιδιών 116111
    • Εθνική Γραμμή Παιδικής Προστασίας 1107,
    email: childline1107@ekka.org.gr
    • Βοηθός Συνήγορος για τα Δικαιώματα του Παιδιού:
    τηλ. 213-1306600,email: press@synigoros.gr,
    ιστοσελίδα: https://www.synigoros.gr/?i=childrens-rights.el
    • Γραμμή 11525 «Μαζί για το Παιδί» για παιδιά, έφηβους/ες, γονείς και εκπαιδευτικούς,
    email: 11525@mazigiatopaidi.gr

  • Womanitee, ένα παράθυρο ευκαιρίας

    Womanitee, ένα παράθυρο ευκαιρίας

    Το project Womanitee–Χτίζοντας Γέφυρες Γυναικείας Επιχειρηματικότητας είναι μία πρωτοβουλία-δράση της ΚΕΔΕ με στόχο την υποστήριξη, την ανάπτυξη και την προώθηση των γυναικών στο επιχειρείν σε ολόκληρη την Ελλάδα. Womanitee ονομάζονται τα κέντρα γυναικείας επιχειρηματικότητας στην Ελλάδα μέσα από τα οποία δίνονται οι ευκαιρίες και τα απαραίτητα εφόδια στις γυναίκες να σταδιοδρομήσουν επιχειρηματικά σε συνεργασία με όλους τους φορείς τις γυναικείας επιχειρηματικότητας.

    Πληροφορίες
    Αν αναζητάτε καθοδήγηση για να ξεκινήσετε την επιχείρησή σας, ελάτε στο Help desk. Το Womanitee είναι δίπλα σας! Εκεί θα βρείτε στοχευμένες πληροφορίες σχετικά με τις επιχειρήσεις και τον τρόπο ανάπτυξής τους για να κάνετε το πρώτο βήμα:
    -Ίδρυση επιχείρησης,
    -Νομικά ζητήματα,
    -Λογιστικά και Φορολογικά θέματα,
    -Χρηματοδοτικά προγράμματα και εργαλεία.

    Εξειδικευμένοι επιχειρηματικοί σύμβουλοι, επαγγελματίες και στελέχη τοπικών επιχειρήσεων υποστηρίζουν τις γυναίκες που συμμετέχουν στο πρόγραμμα με ατομικές συμβουλευτικές υπηρεσίες. Για κάθε νέο μέλος πραγματοποιείται καταγραφή αναγκών, ώστε να συνδεθεί με τους κατάλληλους συμβούλους που θα το καθοδηγήσουν σε θέματα εκκίνησης και ανάπτυξης της επιχείρησης του, στην οργάνωση του επιχειρηματικού σχεδίου, καθώς και στην εύρεση χρηματοδότησης.

    -Εκκίνηση νέας επιχείρησης
    -Οργάνωση επιχειρηματικού σχεδίου
    -Σχεδιασμός πλάνου Μάρκετινγκ
    -Ψηφιακό Μάρκετινγκ
    -Έρευνα Αγοράς
    -Εταιρική Κοινωνική Ευθύνη
    -Χρηματοδοτικά εργαλεία

    Τα κέντρα Γυναικείας Επιχειρηματικότητας – Womanitee προέκυψαν από την Πανελλήνια Διαβούλευση της Κεντρικής Ένωσης Δήμων Ελλάδος με θέμα «Πώς η Τοπική Αυτοδιοίκηση θα Υποστηρίξει τις Γυναίκες στο Επιχειρείν» υπό την αιγίδα του Υπουργείου Ανάπτυξης και Επενδύσεων.

    Για πρώτη φορά συνέπραξε η Τοπική Αυτοδιοίκηση με τους Πανελλήνιους Φορείς της Γυναικείας Επιχειρηματικότητας αλλά και με κάθε φορέα και μονάδα για την προώθηση της γυναίκας στο επιχειρείν, προτείνοντας συγκεκριμένες λύσεις και υλοποιώντας προγράμματα ανάλογα με τις ανάγκες και τη φυσιογνωμία των τοπικών κοινωνιών. Από τα αποτελέσματα της Πανελλήνιας Διαβούλευσης προέκυψαν δύο άξονες υποστήριξης των γυναικών στο επιχειρείν:

    -Θεσμικός, όπως παράταση λειτουργίας παιδικών σταθμών, λειτουργία παιδικών σταθμών σε ωράριο λειτουργίας εμπορικών κέντρων, δημιουργία κέντρων φύλαξης και δημιουργικής απασχόλησης παιδιών μετά το πέρας των σχολικών τους υποχρεώσεων, δημιουργία ειδικού μητρώου συνεργατών για τη φύλαξη παιδιών και τη φροντίδα ηλικιωμένων, ασθενών και ευπαθών ατόμων.
    -Πρακτικός, όπως η δημιουργία σε κάθε Δήμο help desk & business hub επιχειρηματικών υπηρεσιών για γυναίκες που επιθυμούν να επιχειρήσουν ή επιχειρούν ήδη, το οποίο θα παρέχει τις κατάλληλες υπηρεσίες συμβουλευτικής, καθοδήγησης, ανάπτυξης, προώθησης, εκπαίδευσης, χρηματοδότησης και networking.

  • Κέντρο Συμβουλευτικής Απασχόλησης

    Κέντρο Συμβουλευτικής Απασχόλησης

    Το Kεντρο Συμβουλευτικής Απασχόλησης με ιδίους πόρους και εξειδικευμένο προσωπικό παρέχει υπηρεσίες επαγγελματικής συμβουλευτικής και ψυχοκοινωνικής στήριξης σε άνεργες γυναίκες, οι οποίες χρειάζονται ενθάρρυνση και ενίσχυση στον καθημερινό αγώνα που καταβάλλουν για να αντιμετωπίσουν τις συνέπειες της ανεργίας.

    Προσφέρει συμβουλευτική για:
    -εύρεση εργασίας και διαχείριση καριέρας,
    -τη διασύνδεση με την αγορά εργασίας,
    -την πληροφόρηση για εργασιακά δικαιώματα,
    -την ενημέρωση για τις διαδικασίες επιλογής προσωπικού μέσω προκηρύξεων.

    Επίσης, παρέχει πληροφόρηση και συμβουλευτική για θέματα επιλογής σπουδών, ευκαιρίες κατάρτισης, πιστοποίηση προσόντων, συμμετοχή σε προγράμματα κινητικότητας, καθώς και σε προγράμματα στήριξης της επιχειρηματικότητας

  • Femina Careerlab: Γυναίκα & απασχόληση

    Femina Careerlab: Γυναίκα & απασχόληση

    Η ΧΕΝ Ελλάδος, από τις παλαιότερες γυναικείες εθελοντικές οργανώσεις στη χώρα, στηρίζει και ενδυναμώνει ουσιαστικά και έμπρακτα εδώ και σχεδόν έναν αιώνα τη γυναίκα κάθε ηλικίας, ανεξάρτητα από φυλή, θρησκεία, πολιτική τοποθέτηση και οποιαδήποτε άλλη διάκριση σε κάθε τομέα της ζωής της.
    Οι υπηρεσίες του FeminaCareerlab συνεχίζουν αυτή τη μακρόχρονη παράδοση της ΧΕΝ Ελλάδος στην επαγγελματική συμβουλευτική κάθε γυναίκας για ισότιμη πρόσβαση στην αγορά εργασίας, ίση αμοιβή, ίση απασχόληση, ισότιμη και αξιοκρατική ανέλιξη των γυναικών στον επαγγελματικό χώρο.

  • ΕΥΔΑΠ: ανάπτυξη απαλλαγμένη από στερεότυπα φύλου

    ΕΥΔΑΠ: ανάπτυξη απαλλαγμένη από στερεότυπα φύλου

    Εταιρείες που προάγουν αξίες και ανθρώπους χωρίς φυλετικές και κοινωνικές διακρίσεις είναι αυτές που κοιτούν μπροστά από την εποχή τους και μέσα από πρωτοβουλίες και δράσεις συμβάλλουν στη διαμόρφωση του Χάρτη Βιώσιμης Ανάπτυξης & Υπεύθυνης Επιχειρηματικότητας. Σε αυτή την κατηγορία ανήκει η Εταιρεία Ύδρευσης και Αποχέτευσης Πρωτευούσης.
    Η πολιτική της ΕΥΔΑΠ στο θέμα του ανθρώπινου δυναμικού είναι πλήρως εναρμονισμένη με τις θεμελιώδεις Αρχές της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, όπως αυτές αποτυπώνονται και στο Εθνικό Σχέδιο Δράσης για την Ισότητα των φύλων (2020-2025), με στόχο μια Ευρώπη με ισότητα μεταξύ των φύλων.
    Κόντρα στις στατιστικές που αναφέρουν ότι οι ανισότητες μεταξύ γυναικών και ανδρών στην αγορά εργασίας έχουν μεν περιοριστεί, ωστόσο δεν έχουν εξαλειφθεί, η ΕΥΔΑΠ με πράξεις έρχεται να αποδείξει ότι αντιμετωπίζει τη δυνατότητα της γυναίκας να εξελιχθεί και να αναδειχθεί επαγγελματικά με τον ίδιο τρόπο που κυλά το νερό, δηλαδή ως αυτονόητη, απαραίτητη και απολύτως φυσική.

    Ο αριθμός των γυναικών που εργάζονται σε διοικητικές και θέσεις ευθύνης είναι η έμπρακτη απόδειξη ότι η μεγαλύτερη εταιρεία νερού της χώρας υποστηρίζει μια κοινωνία χωρίς ανισότητες και διακρίσεις και με ίσες ευκαιρίες για όλους.

    • Το 80% των Γενικών Διευθυντών και των Διευθυντών Δραστηριοτήτων στην ΕΥΔΑΠ είναι γυναίκες.
    • Το 58% των εργαζομένων στη Γενική Διεύθυνση Μεγάλων Έργων είναι γυναίκες.
    • Το 54% των θέσεων ευθύνης στην ΕΥΔΑΠ καλύπτονται από γυναίκες.
    • Το 50% των εργαζομένων σε επιστημονικές θέσεις είναι γυναίκες
  • Ενίσχυση της γυναικείας επιχειρηματικότητας

    Ενίσχυση της γυναικείας επιχειρηματικότητας

    Μνημόνιο συνεργασίας (MoU) υπέγραψαν ο υφυπουργός Ανάπτυξης και Επενδύσεων Χρίστος Δήμας και η πρόεδρος του Εθνικού Επιμελητηριακού Δικτύου Ελληνίδων Γυναικών Επιχειρηματιών (ΕΕΔΕΓΕ) Σοφία Κουνεκάκη-Εφραίμογλου. Το ΕΕΔΕΓΕ -ως ο μεγαλύτερος θεσμοθετημένος φορέας γυναικείας επιχειρηματικότητας στην Ελλάδα– αναλαμβάνει τον ρόλο του θεσμικού υποστηρικτή της πλατφόρμας Elevate Greece με στόχο την καθοδήγηση, ενίσχυση και δικτύωση των νεοφυών επιχειρήσεων που είναι εγγεγραμμένες σε αυτή, με έμφαση πάντα στη γυναικεία επιχειρηματικότητα. Με την υπογραφή του μνημονίου συνεργασίας το ΕΕΔΕΓΕ θα προσφέρει την τεχνογνωσία και την εμπειρία των στελεχών του με στόχο την ενίσχυση της γυναικείας επιχειρηματικότητας και με έμφαση στις νεοφυείς επιχειρήσεις. Συγκεκριμένα, το ΕΕΔΕΓΕ θα συμβάλει στο έργο της γενικής γραμματείας Έρευνας και Καινοτομίας του υπουργείου Ανάπτυξης και Επενδύσεων με τη διοργάνωση σεμιναρίων ενίσχυσης των ψηφιακών δεξιοτήτων των νέων γυναικών επιχειρηματιών, την παροχή συμβουλευτικής υποστήριξης κατά την έναρξη/σύσταση μιας νεοφυούς επιχείρησης και για τους πρώτους 4 μήνες, καθώς και τη δημιουργία δομής mentoring για τις νέες επιχειρηματίες.

    «Αυτονόητα» προνόμια
    Η δυνατότητα ηλεκτρονικής υποβολής αίτησης για τη χορήγηση επιδόματος μητρότητας ή λοχείας παρέχεται με ειδική ρύθμιση από την κυβέρνηση στο πλαίσιο της διευκόλυνσης της καθημερινότητας. Αυτό τόνισε, σε ανάρτησή του στο Twitter, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Γιάννης Οικονόμου.
    Ειδικότερα, ο κ. Οικονόμου σημείωσε: «Με ρύθμιση δίνεται η δυνατότητα ηλεκτρονικής υποβολής αίτησης χορήγησης επιδόματος μητρότητας και λοχείας μέσω ΚΕΠ. Στο εξής οι ενδιαφερόμενες θα μπορούν να κάνουν τη διαδικασία διά ζώσης ή με τηλεδιάσκεψη. Με σχέδιο διευκολύνουμε την καθημερινότητα όλων».